Andreas Goldberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andreas Goldberger
Andreas Goldberger
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1972
Austria Ried im Innkreis, Austria
Klub SC Waldzell
Wzrost 172 cm
Debiut w PŚ 4 stycznia 1991, Innsbruck
(35. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 17 marca 1991, Planica
(9. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 4 stycznia 1992, Innsbruck
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 3 stycznia 1993,
Innsbruck
Rekord życiowy 225 m, Planica
(18 marca 2000)
Dorobek medalowy
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Honorowa Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andreas Goldberger (ur. 29 listopada 1972 w Ried im Innkreis) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny zdobywca Pucharu Świata w skokach, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata w lotach, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, dwukrotny zdobywca Pucharu KOP, a także zwycięzca w Letnim Grand Prix w skokach. Jako pierwszy skoczek w historii oddał skok ponad 200-metrowy (202 m), lecz nie zdołał go ustać[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Goldberger podczas PŚ w Zakopanem w 2003

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1991 roku w Innsbrucku, podczas trzeciego konkursu 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W konkursie tym, podobnie jak dwa dni później w Bischofshofen zajął 35. miejsce. Pierwsze punkty zdobył 17 marca 1991 roku w Planicy, gdzie zajął 9. miejsce. W sezonie 1990/1991 wystartował jeszcze tylko w jednym konkursie, ponownie w Planicy zajmując siódmą pozycję, co dało mu 37. miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie zajął 14. miejsce w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata w lotach.

Pierwsze sukcesy osiągnął już w sezonie 1991/1992. Rywalizację ponownie zaczął od konkursu w Innsbrucku i od razu wywalczył pierwsze podium w karierze, zajmując drugie miejsce, wyprzedził go tylko Toni Nieminen z Finlandii. Podobnie jak rok wcześniej Goldberger nie startował w niemieckiej części Turnieju Czterech Skoczni, co sprawiło że zajmował odległe pozycje w klasyfikacji końcowej. Dwa miesiące później Andreas zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, lepszy był tylko Noriaki Kasai z Japonii. Austriak dziewięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata, przy tym trzykrotnie stawając na podium, dzięki czemu zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Był ponadto drugi w klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 w lotach, ustępując tylko swemu rodakowi Wernerowi Rathmayrowi.

Jeszcze lepszy w jego wykonaniu był sezon 1992/1993. Podczas konkursu w Oberstdorfie 30 grudnia 1992 roku był drugi, w Garmisch-Partenkirchen trzeci, a 4 stycznia 1992 roku w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo. Wynik ten powtórzył także w Bischofshofen, co pozwoliło mu zwyciężyć w 41. Turnieju Czterech Skoczni. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 roku były jedną z najbardziej udanych dużych imprez w jego karierze. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni po pierwszej serii skoków Goldberger zajmował trzecie miejsce za Masahiko Haradą z Japonii i Włochem Ivanem Lunardim. Jednak w drugiej kolejce Austriak uzyskał 88,5 metra, co było drugą odległością tej serii i awansował na drugie miejsce. Zwyciężył Harada, a trzecie miejsce zajął czeski skoczek, Jaroslav Sakala. Na dużym obiekcie sytuacja wyglądała podobnie, z tym że po pierwszej serii Austriaka nie było na miejscu gwarantującym medal, a na prowadzeniu znajdował się Norweg Espen Bredesen ze skokiem 125,5 m. Tym razem w drugiej kolejce "Goldi" uzyskał najlepszą odległość, skacząc 118,5 m i zdobył brązowy medal. Pierwsze miejsce obronił Bredesen, a drugi był Sakala. Ponadto w konkursie drużynowym wraz z Ernstem Vettorim, Heinzem Kuttinem i Stefanem Horngacherem wywalczył kolejny brązowy medal. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym dwukrotnie zwyciężał, trzykrotnie był drugi i cztery razy trzeci, co dało mu pierwszą w karierze Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej PŚ. W klasyfikacji generalnej PŚ w lotach był trzeci, za Sakalą i Francuzem Didierem Mollardem.

Najważniejszym wydarzeniem sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. Po pierwszej serii skoków w konkursie indywidualnym na dużej skoczni Goldi zajmował trzecią pozycję za Niemcem Jensem Weißflogiem i Espenem Bredesenem. Mimo trochę słabszego wyniku w drugiej serii zdołał obronić swą pozycję i zdobył brązowy medal. W konkursie na normalnej skoczni Goldberger po pierwszym skoku znajdował się na czwartej pozycji, za Bredesenem, jego rodakiem Lasse Ottesenem i Japończykiem Kasai, który znajdował się na trzecim miejscu, zaledwie 0,5 punktu przed Austriakiem. Niestety w drugiej kolejce Andreas osiągnął dopiero dziesiąty wynik i ostatecznie zajął siódmą pozycję. Austriacy w składzie: Heinz Kuttin, Christian Moser, Stefan Horngacher i Goldberger wywalczyli brązowy medal. W tym sezonie Austriak zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej 42. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak był trzeci w Oberstdorfie, piąty w Ga-Pa i Bischofshofen oraz zwyciężył w Innsbrucku. Co więcej trzeci był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, za Bredesnem i Weißflogiem. Nie poszczęściło mu się na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 1994 roku, gdzie zajął 13. miejsce. Po zakończeniu sezonu zimowego wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach, zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej za Japończykiem Takanobu Okabe i Finem Ari-Pekką Nikkolą.

Sezon 1994/1995 to zdecydowana dominacja Goldbergera. Z 21 rozegranych indywidualnych konkursów PŚ w skokach wygrał aż 10, a pięć razy był drugi, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej z przewagą ponad 600 punktów nad drugim Roberto Ceconem z Włoch. Za wyniki w lotach zdobył Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w PŚ w lotach. Najlepszy był także w 43. Turnieju Czterech Skoczni, podczas którego był drugi w trzech pierwszych konkursach, a w Bischofshofen zwyciężył. Mimo tych sukcesów, z mistrzostw świata w Thunder Bay przywiózł tylko jeden medal. Zdobył go w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, w którym to konkursie zdecydowanie najlepszy okazał się Tommy Ingebrigtsen z Norwegii. Wyprzedził on Austriaka o 13,1 punktu, na trzecim miejscu uplasował się Jens Weißflog, który z kolei stracił aż 29,6 punktu do Goldiego. W konkursie drużynowym reprezentacja Austrii z Goldbergerem w składzie zawiodła, zajmując dopiero szóste miejsce. Szósty był także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Za to w lecie 1995 roku zwyciężył w drugiej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Dobrą passę kontynuował w sezonie 1995/1996. Po raz trzeci w karierze zdobył Kryształową Kulę i po raz drugi z rzędu Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę PŚ w lotach. Pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach jest na trzecim miejscu w historii, za Finem Mattim Nykänenem i Adamem Małyszem. W 27 startach w PŚ sześciokrotnie zwyciężał i po dwa razy stawał na drugim i trzecim stopniu podium. W tym sezonie odniósł także swoje ostatnie zwycięstwo w pucharowych zawodach, 9 marca 1996 roku w Harrachovie. Miesiąc wcześniej triumfował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, wyprzedzając Janne Ahonena z Finlandii i Urbana Franca ze Słowenii.

Rok później, na mistrzostwach świata w Trondheim wywalczył brązowy medal na normalnej skoczni, ustępując tylko Ahonenowi i Haradzie. Kolejny Japończyk, Kazuyoshi Funaki, który zajął czwarte miejsce stracił do Austriaka zaledwie 1 punkt. Na dużym obiekcie szansę na dobre miejsce stracił już po pierwszym skoku, w którym uzyskał zaledwie 90,5 m, co dało mu 47. miejsce. W konkursie drużynowym Goldberger zaprezentował się najlepiej z ekipy austriackiej, mimo to Austriacy zajęli czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z reprezentacją Niemiec, do której stracili 4,7 punktu. W 45. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce, za Primožem Peterką ze Słowenii, a o 0,1 punktu przed Niemcem Dieterem Thomą. Z czterech konkursów tego Turnieju nie wygrał żadnego, był kolejno trzeci, drugi czwarty i ósmy. W klasyfikacji generalnej sezonu 1996/1997 Pucharu Świata zajął szóste miejsce, sześciokrotnie stawając na podium, jednak ani razu nie zwyciężył.

Sezon 1997/1998 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Goldberger ani razu nie zdołał stanąć na podium, zajmując ostatecznie 17. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano w lutym 1998 roku wystartował tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, gdzie zajął 22. miejsce. Również na odbywających się w tym samym sezonie mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie niewiele zdziałał, plasując się na czternastej pozycji. Kolejne podium wywalczył 30 grudnia 1998 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął drugie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie. W następnych konkursach 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni był kolejno siódmy, jedenasty i dziewiętnasty, co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej. Walkę o trzecie miejsce przegrał z Janne Ahonenem, ale był w tej edycji najwyżej sklasyfikowanym Austriakiem. Nie brał udziału w mistrzostwach świata w Ramsau w lutym 1999 roku.

Andreas Goldberger przypomniał o sobie w lecie 1999 roku zajmując drugie miejsce w szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach, przegrywając jedynie ze Svenem Hannawaldem z Niemiec. Dobre wyniki w lecie przełożyły się na zimowy sezon 1999/2000. Już w pierwszym konkursie, 27 listopada 1999 roku w fińskim Kuopio zajął drugie miejsce, ustępując jedynie Martinowi Schmittowi z Niemiec. Później jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, raz był drugi i cztery razy trzeci. Dobre wyniki w 48. Turnieju Czterech Skoczni dały mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Piąty był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach, a w Pucharze Świata w lotach był czwarty. Głównym wydarzeniem sezonu były tym razem mistrzostwa świata w lotach w Vikersund, gdzie zajął ósme miejsce. Jednak największym wyczynem Austriaka w tym sezonie było ustanowienie nowego rekordu świata w długości skoku narciarskiego wynikiem 225,0 metrów. Dokonał tego 18 marca 2000 roku na Velikance w Planicy. Rekord ten utrzymał się aż do zakończenia sezonu 2002/2003, kiedy najpierw został wyrównany przez Adama Małysza, a następnie trzykrotnie poprawiony przez jednego skoczka, Fina Mattiego Hautamäkiego, który uzyskał kolejno 227,5 m, 228,5 m oraz 231,0 m.

Po trudnym początku sezonu 2000/2001 do dobrej formy powrócił na początku lutego 2001 roku, tuż przed mistrzostwami świata w Lahti. Na mistrzostwach tych zajął na dużej skoczni najpierw 11. miejsce indywidualnie, a następnie wspólnie z Wolfgangiem Loitzlem, Martinem Höllwarthem i Stefanem Horngacherem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Jeszcze lepiej wypadł w konkursach na skoczni normalnej, gdzie indywidualnie był szósty, a w konkursie drużynowym Austriacy w tym samym składzie, w którym wystąpili na dużym obiekcie zdobyli złoty medal. Miesiąc po mistrzostwach, 9 marca 2001 roku w norweskim Trondheim Goldberger wywalczył jedyne swoje podium w tym sezonie zajmując drugie miejsce za Adamem Małyszem. Polak był także jedynym skoczkiem, który wyprzedził Austriaka w klasyfikacji generalnej piątej edycji Turnieju Nordyckiego oraz ósmej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Kolejne podium wywalczył 2 grudnia 2001 roku w niemieckim Titisee-Neustadt, gdzie zajął trzecie miejsce, za Hannawaldem i Małyszem. Podobnie jak w poprzednim sezonie było to jedyne podium Austriaka w całym sezonie 2001/2002, w efekcie w klasyfikacji generalnej był trzynasty. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie w 2002 roku, gdzie zajął. 29 miejsce. Rok później, w sezonie 2002/2003 trzykrotnie stawał na podium, w tym po raz ostatni w karierze, 1 stycznia 2003 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie był drugi. Swój ostatni sukces Goldi osiągnął na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Widhölzlem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal. W konkursie indywidualnym nie wystartował. Ostatni występ w Pucharze Świata Andreas Goldberger zaliczył 6 marca 2005 roku w Lahti, gdzie zajął 49. miejsce. Oficjalne zakończenie kariery ogłosił po oddaniu swego ostatniego skoku 13 stycznia 2006 roku na skoczni Kulm w Tauplitz. Łącznie w przeciągu całej kariery 63 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 20 razy zwyciężał, 25 razy był drugi i 18 razy trzeci.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Goldberger na benefisie Adama Małysza

Obecnie Andreas jest komentatorem austriackiej stacji ORF1 i występuje w tej roli podczas większości zawodów w skokach narciarskich Pucharu Świata. Co ciekawe, podczas Turnieju Czterech Skoczni, występował jako przedskoczek z kamerą na kasku, a w czasie najazdu po rozbiegu i tuż po wylądowaniu mówił przez mikrofon.

W 2006 roku wziął udział w drugiej edycji austriackiego Tańca z gwiazdami.

W 1997 roku Goldberger przyznał, że brał kokainę, w rezultacie został zawieszony przez Austriacki Związek Narciarski na sześć miesięcy. W listopadzie 1997 roku ogłosił, że będzie skakał w barwach Jugosławii[2] Doszedł jednak do porozumienia z krajowym Związkiem i pozostał członkiem reprezentacji Austrii.

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
7. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 258.0 pkt 24.0 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal.svg 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 255.0 pkt 19.5 pkt Niemcy Jens Weißflog
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[a] 918.9 pkt 51.2 pkt  Niemcy
22. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 196.5 pkt 38.0 pkt Finlandia Jani Soininen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 237.6 pkt 3.8 pkt Norwegia Espen Bredesen
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[b] 745.4 pkt 76.1 pkt  Norwegia
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 231.3 pkt 6.5 pkt Japonia Masahiko Harada
6. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 230.0 pkt 36.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
6. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[c] 728.1 pkt 160.9 pkt  Finlandia
2.Silver medal with cup.svg 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 259.5 pkt 13.1 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 257.0 pkt 6.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
4. 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[d] 840.9 pkt 114.4 pkt  Finlandia
47. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 58.4 pkt 193.7 pkt Japonia Masahiko Harada
11. 19 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 217.5 pkt 58.8 pkt Niemcy Martin Schmitt
3.Bronze medal with cup.svg 21 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[e] 880.2 pkt 59.6 pkt  Niemcy
6. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 216.5 pkt 29.5 pkt Polska Adam Małysz
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna drużynowo[e] 953.5 pkt

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 377.0 pkt 15.5 pkt Japonia Noriaki Kasai
13. 20 marca 1994 Słowenia Planica Loty indywidualnie 221.3 pkt 130.0 pkt Czechy Jaroslav Sakala
1.Gold medal with cup.svg 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 738.1 pkt
14. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 645.1 pkt 131.3 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
8. 13 lutego 2000 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 450.1 pkt 86.7 pkt Niemcy Sven Hannawald
29. 10 marca 2002 Czechy Harrachov Loty indywidualnie 243.5 pkt 152.8 pkt Niemcy Sven Hannawald
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 2004 Słowenia Planica Loty drużynowo[f] 1620.8 pkt 91.0 pkt  Norwegia

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999 1998 1997 1996 1995 1994 1993 1992 1991
Puchar Świata 36 18 12 13 14 5 17 17 6 1 1 3 1 8 37
Puchar Świata w lotach 31 23 31 X 7 4 34 15 5 1 1 13 3 2 14
Turniej Czterech Skoczni 28 24 9 9 26 5 9 4 2 7 1 3 1 - -
Turniej Nordycki 69 27 - 22 2 4 19 40 X X X X X X X
Letnie Grand Prix - 52 17 19 2 13 2 6 - 18 1 3 X X X

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1990/1991 - - - -
1991/1992 - 2 1 3
1992/1993 2 3 4 9
1993/1994 2 3 3 8
1994/1995 10 5 - 15
1995/1996 6 2 2 10
1996/1997 - 4 2 6
1997/1998 - - - -
1998/1999 - 1 - 1
1999/2000 - 2 4 6
2000/2001 - 1 - 1
2001/2002 - - 1 1
2002/2003 - 2 1 3
2003/2004 - - - -
2004/2005 - - - -
suma 20 25 18 63

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 stycznia 1992 Austria Innsbruck Bergisel 215.6 pkt 2. 13.4 pkt Toni Nieminen
2. 26 stycznia 1992 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 363.0 pkt 3. 2.0 pkt Werner Rathmayr
3. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-180 377.0 pkt 2. 15.5 pkt Noriaki Kasai
4. 6 grudnia 1992 Szwecja Falun Lugnet 223.9 pkt 2. 4.3 pkt Werner Rathmayr
5. 30 grudnia 1992 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 237.4 pkt 2. 0.3 pkt Christof Duffner
6. 1 stycznia 1993 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 216.5 pkt 3. 4.3 pkt Noriaki Kasai
7. 3 stycznia 1993 Austria Innsbruck Bergisel 229.8 pkt 1.
8. 6 stycznia 1993 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 237.1 pkt 1.
9. 30 stycznia 1993 Austria Tauplitz Kulm 337.5 pkt 3. 1.5 pkt Jaroslav Sakala
10. 31 stycznia 1993 Austria Tauplitz Kulm 340.5 pkt 3. 15.0 pkt Jaroslav Sakala
11. 11 marca 1993 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 201.1 pkt 3. 16.8 pkt Espen Bredesen
12. 28 marca 1993 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 245.0 pkt 2. 9.7 pkt Espen Bredesen
13. 11 grudnia 1993 Słowenia Planica Srednija Velikanka 256.0 pkt 3. 12.5 pkt Espen Bredesen
14. 12 grudnia 1993 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 274.2 pkt 2. 0.5 pkt Jens Weißflog
15. 14 grudnia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 220.5 pkt 3. 18.0 pkt Jens Weißflog
16. 17 grudnia 1993 Francja Courchevel Tremplin Le Praz 242.1 pkt 1.
17. 30 grudnia 1993 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 217.2 pkt 3. 20.9 pkt Jens Weißflog
18. 4 stycznia 1994 Austria Innsbruck Bergisel 233.4 pkt 1.
19. 22 stycznia 1994 Japonia Sapporo Miyanomori 221.5 pkt 2. 9.0 pkt Jens Weißflog
20. 26 marca 1994 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 237.0 pkt 2. 1.0 pkt Gerd Siegmund
21. 10 grudnia 1994 Słowenia Planica Srednija Velikanka 235.0 pkt 2. 8.0 pkt Kazuyoshi Funaki
22. 11 grudnia 1994 Słowenia Planica Srednija Velikanka 258.5 pkt 1.
23. 30 grudnia 1994 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 226.7 pkt 2. 1.2 pkt Reinhard Schwarzenberger
24. 1 stycznia 1995 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 241.8 pkt 2. 5.8 pkt Janne Ahonen
25. 4 stycznia 1995 Austria Innsbruck Bergisel 225.6 pkt 2. 22.1 pkt Kazuyoshi Funaki
26. 6 stycznia 1995 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 261.3 pkt 1.
27. 8 stycznia 1995 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 250.7 pkt 1.
28. 15 stycznia 1995 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 256.0 pkt 2. 2.2 pkt Roberto Cecon
29. 21 stycznia 1995 Japonia Sapporo Miyanomori 245.5 pkt 1.
30. 28 stycznia 1995 Finlandia Lahti Salpausselkä 234.5 pkt 1.
31. 8 lutego 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 272.5 pkt 1.
32. 12 lutego 1995 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 254.9 pkt 1.
33. 18 lutego 1995 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 358.1 pkt 1.
34. 19 lutego 1995 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 373.3 pkt 1.
35. 25 lutego 1995 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 348.8 pkt 1.
36. 12 grudnia 1995 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 235.5 pkt 3. 8.5 pkt Mika Laitinen
37. 4 stycznia 1996 Austria Innsbruck Bergisel 238.8 pkt 1.
38. 13 stycznia 1996 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 220.1 pkt 3. 8.6 pkt Jani Soininen
39. 14 stycznia 1996 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 245.9 pkt 1.
40. 21 stycznia 1996 Japonia Sapporo Ōkurayama 224.1 pkt 1.
41. 27 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 264.5 pkt 2. 11.5 pkt Primož Peterka
42. 28 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 267.3 pkt 1.
43. 10 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm 352.2 pkt 2. 4.8 pkt Janne Ahonen
44. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm 385.9 pkt 1.
45. 9 marca 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-180 385.8 pkt 1.
46. 7 grudnia 1996 Finlandia Kuusamo Rukatunturi 274.4 pkt 3. 29.0 pkt Takanobu Okabe
47. 15 grudnia 1996 Czechy Harrachov Čerťák K-120 231.0 pkt 2. 4.1 pkt Primož Peterka
48. 29 grudnia 1996 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 246.7 pkt 3. 6.3 pkt Dieter Thoma
49. 1 stycznia 1997 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 228.9 pkt 2. 13.0 pkt Primož Peterka
50. 8 lutego 1997 Austria Tauplitz Kulm 368.3 pkt 2. 11.6 pkt Takanobu Okabe
51. 9 lutego 1997 Austria Tauplitz Kulm 379.2 pkt 2. 7.0 pkt Primož Peterka
52. 29 grudnia 1998 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 242.8 pkt 2. 2.0 pkt Martin Schmitt
53. 27 listopada 1999 Finlandia Kuopio Puijo 118.8 pkt 2. 5.1 pkt Martin Schmitt
54. 4 grudnia 1999 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 236.2 pkt 3. 17.7 pkt Andreas Widhölzl
55. 29 grudnia 1999 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 233.2 pkt 2. 9.8 pkt Martin Schmitt
56. 27 lutego 2000 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 124.0 pkt 3. 7.2 pkt Martin Schmitt
57. 5 marca 2000 Finlandia Lahti Salpausselkä 253.1 pkt 3. 5.1 pkt Martin Schmitt
58. 19 marca 2000 Słowenia Planica Velikanka 401.1 pkt 3. 9.6 pkt Sven Hannawald
59. 9 marca 2001 Norwegia Trondheim Granåsen 253.5 pkt 2. 1.1 pkt Adam Małysz
60. 2 grudnia 2001 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 241.8 pkt 3. 35.6 pkt Sven Hannawald
61. 15 grudnia 2002 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze 264.1 pkt 2. 9.4 pkt Martin Höllwarth
62. 22 grudnia 2002 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 268.9 pkt 3. 14.0 pkt Sven Hannawald
63. 1 stycznia 2003 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Hochfirstschanze 261.1 pkt 2. 3.5 pkt Primož Peterka

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
- - - - - - - - 35 35 - - - - - - - - - 9 7 - 16
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
- - - - - - 2 6 7 16 4 5 3 23 24 6 5 75 11 2 - 123
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
5 2 15 - - 2 3 1 1 19 3 3 10 6 3 8 2 206
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
3 2 3 1 41 3 5 1 5 46 6 12 2 4 23 5 13 2 8 927
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
2 1 2 2 2 1 1 4 2 1 12 1 13 4 17 16 1 1 1 1 1 1571
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
7 5 5 5 3 44 49 14 30 4 1 5 3 1 22 1 2 1 2 1 5 11 4 14 10 1 9 4 1416
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Tauplitz Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
6 4 3 7 10 2 3 2 4 8 9 9 10 4 22 - - 2 2 47 - - - - - 817
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - 10 6 7 11 5 6 24 37 12 26 7 46 10 29 36 50 47 14 50 37 32 48 327
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
20 q 7 17 10 10 36 22 2 7 11 19 39 11 9 28 - - 23 30 - 10 28 16 26 28 22 - q 400
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
2 16 3 6 14 6 7 2 5 6 8 4 4 19 9 13 17 40 7 12 3 5 3 4 6 3 1034
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
27 22 20 20 23 28 - 17 18 - - 27 47 42 15 9 5 6 2 4 7 373
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
12 8 4 3 31 9 21 7 10 10 22 17 10 13 51 13 - - 31 29 11 18 419
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Tauplitz Tauplitz Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
21 18 19 8 7 2 7 3 14 2 8 22 8 9 5 - - - 14 38 23 25 - - - - - 556
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
6 62 17 18 17 40 15 28 12 6 6 18 6 53 26 28 23 22 44 33 29 26 19 299
Sezon 2004/2005
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Tauplitz Tauplitz Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Pragelato Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
- - - 12 25 19 27 32 39 17 39 27 - 21 27 27 23 40 50 - - 25 49 q - - q - 94
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Predazzo – 1 września 1994 (2. miejsce)
  2. Finlandia Kuopio – 19 sierpnia 1995 (2. miejsce)
  3. Norwegia Trondheim – 20 sierpnia 1995 (2. miejsce)
  4. Niemcy Hinterzarten – 27 sierpnia 1995 (1. miejsce)
  5. Niemcy Hinterzarten – 7 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  6. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  7. Austria Villach – 22 sierpnia 1999 (3. miejsce)
  8. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (2. miejsce)
  9. Niemcy Hinterzarten – 12 sierpnia 2001 (2. miejsce)
  10. Japonia Sapporo – 5 września 2001 (2. miejsce)
  11. Japonia Hakuba – 8 września 2001 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
6 2 7 668,3
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
2 2 1 4 1007,4
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
5 11 29 - - 71
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
9 5 8 5 6 11 215
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
3 3 3 6 2 300
2000
Hinterzarten Kuopio Villach Courchevel Hakuba Hakuba Sapporo Sapporo punkty
24 16 q 20 9 16 4 8 159
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
6 2 14 7 2 3 4 364
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
16 14 16 - - 14 66
2003
Hinterzarten Courchevel Predazzo Innsbruck punkty
- - 11 7 60
2004
Hinterzarten Courchevel Zakopane Predazzo Innsbruck Hakuba Hakuba punkty
46 45 26 40 q - - 5
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Skład drużyny: Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Heinz Kuttin, Christian Moser
  2. Skład drużyny: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger
  3. Skład drużyny: Andreas Widhölzl, Christian Moser, Reinhard Schwarzenberger, Andreas Goldberger
  4. Skład drużyny: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger
  5. 5,0 5,1 Skład drużyny: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher
  6. Skład drużyny: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Thomas Morgenstern

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]