Czaj

Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-05. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić/wykonać działania: W artykule wymieszano kilka pojęć, wspólnie określanych terminem "czaj". Proszę zwrócić uwagę, że rosyjskie чай ('czaj') to po prostu herbata, dziś rzadko już parzona w samowarze. Jeśli chodzi o jakąś konkretną odmianę, metodę, należy to doprecyzować. Jeśli chodzi o fakt, że Rosjanie zwykli parzyć herbatę w samowarze, być może wystarczy wzmianka w artykule "herbata". Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Czaj (ćaj, chai) (hindi: चाय ros. чай ) w wielu południowoazjatyckich językach jest terminem oznaczającym herbatę. Słowo to pochodzi od chińskiego chá - herbata. Występuje również we wschodnioafrykańskim języku swahili, gdzie dotarło razem z hinduskimi kupcami.

Na zachodzie często używa się tautologicznego terminu herbata chai, który oznacza wywodzący się z Indii masala czaj.

Czaj jest niezwykle popularny w Indiach, znacznie bardziej popularny niż kawa na Zachodzie. Przyrządza się go tam na wiele sposobów, spośród których najpopularniejszym jest masala ćaj. Jest to również forma, z którą na Zachodzie utożsamia się termin czaj. W rzeczywistości każda hinduska rodzina kultywuje swój własny przepis, zaś do tradycji należy poczęstowanie nim gości.

W Indiach czaj jest dostępny również u ulicznych sprzedawców zwanych ćajwala. Noszą oni czajniki z gorącą herbatą i podają ją w świeżo palonych glinianych kubkach, wyrzucanych zaraz po spożyciu.

Z Indii czaj trafił na Zachód, gdzie dzisiaj można z łatwością spotkać go w wielu herbaciarniach lub restauracjach indyjskich. W handlu dostępne są również gotowe zestawy w postaci liści herbaty zmieszanych z odpowiednimi przyprawami lub koncentratów pozwalających na szybkie przygotowanie napoju po dodaniu gorącej wody.

W Rosji czaj przygotowuje się tradycyjnie z czarnej herbaty w samowarze, ale bez mleka, za to w postaci bardzo mocnego, intensywnego naparu.

W Polsce czaj wszedł również do gwary więziennej (także w formie czajura), gdzie jest synonimem bardzo mocnego naparu herbaty (np. pół szklanki liści czarnej herbaty zalanej niewielką ilością wrzącej wody). Najczęściej taką herbatę gotuje się za pomocą buzały