Front Północno-Zachodni (radziecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Północno-Zachodni – jeden z frontów radzieckich. Po raz pierwszy sformowany w trakcie wojny ZSRR z Finlandią zimą 1939/1940. Powstał 7 stycznia 1940 na bazie dowództwa Leningradzkiego Okręgu Wojskowego w celu koordynacji działań 7. i 13. Armii. Po zakończeniu wojny zimowej Front Północno-Zachodni ponownie przekształcono w Leningradzki Okręg Wojskowy.

Front został ponownie sformowany 22 czerwca 1941 w wyniku przekształcenia dowództwa Specjalnego Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego. Jego trzy armie (8., 11. i 27.) walczyły naprzeciw niemieckiej Grupy Armii "Północ". W ciągu ponad miesięcznego odwrotu jego pobite wojska zostały odrzucone na wyżynę Wałdaj, gdzie otrzymały wzmocnienie (34 Armia). W kolejnych miesiącach pomimo kilku przeciwuderzeń front nie poprawił swojego położenia. Dopiero zimą 1941/1942 w wyniku operacji rżewsko-wiaźiemskej (por: Kontrofensywy sowieckie 1941/1942) udało mu się okrążyć pod Diemiańskiem wojska 16 Armii niemieckiej. Nie zniszczono jednak tych wojsk, a wiosną 1942 zostały one odblokowane. W tym czasie Front składał się z: 1 Armii Uderzeniowej, 11 Armii i 34 Armii.

W latach 1942-1943 jego głównym zadaniem była blokada tzw. "występu diemiańskiego", aż do niemieckiej ewakuacji wiosną 1943 roku. Następnie do końca 1943 roku blokował Niemców w rejonie jeziora Ilmień, gdzie 20 listopada 1943 został rozformowany. Jego wojska (1 Armia Uderzeniowa, 22 Armia oraz 34 Armia) podporządkowano sąsiednim frontom.

Dowódcy Frontu[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Путеводитель В двух томах, том I, red. Л.В.Двойных, Т.Ф.Каряева, М.В.Стеганцев, 1991
  • Военная история Государства Российского, Великая Отечественная Действующая армия 1941-1945 гг., red. В. А. Золотарева, Москва 2005
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 28 Moskwa 1978.
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 146.