1 Front Białoruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sztandar 1 Frontu Białoruskiego z Muzeum Sił Zbrojnych FR w Moskwie
Pomnik 1 Frontu Białoruskiego w Muzeum Wojny Ojczyźnianej w Moskwie

1 Front Białoruskizwiązek strategiczny Armii Czerwonej w II wojnie światowej.

1 Front Białoruski (I formowanie)[edytuj | edytuj kod]

1 Front Białoruski został utworzony 24 (17?) lutego 1944 z przemianowania Frontu Zachodniego. Dowódca gen. armii Konstanty Rokossowski. Od 5 kwietnia 1944 przemianowany na Front Białoruski (II formowanie).

1 Front Białoruski (II formowanie)[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 16 kwietnia 1944 z Frontu Białoruskiego II formowania. Dowódcy: gen. armii (od 29 czerwca 1944 marszałek) K. Rokossowski – do 16 listopada 1944, marszałek Gieorgij Żukow – do rozformowania. Skład w czerwcu 1944: 8 Armia Gwardii, 3, 28, 47, 48, 61, 69, 70 Armie, 2 Armia Wojska Polskiego, 2 Armia Pancerna, 2 i 7 Korpus Kawalerii Gwardii, 1, 9, 11 Korpusy Pancerne Gwardii, Grupa Konno Zmechanizowana, 6 i 16 Armie Lotnicze. 23 czerwca – 31 lipca 1944 razem z 2 Frontem Białoruskim i 3 Frontem Białoruskim i 1 Frontem Bałtyckim przeprowadził operację białoruską przeciw niemieckiej Grupie Armii „Mitte”. W lipcu jego związki dotarły do Bugu, później do Wisły. Do września uchwycił przyczółki na Wiśle pod Warką i Kazimierzem Dolnym, na Narwi pod Serockiem i Różanem. We wrześniu 1944 opanował dzielnicę Warszawy Pragę. Od 12 stycznia do 3 lutego 1945 (w składzie: 3 i 5 Armia Uderzeniowa, 8 Armia Gwardii, 33, 47, 61 i 69 Armie, 1 i 2 Armia Pancerna Gwardii, 1 Armia Wojska Polskiego, 2 i 7 Korpusy Kawalerii, 9 i 11 Korpusy Pancerne, 16 Armia Lotnicza) przeprowadził wraz z 1 i 4 Frontem Ukraińskim operację wiślańsko-odrzańską wychodząc na linię; Cedynia, Kostrzyn, Słubice(Frankfurt n. Odrą). Od 1 marca jego prawoskrzydłowe związki wspólnie z 2 Frontem Białoruskim w ramach operacji pomorskiej walczyły przeciw niemieckiej Grupie Armii „Weichsel” wychodząc na wybrzeże Morza Bałtyckiego (zdobyto Kołobrzeg). 6 kwietnia 1945 wraz z 2 Frontem Białoruskim i 1 Frontem Ukraińskim przeprowadził operację berlińską, zakończoną zdobyciem Berlina, wyjściem 7 maja na Łabę i spotkaniem z wojskami amerykańskimi oraz kapitulacją III Rzeszy, tym samym zakończeniem II wojny światowej w Europie.

Rozformowany 9 maja 1945. Na jego bazie utworzono Grupę Wojsk Okupacyjnych w Niemczech.

Struktura organizacyjna i obsada personalna 1 Frontu Białoruskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo Frontu

Jednostki:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa MON 1967.
  • Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 144.