Jan Szkodoń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Szkodoń
Biskup tytularny Turrisblandy
Ilustracja
Herb Jan Szkodoń Dominus, ipse faciet
Pan, On sam będzie działał
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1946
Chyżne
Biskup pomocniczy krakowski
Okres sprawowania od 1988
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja krakowska
Prezbiterat 22 marca 1970
Nominacja biskupia 14 maja 1988
Sakra biskupia 4 czerwca 1988
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 czerwca 1988
Miejscowość Kraków
Miejsce bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława
Konsekrator Franciszek Macharski
Współkonsekratorzy Jerzy Ablewicz
Stanisław Nowak

Jan Stefan Szkodoń[1] (ur. 19 grudnia 1946 w Chyżnem) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy krakowski od 1988.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 grudnia 1946 w Chyżnem. W latach 1960–1964 uczęszczał do liceum ogólnokształcącego w Jabłonce, w 1964 złożył egzamin dojrzałości. W latach 1964–1970 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, jednocześnie zdobywając formację kapłańską w miejscowym Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym. Święceń prezbiteratu udzielił mu 22 marca 1970 w kościele Przemienienia Pańskiego w Jabłonce kardynał Karol Wojtyła, arcybiskup metropolita krakowski. Magisterium-licencjat uzyskał w 1972 na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie[1]. W latach 1973–1976 odbył studia specjalistyczne w zakresie teologii i pedagogiki rodziny w Instytucie Pastoralnym na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ukończył je z doktoratem z teologii na podstawie dysertacji Nierozerwalność małżeństwa jako problem duszpasterski Kościoła w Polsce w latach 1946–1970[2].

Jako wikariusz pracował w latach 1970–1972 w parafii Przemienienia Pańskiego w Makowie Podhalańskim, następnie w latach 1972–1973 w parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Krakowie. W latach 1977–1979 był sekretarzem II Synodu Duszpasterskiego Archidiecezji Krakowskiej[1]. Prowadził rekolekcje w parafiach oraz dla Grup Apostolskich i Ruchu Światło-Życie[2].

W seminarium krakowskim w 1977 rozpoczął prowadzenie wykładów z teologii pastoralnej, a w latach 1979–1988 zajmował stanowisko ojca duchownego. W 1977 został wykładowcą teologii pastoralnej, a w 1984 teologii życia wewnętrznego na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie (od 1981 Papieskiej Akademii Teologicznej), gdzie ponadto objął funkcję kierownika Studium Wikariuszowskiego. Wykłady z teologii pastoralnej podjął również w Sosnowieckim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie[1].

14 maja 1988 został prekonizowany biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej ze stolicą tytularną Turrisblanda. Święcenia biskupie otrzymał 4 czerwca 1988 w bazylice archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie. Udzielił mu ich kardynał Franciszek Macharski, arcybiskup metropolita krakowski, w asyście arcybiskupa Jerzego Ablewicza, biskupa diecezjalnego tarnowskiego, i Stanisława Nowaka, biskupa diecezjalnego częstochowskiego[1]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Dominus, ipse faciet” (Pan, On sam będzie działał)[3]. W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego, został cenzorem kościelnym, członkiem rady duszpasterskiej i kolegium konsultorów. W krakowskiej kapitule katedralnej przejął funkcję dziekana[1]. W 2006 został przewodniczącym komisji teologiczno-duszpasterskiej „Pamięć i Troska”, zajmującej się lustracją księży archidiecezji krakowskiej[4]

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Komisji Charytatywnej, Komisji ds. Duszpasterstwa Rodzin[1], Komisji ds. Misji, Komisji ds. KUL, Komisji Duchowieństwa i Rady Rodziny[2].

Zajmuje się również malarstwem[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 otrzymał medal Bene Merenti nadany przez Polskie Towarzystwo Teologiczne[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g K.R. Prokop: Biskupi Kościoła katolickiego w III Rzeczpospolitej. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 1998, s. 138. ISBN 83-7052-900-3.
  2. a b c Nota biograficzna Jana Szkodonia na stronie archidiecezji krakowskiej. diecezja.pl. [dostęp 2019-01-13].
  3. G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 360–361. ISBN 83-911554-0-4.
  4. Kraków: kard. Dziwisz powołał komisję „Pamięć i Troska”. ekai.pl (arch.), 2006-02-28. [dostęp 2019-01-13].
  5. Malarstwo ks. biskupa Jana Szkodonia, autora audiobook'u „Z serca do serca” [sic!]. wydawnictwopetrus.pl. [dostęp 2015-06-27].
  6. Bp Jan Szkodoń wyróżniony przez Polskie Towarzystwo Teologiczne. ekai.pl (arch.), 2014-02-27. [dostęp 2019-01-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]