4 Front Ukraiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sztandar 4 Frontu Ukraińskiego z Muzeum Sił Zbrojnych FR w Moskwie
Pomnik 4 Frontu Ukraińskiego z Muzeum Wojny Ojczyźnianej w Moskwie

4 Front Ukraiński – jeden z Frontów radzieckich w walkach z wojskami niemieckimi w II wojnie światowej.

I formowanie
Utworzony 20 października 1943 z Frontu Południowego. Dowódca gen. armii Fiodor Tołbuchin – do 15 maja 1944. Rozformowany 31 (16 ?) maja 1944.

II formowanie
Utworzony 5 sierpnia 1944. Dowódca gen. płk (od 26 października gen. armii) Iwan Pietrow – do 26 marca 1945, gen. armii Andriej Jeriomienko – do 11 maja 1945.
Rozformowany w lipcu 1945.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Skład początkowy[edytuj | edytuj kod]

  • 2 Armia Gwardii
  • 3 Armia Gwardii
  • 5 Armia Uderzeniowa
  • 28 Armia
  • 51 Armia
  • 2 Korpus Zmechanizowany Gwardii
  • 8 Armia Lotnicza

W drugim formowaniu[edytuj | edytuj kod]

  • 1 Armia Gwardii
  • 18 Armia Lotnicza
  • 8 Armia Lotnicza

później również (w różnym czasie):

  • 38 Armia
  • 60 Armia

Przebieg działań[edytuj | edytuj kod]

Rozwinął się na linii: Zaporoże, Melitopol przeciw niemieckiej 6 Armii z Grupy Armii "Süd". Do końca 1943 osiągnął dolny bieg Dniepru od Nikopola do Chersonia. W okresie 8 – 18 kwietnia 1944 wraz z Samodzielną Armią Nadmorską wziął udział w wyzwalaniu Krymu, 5 – 12 maja w operacji sewastopolskiej.

W lipcu – sierpniu, podczas operacji lwowsko-sandomierskiej (13 lipca – 30 sierpnia) rozwinął się przeciw Grupie Armii "Nordukraine". W październiku wraz z 2 Frontem Ukraińskim uczestniczył w operacji wschodniokarpackiej przeciw niemieckiej 1 Armii Pancernej i węgierskiej 1 Armii.

W operacji zachodniokarpackiej, 12 stycznia – 18 lutego 1945 prowadził działania przeciw niemieckiej Grupie Armii "A", współdziałał z 1 Frontem Ukraińskim i 1 Frontem Białoruskim. Następnie poprowadził główne uderzenie w ogólnym kierunku na Nowy Sącz i Kraków.

W lutym – marcu zajął dogodne pozycje w rej. Istebnej. Pod koniec marca (od 24 marca do 15 kwietnia 1945) prowadził ciężkie walki na polskim Górnym Śląsku w rejonie Żor i Wodzisławia Śląskiego. W okresie 6 – 11 maja wraz z częścią sił 1 i 2 Frontu Ukraińskiego przeprowadził operację praską przeciw sił grupy Armii "Mitte" i Grupie Armii "Ostmark"(Austria).

Rozformowany 31 maja 1945.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Encyklopedia II wojny światowej MON 1975,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 147.