1 Berliński Pułk Artylerii Lekkiej
| 1 Pułk Artylerii Lekkiej | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1943 |
| Nazwa wyróżniająca | Berliński[1] |
| Tradycje | |
| Nadanie sztandaru | 1948 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Leon Bukojemski |
| Organizacja | |
| Numer | JW 2412 |
| Dyslokacja | Garwolin |
| Podporządkowanie | 1 Warszawska Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Artyleria |
1 Berliński Pułk Artylerii Lekkiej (1 pal) - oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.
Pułk został sformowany 14 maja 1943 roku, w obozie Sielce nad Oką, na podstawie rozkazu Rady Najwyższej ZSRR z 9 maja 1943, w składzie 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusz Kościuszki. 15 lipca 1943 roku, w rocznicę bitwy pod Grunwaldem, żołnierze pułku złożyli przysięgę.
Po zakończeniu działań wojennych pułk stacjonował początkowo w garnizonie Garwolin[2] przy ul. Armii Czerwonej.
Spis treści |
[edytuj] Struktura organizacyjna pułku
Stan etatowy wynosił 1039 żołnierzy, w tym: 150 oficerów, 299 podoficerów i 644 kanonierów.
Na uzbrojeniu i wyposażeniu jednostki znajdowało się:
- 76 mm armaty - 24
- 122 mm haubice - 12
- rusznice przeciwpancerne - 12
- pistolety maszynowe - 419
- samochody - 108
- ciągniki - 24
a.jpg&filetimestamp=20090925205140)
[edytuj] Marsze i działania bojowe
W lipcu 1944 zabezpieczał działania sowieckiej piechoty w walkach o uchwycenie przyczółków nad Bugiem. W sierpniu i wrześniu wspierał 1 DP nad Wisłą. Na Wale Pomorskim walczył pod Podgajami, Dudylanami, Nadarzycami, Zdbicami. W marcu pułk uczestniczył w obronie wybrzeża Bałtyku, a w kwietniu w forsowaniu Odry. Od 29 kwietnia do 2 maja 1945 uczestniczył w walkach ulicznych w Berlinie. Żołnierze 7 i 8 baterii zatknęli polskie flagi na berlińskiej kolumnie zwycięstwa.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
[edytuj] Sztandar pułku
Sztandar ufundowany przez Obywatelski Komitet Województwa Warszawskiego został wręczony pułkowi 18 stycznia 1948 roku w Warszawie[3].
Opis sztandaru:
Płat o wymiarach 64 x 64 cm, obramowany na brzegach srebrną taśmą, ułożoną w wężyk na czerwonym tle, obszyty z trzech stron frędzlą złotą. Płat przymocowany jest do drzewca za pomocą skórzanej tulei. Drzewce z jasnego politurowanego drewna, z dwóch części połączonych za pomocą stalowych okuć. Na drzewcu dwadzieścia dwa gwoździe pamiątkowe. Głowica w kształcie orła ze skrzydłami stylizowanymi na wzór skrzydeł husarskich, wspartego na cokole skrzynkowym z napisem: "1 B.PAL". Przy drzewcu wstążka biało-czerwona zawiązana w kokardę[3].
Strona główna:
Czerwony krzyż grunwaldzki obwiedziony srebrem; pola między ramionami krzyża białe. Pośrodku haftowany srebrną nicią orzeł w otoku wieńca laurowego haftowanego złotą nicią. Na górnym i dolnym ramieniu krzyża haftowany srebrną nicią napis: "HONOR I OJCZYZNA". Na białych polach haftowane srebrną nicią inicjały pułku "1. B.PAL" ponad dwoma złotymi gałązkami lauru[3].
Strona odwrotna:
Biały krzyż grunwaldzki obwiedziony srebrem; pola między ramionami krzyża czerwone. Pośrodku haftowany złotą nicią napis: "ZA POLSKĘ WOLNOŚĆ I LUD". Na czerwonych polach, ponad złotymi gałązkami lauru, w konturach tarcz napisy i herb: w lewym górnym — "BERLIN 2 V 1945"; w prawym górnym "LENINO 13 X 1943"; w lewym dolnym — "WARSZAWA 17 I 1945"; w prawym dolnym — orzeł[3].
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy
- ppłk Leon Bukojemski (do 17 IX 1943)
- mjr Antoni Frankowski (do 23 V 1944)
- ppłk Sergiusz Raskow (do końca wojny)
Oficerowie
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Wanda Bigoszewska, Henryk Wiewióra: Sztandary ludowego Wojska Polskiego 1943 - 1974. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974.
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
- Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii, Cz. II. Warszawa 1967
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||
