Andreas Goldberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andreas Goldberger
Andreas Goldberger
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1972
Austria Ried im Innkreis, Austria
Klub SC Waldzell
Wzrost 172 cm
Debiut w PŚ 4 stycznia 1991, Innsbruck
(35. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 17 marca 1991, Planica
(9. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 4 stycznia 1992, Innsbruck
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 3 stycznia 1993,
Innsbruck
Rekord życiowy 225 m, Planica
(18 marca 2000)
Dorobek medalowy
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Honorowa Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andreas Goldberger (ur. 29 listopada 1972 w Ried im Innkreis) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny zdobywca Pucharu Świata w skokach, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata w lotach, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, dwukrotny zdobywca Pucharu KOP, a także zwycięzca w Letnim Grand Prix w skokach. Jako pierwszy skoczek w historii oddał skok ponad 200-metrowy (202 m), lecz nie zdołał go ustać[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Goldberger podczas PŚ w Zakopanem w 2003

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1991 roku w Innsbrucku, podczas trzeciego konkursu 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W konkursie tym, podobnie jak dwa dni później w Bischofshofen zajął 35. miejsce. Pierwsze punkty zdobył 17 marca 1991 roku w Planicy, gdzie zajął 9. miejsce. W sezonie 1990/1991 wystartował jeszcze tylko w jednym konkursie, ponownie w Planicy zajmując siódmą pozycję, co dało mu 37. miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie zajął 14. miejsce w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata w lotach.

Pierwsze sukcesy osiągnął już w sezonie 1991/1992. Rywalizację ponownie zaczął od konkursu w Innsbrucku i od razu wywalczył pierwsze podium w karierze, zajmując drugie miejsce, wyprzedził go tylko Toni Nieminen z Finlandii. Podobnie jak rok wcześniej Goldberger nie startował w niemieckiej części Turnieju Czterech Skoczni, co sprawiło że zajmował odległe pozycje w klasyfikacji końcowej. Dwa miesiące później Andreas zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, lepszy był tylko Noriaki Kasai z Japonii. Austriak dziewięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata, przy tym trzykrotnie stawając na podium, dzięki czemu zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Był ponadto drugi w klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 w lotach, ustępując tylko swemu rodakowi Wernerowi Rathmayrowi.

Jeszcze lepszy w jego wykonaniu był sezon 1992/1993. Podczas konkursu w Oberstdorfie 30 grudnia 1992 roku był drugi, w Garmisch-Partenkirchen trzeci, a 4 stycznia 1992 roku w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo. Wynik ten powtórzył także w Bischofshofen, co pozwoliło mu zwyciężyć w 41. Turnieju Czterech Skoczni. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 roku były jedną z najbardziej udanych dużych imprez w jego karierze. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni po pierwszej serii skoków Goldberger zajmował trzecie miejsce za Masahiko Haradą z Japonii i Włochem Ivanem Lunardim. Jednak w drugiej kolejce Austriak uzyskał 88,5 metra, co było drugą odległością tej serii i awansował na drugie miejsce. Zwyciężył Harada, a trzecie miejsce zajął czeski skoczek, Jaroslav Sakala. Na dużym obiekcie sytuacja wyglądała podobnie, z tym że po pierwszej serii Austriaka nie było na miejscu gwarantującym medal, a na prowadzeniu znajdował się Norweg Espen Bredesen ze skokiem 125,5 m. Tym razem w drugiej kolejce "Goldi" uzyskał najlepszą odległość, skacząc 118,5 m i zdobył brązowy medal. Pierwsze miejsce obronił Bredesen, a drugi był Sakala. Ponadto w konkursie drużynowym wraz z Ernstem Vettorim, Heinzem Kuttinem i Stefanem Horngacherem wywalczył kolejny brązowy medal. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym dwukrotnie zwyciężał, trzykrotnie był drugi i cztery razy trzeci, co dało mu pierwszą w karierze Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej PŚ. W klasyfikacji generalnej PŚ w lotach był trzeci, za Sakalą i Francuzem Didierem Mollardem.

Najważniejszym wydarzeniem sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. Po pierwszej serii skoków w konkursie indywidualnym na dużej skoczni Goldi zajmował trzecią pozycję za Niemcem Jensem Weißflogiem i Espenem Bredesenem. Mimo trochę słabszego wyniku w drugiej serii zdołał obronić swą pozycję i zdobył brązowy medal. W konkursie na normalnej skoczni Goldberger po pierwszym skoku znajdował się na czwartej pozycji, za Bredesenem, jego rodakiem Lasse Ottesenem i Japończykiem Kasai, który znajdował się na trzecim miejscu, zaledwie 0,5 punktu przed Austriakiem. Niestety w drugiej kolejce Andreas osiągnął dopiero dziesiąty wynik i ostatecznie zajął siódmą pozycję. Austriacy w składzie: Heinz Kuttin, Christian Moser, Stefan Horngacher i Goldberger wywalczyli brązowy medal. W tym sezonie Austriak zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej 42. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak był trzeci w Oberstdorfie, piąty w Ga-Pa i Bischofshofen oraz zwyciężył w Innsbrucku. Co więcej trzeci był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, za Bredesnem i Weißflogiem. Nie poszczęściło mu się na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 1994 roku, gdzie zajął 13. miejsce. Po zakończeniu sezonu zimowego wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach, zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej za Japończykiem Takanobu Okabe i Finem Ari-Pekką Nikkolą.

Sezon 1994/1995 to zdecydowana dominacja Goldbergera. Z 21 rozegranych indywidualnych konkursów PŚ w skokach wygrał aż 10, a pięć razy był drugi, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej z przewagą ponad 600 punktów nad drugim Roberto Ceconem z Włoch. Za wyniki w lotach zdobył Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w PŚ w lotach. Najlepszy był także w 43. Turnieju Czterech Skoczni, podczas którego był drugi w trzech pierwszych konkursach, a w Bischofshofen zwyciężył. Mimo tych sukcesów, z mistrzostw świata w Thunder Bay przywiózł tylko jeden medal. Zdobył go w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, w którym to konkursie zdecydowanie najlepszy okazał się Tommy Ingebrigtsen z Norwegii. Wyprzedził on Austriaka o 13,1 punktu, na trzecim miejscu uplasował się Jens Weißflog, który z kolei stracił aż 29,6 punktu do Goldiego. W konkursie drużynowym reprezentacja Austrii z Goldbergerem w składzie zawiodła, zajmując dopiero szóste miejsce. Szósty był także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Za to w lecie 1995 roku zwyciężył w drugiej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Dobrą passę kontynuował w sezonie 1995/1996. Po raz trzeci w karierze zdobył Kryształową Kulę i po raz drugi z rzędu Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę PŚ w lotach. Pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach jest na trzecim miejscu w historii, za Finem Mattim Nykänenem i Adamem Małyszem. W 27 startach w PŚ sześciokrotnie zwyciężał i po dwa razy stawał na drugim i trzecim stopniu podium. W tym sezonie odniósł także swoje ostatnie zwycięstwo w pucharowych zawodach, 9 marca 1996 roku w Harrachovie. Miesiąc wcześniej triumfował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, wyprzedzając Janne Ahonena z Finlandii i Urbana Franca ze Słowenii.

Rok później, na mistrzostwach świata w Trondheim wywalczył brązowy medal na normalnej skoczni, ustępując tylko Ahonenowi i Haradzie. Kolejny Japończyk, Kazuyoshi Funaki, który zajął czwarte miejsce stracił do Austriaka zaledwie 1 punkt. Na dużym obiekcie szansę na dobre miejsce stracił już po pierwszym skoku, w którym uzyskał zaledwie 90,5 m, co dało mu 47. miejsce. W konkursie drużynowym Goldberger zaprezentował się najlepiej z ekipy austriackiej, mimo to Austriacy zajęli czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z reprezentacją Niemiec, do której stracili 4,7 punktu. W 45. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce, za Primožem Peterką ze Słowenii, a o 0,1 punktu przed Niemcem Dieterem Thomą. Z czterech konkursów tego Turnieju nie wygrał żadnego, był kolejno trzeci, drugi czwarty i ósmy. W klasyfikacji generalnej sezonu 1996/1997 Pucharu Świata zajął szóste miejsce, sześciokrotnie stawając na podium, jednak ani razu nie zwyciężył.

Sezon 1997/1998 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Goldberger ani razu nie zdołał stanąć na podium, zajmując ostatecznie 17. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano w lutym 1998 roku wystartował tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, gdzie zajął 22. miejsce. Również na odbywających się w tym samym sezonie mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie niewiele zdziałał, plasując się na czternastej pozycji. Kolejne podium wywalczył 30 grudnia 1998 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął drugie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie. W następnych konkursach 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni był kolejno siódmy, jedenasty i dziewiętnasty, co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej. Walkę o trzecie miejsce przegrał z Janne Ahonenem, ale był w tej edycji najwyżej sklasyfikowanym Austriakiem. Nie brał udziału w mistrzostwach świata w Ramsau w lutym 1999 roku.

Andreas Goldberger przypomniał o sobie w lecie 1999 roku zajmując drugie miejsce w szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach, przegrywając jedynie ze Svenem Hannawaldem z Niemiec. Dobre wyniki w lecie przełożyły się na zimowy sezon 1999/2000. Już w pierwszym konkursie, 27 listopada 1999 roku w fińskim Kuopio zajął drugie miejsce, ustępując jedynie Martinowi Schmittowi z Niemiec. Później jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, raz był drugi i cztery razy trzeci. Dobre wyniki w 48. Turnieju Czterech Skoczni dały mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Piąty był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach, a w Pucharze Świata w lotach był czwarty. Głównym wydarzeniem sezonu były tym razem mistrzostwa świata w lotach w Vikersund, gdzie zajął ósme miejsce. Jednak największym wyczynem Austriaka w tym sezonie było ustanowienie nowego rekordu świata w długości skoku narciarskiego wynikiem 225,0 metrów. Dokonał tego 18 marca 2000 roku na Velikance w Planicy. Rekord ten utrzymał się aż do zakończenia sezonu 2002/2003, kiedy najpierw został wyrównany przez Adama Małysza, a następnie trzykrotnie poprawiony przez jednego skoczka, Fina Mattiego Hautamäkiego, który uzyskał kolejno 227,5 m, 228,5 m oraz 231,0 m.

Po trudnym początku sezonu 2000/2001 do dobrej formy powrócił na początku lutego 2001 roku, tuż przed mistrzostwami świata w Lahti. Na mistrzostwach tych zajął na dużej skoczni najpierw 11. miejsce indywidualnie, a następnie wspólnie z Wolfgangiem Loitzlem, Martinem Höllwarthem i Stefanem Horngacherem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Jeszcze lepiej wypadł w konkursach na skoczni normalnej, gdzie indywidualnie był szósty, a w konkursie drużynowym Austriacy w tym samym składzie, w którym wystąpili na dużym obiekcie zdobyli złoty medal. Miesiąc po mistrzostwach, 9 marca 2001 roku w norweskim Trondheim Goldberger wywalczył jedyne swoje podium w tym sezonie zajmując drugie miejsce za Adamem Małyszem. Polak był także jedynym skoczkiem, który wyprzedził Austriaka w klasyfikacji generalnej piątej edycji Turnieju Nordyckiego oraz ósmej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Kolejne podium wywalczył 2 grudnia 2001 roku w niemieckim Titisee-Neustadt, gdzie zajął trzecie miejsce, za Hannawaldem i Małyszem. Podobnie jak w poprzednim sezonie było to jedyne podium Austriaka w całym sezonie 2001/2002, w efekcie w klasyfikacji generalnej był trzynasty. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie w 2002 roku, gdzie zajął. 29 miejsce. Rok później, w sezonie 2002/2003 trzykrotnie stawał na podium, w tym po raz ostatni w karierze, 1 stycznia 2003 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie był drugi. Swój ostatni sukces Goldi osiągnął na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Widhölzlem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal. W konkursie indywidualnym nie wystartował. Ostatni występ w Pucharze Świata Andreas Goldberger zaliczył 6 marca 2005 roku w Lahti, gdzie zajął 49. miejsce. Oficjalne zakończenie kariery ogłosił po oddaniu swego ostatniego skoku 13 stycznia 2006 roku na skoczni Kulm w Tauplitz. Łącznie w przeciągu całej kariery 63 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 20 razy zwyciężał, 25 razy był drugi i 18 razy trzeci.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Goldberger na benefisie Adama Małysza

Obecnie Andreas jest komentatorem austriackiej stacji ORF1 i występuje w tej roli podczas większości zawodów w skokach narciarskich Pucharu Świata. Co ciekawe, podczas Turnieju Czterech Skoczni, występował jako przedskoczek z kamerą na kasku, a w czasie najazdu po rozbiegu i tuż po wylądowaniu mówił przez mikrofon.

W 2006 roku wziął udział w drugiej edycji austriackiego Tańca z gwiazdami.

W 1997 roku Goldberger przyznał, że brał kokainę, w rezultacie został zawieszony przez Austriacki Związek Narciarski na sześć miesięcy. W listopadzie 1997 roku ogłosił, że będzie skakał w barwach Jugosławii[2] Doszedł jednak do porozumienia z krajowym Związkiem i pozostał członkiem reprezentacji Austrii.

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
7. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 258.0 pkt -24.0 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal.svg 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 255.0 pkt -19.5 pkt Niemcy Jens Weißflog
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[a] 918.9 pkt -51.2 pkt  Niemcy
22. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 196.5 pkt -38.0 pkt Finlandia Jani Soininen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 237.6 pkt -3.8 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[b] 745.4 pkt -76.1 pkt  Norwegia
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 231.3 pkt -6.5 pkt Japonia Masahiko Harada
6. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 230.0 pkt -36.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
6. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[c] 728.1 pkt -160.9 pkt  Finlandia
2.Silver medal with cup.svg 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 259.5 pkt -13.1 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 257.0 pkt -6.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
4. 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[d] 840.9 pkt -114.4 pkt  Finlandia
47. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 58.4 pkt -193.7 pkt Japonia Masahiko Harada
11. 19 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 217.5 pkt -58.8 pkt Niemcy Martin Schmitt
3.Bronze medal with cup.svg 21 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[e] 880.2 pkt -59.6 pkt  Niemcy
6. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 216.5 pkt -29.5 pkt Polska Adam Małysz
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna drużynowo[e] 953.5 pkt - -

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 377.0 pkt -15.5 pkt Japonia Noriaki Kasai
13. 20 marca 1994 Słowenia Planica Loty indywidualnie 221.3 pkt -130.0 pkt Czechy Jaroslav Sakala
1.Gold medal with cup.svg 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 738.1 pkt - -
14. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 645.1 pkt -131.3 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
8. 13 lutego 2000 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 450.1 pkt -86.7 pkt Niemcy Sven Hannawald
29. 10 marca 2002 Czechy Harrachov Loty indywidualnie 243.5 pkt -152.8 pkt Niemcy Sven Hannawald
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty drużynowo[f] 1620.8 pkt -91.0 pkt  Norwegia

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999 1998 1997 1996 1995 1994 1993 1992 1991
Puchar Świata 36 18 12 13 14 5 17 17 6 1 1 3 1 8 37
Puchar Świata w lotach 31 23 31 X 7 4 34 15 5 1 1 13 3 2 14
Turniej Czterech Skoczni 28 24 9 9 26 5 9 4 2 7 1 3 1 - -
Turniej Nordycki 69 27 - 22 2 4 19 40 X X X X X X X
Letnie Grand Prix - 52 17 19 2 13 2 6 - 18 1 3 X X X

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1990/1991 - - - -
1991/1992 - 2 1 3
1992/1993 2 3 4 9
1993/1994 2 3 3 8
1994/1995 10 5 - 15
1995/1996 6 2 2 10
1996/1997 - 4 2 6
1997/1998 - - - -
1998/1999 - 1 - 1
1999/2000 - 2 4 6
2000/2001 - 1 - 1
2001/2002 - - 1 1
2002/2003 - 2 1 3
2003/2004 - - - -
2004/2005 - - - -
suma 20 25 18 63

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 stycznia 1992 Austria Innsbruck Bergisel 215.6 pkt 2. -13.4 pkt Toni Nieminen
2. 26 stycznia 1992 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 363.0 pkt 3. -2.0 pkt Werner Rathmayr
3. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-180 377.0 pkt 2. -15.5 pkt Noriaki Kasai
4. 6 grudnia 1992 Szwecja Falun Lugnet 223.9 pkt 2. -4.3 pkt Werner Rathmayr
5. 30 grudnia 1992 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 237.4 pkt 2. -0.3 pkt Christof Duffner
6. 1 stycznia 1993 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 216.5 pkt 3. -4.3 pkt Noriaki Kasai
7. 3 stycznia 1993 Austria Innsbruck Bergisel 229.8 pkt 1. - -
8. 6 stycznia 1993 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 237.1 pkt 1. - -
9. 30 stycznia 1993 Austria Tauplitz Kulm 337.5 pkt 3. -1.5 pkt Jaroslav Sakala
10. 31 stycznia 1993 Austria Tauplitz Kulm 340.5 pkt 3. -15.0 pkt Jaroslav Sakala
11. 11 marca 1993 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 201.1 pkt 3. -16.8 pkt Espen Bredesen
12. 28 marca 1993 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 245.0 pkt 2. -9.7 pkt Espen Bredesen
13. 11 grudnia 1993 Słowenia Planica Srednija Velikanka 256.0 pkt 3. -12.5 pkt Espen Bredesen
14. 12 grudnia 1993 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 274.2 pkt 2. -0.5 pkt Jens Weißflog
15. 14 grudnia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 220.5 pkt 3. -18.0 pkt Jens Weißflog
16. 17 grudnia 1993 Francja Courchevel Tremplin Le Praz 242.1 pkt 1. - -
17. 30 grudnia 1993 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 217.2 pkt 3. -20.9 pkt Jens Weißflog
18. 4 stycznia 1994 Austria Innsbruck Bergisel 233.4 pkt 1. - -
19. 22 stycznia 1994 Japonia Sapporo Miyanomori 221.5 pkt 2. -9.0 pkt Jens Weißflog
20. 26 marca 1994 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 237.0 pkt 2. -1.0 pkt Gerd Siegmund
21. 10 grudnia 1994 Słowenia Planica Srednija Velikanka 235.0 pkt 2. -8.0 pkt Kazuyoshi Funaki
22. 11 grudnia 1994 Słowenia Planica Srednija Velikanka 258.5 pkt 1. - -
23. 30 grudnia 1994 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 226.7 pkt 2. -1.2 pkt Reinhard Schwarzenberger
24. 1 stycznia 1995 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241.8 pkt 2. -5.8 pkt Janne Ahonen
25. 4 stycznia 1995 Austria Innsbruck Bergisel 225.6 pkt 2. -22.1 pkt Kazuyoshi Funaki
26. 6 stycznia 1995 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 261.3 pkt 1. - -
27. 8 stycznia 1995 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 250.7 pkt 1. - -
28. 15 stycznia 1995 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 256.0 pkt 2. -2.2 pkt Roberto Cecon
29. 21 stycznia 1995 Japonia Sapporo Miyanomori 245.5 pkt 1. - -
30. 28 stycznia 1995 Finlandia Lahti Salpausselkä 234.5 pkt 1. - -
31. 8 lutego 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 272.5 pkt 1. - -
32. 12 lutego 1995 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 254.9 pkt 1. - -
33. 18 lutego 1995 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 358.1 pkt 1. - -
34. 19 lutego 1995 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 373.3 pkt 1. - -
35. 25 lutego 1995 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 348.8 pkt 1. - -
36. 12 grudnia 1995 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 235.5 pkt 3. -8.5 pkt Mika Laitinen
37. 4 stycznia 1996 Austria Innsbruck Bergisel 238.8 pkt 1. - -
38. 13 stycznia 1996 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 220.1 pkt 3. -8.6 pkt Jani Soininen
39. 14 stycznia 1996 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 245.9 pkt 1. - -
40. 21 stycznia 1996 Japonia Sapporo Ōkurayama 224.1 pkt 1. - -
41. 27 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 264.5 pkt 2. -11.5 pkt Primož Peterka
42. 28 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 267.3 pkt 1. - -
43. 10 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm 352.2 pkt 2. -4.8 pkt Janne Ahonen
44. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm 385.9 pkt 1. - -
45. 9 marca 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-180 385.8 pkt 1. - -
46. 7 grudnia 1996 Finlandia Kuusamo Rukatunturi 274.4 pkt 3. -29.0 pkt Takanobu Okabe
47. 15 grudnia 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-120 231.0 pkt 2. -4.1 pkt Primož Peterka
48. 29 grudnia 1996 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 246.7 pkt 3. -6.3 pkt Dieter Thoma
49. 1 stycznia 1997 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 228.9 pkt 2. -13.0 pkt Primož Peterka
50. 8 lutego 1997 Austria Tauplitz Kulm 368.3 pkt 2. -11.6 pkt Takanobu Okabe
51. 9 lutego 1997 Austria Tauplitz Kulm 379.2 pkt 2. -7.0 pkt Primož Peterka
52. 29 grudnia 1998 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 242.8 pkt 2. -2.0 pkt Martin Schmitt
53. 27 listopada 1999 Finlandia Kuopio Puijo 118.8 pkt 2. -5.1 pkt Martin Schmitt
54. 4 grudnia 1999 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 236.2 pkt 3. -17.7 pkt Andreas Widhölzl
55. 29 grudnia 1999 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 233.2 pkt 2. -9.8 pkt Martin Schmitt
56. 27 lutego 2000 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 124.0 pkt 3. -7.2 pkt Martin Schmitt
57. 5 marca 2000 Finlandia Lahti Salpausselkä 253.1 pkt 3. -5.1 pkt Martin Schmitt
58. 19 marca 2000 Słowenia Planica Velikanka 401.1 pkt 3. -9.6 pkt Sven Hannawald
59. 9 marca 2001 Norwegia Trondheim Granåsen 253.5 pkt 2. -1.1 pkt Adam Małysz
60. 2 grudnia 2001 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 241.8 pkt 3. -35.6 pkt Sven Hannawald
61. 15 grudnia 2002 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 264.1 pkt 2. -9.4 pkt Martin Höllwarth
62. 22 grudnia 2002 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 268.9 pkt 3. -14.0 pkt Sven Hannawald
63. 1 stycznia 2003 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Hochfirstschanze 261.1 pkt 2. -3.5 pkt Primož Peterka

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
- - - - - - - - 35 35 - - - - - - - - - 9 7 - 16
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - - - - - 2 6 7 16 4 5 3 23 24 6 5 75 11 2 - 123
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
5 2 15 - - 2 3 1 1 19 3 3 10 6 3 8 2 206
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
3 2 3 1 41 3 5 1 5 46 6 12 2 4 23 5 13 2 8 927
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
2 1 2 2 2 1 1 4 2 1 12 1 13 4 17 16 1 1 1 1 1 1571
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
7 5 5 5 3 44 49 14 30 4 1 5 3 1 22 1 2 1 2 1 5 11 4 14 10 1 9 4 1416
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Tauplitz Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
6 4 3 7 10 2 3 2 4 8 9 9 10 4 22 - - 2 2 47 - - - - - 817
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - 10 6 7 11 5 6 24 37 12 26 7 46 10 29 36 50 47 14 50 37 32 48 327
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
20 q 7 17 10 10 36 22 2 7 11 19 39 11 9 28 ? - 23 30 - 10 28 16 26 28 22 - q 400
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
2 16 3 6 14 6 7 2 5 6 8 4 4 19 9 13 17 40 7 12 3 5 3 4 6 3 1034
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
27 22 20 20 23 28 - 17 18 - - 27 47 42 15 9 5 6 2 4 7 373
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
12 8 4 3 31 9 21 7 10 10 22 17 10 13 51 13 - - 31 29 11 18 419
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Tauplitz Tauplitz Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
21 18 19 8 7 2 7 3 14 2 8 22 8 9 5 - - - 14 38 23 25 - - - - - 556
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
6 62 17 18 17 40 15 28 12 6 6 18 6 53 26 28 23 22 44 33 29 26 19 299
Sezon 2004/2005
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Tauplitz Tauplitz Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Pragelato Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
- - - 12 25 19 27 32 39 17 39 27 - 21 27 27 23 40 50 - - 25 49 q - - q - 94
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[g])
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Predazzo – 1 września 1994 (2. miejsce)
  2. Finlandia Kuopio – 19 sierpnia 1995 (2. miejsce)
  3. Norwegia Trondheim – 20 sierpnia 1995 (2. miejsce)
  4. Niemcy Hinterzarten – 27 sierpnia 1995 (1. miejsce)
  5. Niemcy Hinterzarten – 7 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  6. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  7. Austria Villach – 22 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  8. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (2. miejsce)
  9. Niemcy Hinterzarten – 12 sierpnia 2001 (2. miejsce)
  10. Japonia Sapporo – 5 września 2001 (2. miejsce)
  11. Japonia Hakuba – 8 września 2001 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
6 2 7 668.3
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
2 2 1 4 1007.4
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
5 11 29 - - 71
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
9 5 8 5 6 11 215
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
3 3 3 6 2 300
2000
Hinterzarten Kuopio Villach Courchevel Hakuba Hakuba Sapporo Sapporo punkty
24 16 - 20 9 16 4 8 159
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
6 2 14 7 2 3 4 364
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
16 14 16 - - 14 66
2003
Hinterzarten Courchevel Predazzo Innsbruck punkty
- - 11 7 60
2004
Hinterzarten Courchevel Zakopane Predazzo Innsbruck Hakuba Hakuba punkty
46 45 26 40 q - - 5
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się[h]
 -  – zawodnik nie wystartował

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Skład drużyny: Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Heinz Kuttin, Christian Moser
  2. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger
  3. Skład drużyny: Andreas Widhölzl, Christian Moser, Reinhard Schwarzenberger, Andreas Goldberger
  4. Skład drużyny: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger
  5. 5,0 5,1 Skład drużyny: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher
  6. Skład drużyny: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Thomas Morgenstern
  7. Przed sezonem 1997/1998.
  8. Od 2002 roku

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons