Ari-Pekka Nikkola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ari-Pekka Nikkola
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1969
Finlandia Kuopio, Finlandia
Klub Puijon Hiihtoseura
Wzrost 173 cm
Debiut w PŚ 30 grudnia 1985, Oberstdorf
(12. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 1985, Oberstdorf
(12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 10 stycznia 1987, Štrbské Pleso (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 28 lutego 1987, Lahti
Dorobek medalowy

Ari-Pekka Nikkola (ur. 16 maja 1969 w Kuopio) – fiński skoczek narciarski i trener, dwukrotny złoty medalista olimpijski w drużynie, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata, zdobywca Pucharu Świata, zwycięzca Letniego Grand Prix oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1985/1986 w wieku 16 lat. W swoim pierwszym konkursie, w niemieckim Oberstdorfie zajął 12. miejsce, co oznaczało, że w swoim debiucie od razu zdobył punkty. Do końca 1986 roku jeszcze tylko raz zdobył punkty i w klasyfikacji generalnej zajął 47. miejsce. Sezon 1986/1987 przyniósł mu pierwsze sukcesy. 10 stycznia 1987 roku po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w konkursie Pucharu Świata w czechosłowackim Štrbskim Plesie. Niecały miesiąc później Nikkola wywalczył indywidualnie złoty medal na mistrzostwach świata juniorów w Asiago, a wraz z kolegami był trzeci w konkursie drużynowym. Te wyniki sprawiły, że młody Nikkola został członkiem seniorskiej reprezentacji Finlandii na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987 roku. Na dużej skoczni zajął 11. miejsce, a na normalnym obiekcie był szósty, tracąc do brązowego medalisty, Vegarda Opaasa z Norwegii równo dwa punkty. W konkursie drużynowym wspólnie z Mattim Nykänenem, Tuomo Ylipullim i Pekką Suorsą wywalczył złoty medal. Cały sezon zakończył na 10. miejscu w klasyfikacji generalnej, cztery razy stawał na podium, w tym dwukrotnie zwyciężył.

Jego pierwszym międzynarodowym startem w 1988 roku były igrzyska olimpijskie w Calgary. W indywidualnych startach zajął 15. miejsce na normalnej skoczni oraz 16. miejsce na dużej. Znacznie lepiej zaprezentował się w konkursie drużynowym, gdzie pomógł kolegom w wywalczeniu złotego medalu olimpijskiego. Do końca tego sezonu nie stawał już na podium. Cztery drugie i dwa trzecie miejsca w sezonie 1988/1989 dały mu piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku wywalczył srebrny medal na dużej skoczni ustępując jedynie Jensowi Weißflogowi z NRD, a na normalnej był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Mattim Nykänenem. Ponadto wraz z Jarim Puikkonenem, Mattim Nykänenem i Risto Laakkonenem zdobył kolejny złoty medal w konkursie drużynowym.

Sezon 1989/1990 był jednym z najlepszych w jego karierze. Dziesięciokrotnie stawał na podium, w tym czterokrotnie zwyciężał, co pozwoliło mu na triumf w klasyfikacji generalnej. Zajął także szóste miejsce na mistrzostwach świata w lotach narciarskich w Vikersund oraz piąte w 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Rok później zdobył swoje pierwsze punkty Pucharu Świata w lotach narciarskich po tym jak zajął drugie i dziewiąte miejsce w austriackim Tauplitz. Dało mu to ósmą pozycję w klasyfikacji sezonu 1990/1991. W PŚ w skokach zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, pięciokrotnie stawając na podium, był także szósty w 39. Turnieju Czterech Skoczni.

Podczas igrzysk w Albertville Ari-Pekka Nikkola zdobył swój drugi i ostatni medal olimpijski. Wspólnie z Tonim Nieminenem, Risto Laakkonenem i Miką Laitinenem odniósł drugie olimpijskie zwycięstwo w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych zaprezentował się jednak słabiej, zajmując 53. miejsce na normalnej skoczni oraz 16. miejsce na dużej. W sezonie 1991/1992 Pucharu Świata dwukrotnie stawał na podium i w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 12. miejsce. Kolejny sezon był najgorszym w karierze Fina. Wystartował tylko w trzech konkursach PŚ ani razu nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji końcowej. Nie brał także udziału w mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku.

W sezonie 1993/1994 jego najlepszym wynikiem w PŚ było czwarte miejsce w konkursie w Lahti. Mimo wszystko Nikkola znalazł się w fińskiej kadrze na igrzyska w Lillehammer, gdzie zaprezentował się lepiej niż w Albertville, ale medalu nie zdobył. Indywidualnie był szesnasty na normalnym obiekcie, a na dużej skoczni zajął 22. miejsce. W konkursie drużynowym zastąpił go Janne Ahonen. W lecie 1994 roku wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach narciarskich zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Takanobu Okabe z Japonii.

Kolejne trofeum Nikkola zdobył w 1995 roku podczas mistrzostw świata w Thunder Bay, gdzie razem z Janim Soininenem, Janne Ahonenem oraz Miką Laitinenem zdobył kolejny złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie zaprezentował się tylko w konkursie na normalnej skoczni zajmując 23. miejsce. W całym sezonie 1994/1995 tylko raz stanął na podium: 21 stycznia 1995 roku w japońskim Sapporo zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej PŚ w skokach był ósmy, a w lotach dziesiąty. Zajął także czwarte miejsce w klasyfikacji 43. Turnieju Czterech Skoczni, tracąc do trzeciego miejsca blisko 10 punktów.

W Letnim Grand Prix 1995 Fin był trzeci, wyprzedzili go jedynie Austriak Andreas Goldberger oraz Japończyk Kazuyoshi Funaki. Wysoką formę Nikkola potwierdził zimą dwunastokrotnie stawając na podium, dzięki czemu w klasyfikacji generalnej sezonu 1995/1996 zajął drugie miejsce, ustępując tylko Goldbergerowi. Drugi był także w 44. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak zajął piąte miejsce w Oberstdorfie, szóste w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku oraz trzecie w Bischofshofen. Na mistrzostwa świata w lotach w Tauplitz był szósty, w swoim najlepszym skoku uzyskując odległość 183 metrów. Zajął ponadto piąte miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1995/1996 PŚ w lotach.

W 1996 roku zwyciężył w trzeciej edycji Letniego Grand Prix, w czterech z pięciu konkursów stawał na podium (dwa razy wygrał i dwa razy był drugi). Swoje ostatnie trofeum zdobył na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie razem z Ahonenem, Soininenem i Laitinenem zdobył kolejny złoty medal w drużynie. Na tych samych mistrzostwach był także czwarty na dużej skoczni, przegrywając walkę o brązowy medal z Sylvainem Freiholzem ze Szwajcarii. W sezonach 1996/1997 i 1997/1998 nie osiągał sukcesów w Pucharze Świata poza dwoma trzecimi miejscami: w Innsbrucku w styczniu 1997 roku i w Oberstdorfie w grudniu tego samego roku. Ostatnią dużą imprezą Fina były igrzyska olimpijskie w Nagano, gdzie był piętnasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 31. miejsce, a w konkursie drużynowym Finowie z Nikkolą w składzie zajęli piąte miejsce.

Łącznie w zwodach Pucharu Świata 42 razy stawał na podium, w tym dziewięć razy zwyciężał. Ostatni międzynarodowy występ zanotował 8 marca 1998 roku w Lahti. Karierę zakończył w 1998 roku.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery został trenerem w klubie Puijon Hiihtoseura. Od 2002 roku był asystentem Tommiego Nikunena, głównego trenera reprezentacji Finlandii, pełnił też nadzór nad treningiem skokowym specjalistów kombinacji norweskiej. W 2003 roku został trenerem Funakiego[1]. W kwietniu 2006 r. został trenerem słoweńskiej kadry B, a w styczniu 2007 r. zastąpił Vasję Bajca na stanowisku trenera kadry A[2]. W 2006 roku starał się o posadę trenera polskich skoczków, przegrał ze swoim rodakiem Hannu Lepistö[3]. Od 2010 roku jest trenerem fińskiej kadry juniorów[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
15. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 190.7 pkt -38.4 pkt Finlandia Matti Nykänen
16. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 189.0 pkt -35.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
1.Gold medal.svg 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo[a] 634.4 pkt - -
53. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 162.8 pkt -60.0 pkt Austria Ernst Vettori
1.Gold medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[b] 644.4 pkt - -
30. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 149.4 pkt -90.1 pkt Finlandia Toni Nieminen
22. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 170.7 pkt -103.8 pkt Niemcy Jens Weißflog
16. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 231.0 pkt -51.0 pkt Norwegia Espen Bredesen
15. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 205.5 pkt -29.0 pkt Finlandia Jani Soininen
31. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 94.3 pkt -178.0 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
5. 17 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[c] 833.9 pkt -99.1 pkt  Japonia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
11. 15 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 197.6 pkt -18.4 pkt Austria Andreas Felder
1.Gold medal with cup.svg 17 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[d] 634.1 pkt - -
6. 20 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 213.8 pkt -10.6 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
4. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 201.5 pkt -17.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
1.Gold medal with cup.svg 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[e] 645.0 pkt - -
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 110.5 pkt -4.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
31. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 147.4 pkt -70.1 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
2.Silver medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[f] 562.8 pkt -4.8 pkt  Austria
3.Bronze medal with cup.svg 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 219.6 pkt -3.3 pkt Austria Heinz Kuttin
23. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 199.0 pkt -67.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
1.Gold medal with cup.svg 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[c] 889.0 pkt - -
27. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 229.0 pkt -34.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
1.Gold medal with cup.svg 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[c] 955.3 pkt - -
4. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 235.5 pkt -16.6 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 339.2 pkt -18.5 pkt Niemcy Zachodnie Dieter Thoma
6. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 684.6 pkt -53.5 pkt Austria Andreas Goldberger

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 2 lutego 1987 Włochy Asiago Skocznia normalna indywidualnie ? - -
3.Bronze medal with cup.svg 4 lutego 1987 Włochy Asiago Skocznia normalna drużynowo[g] ? ?  NRD

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 10 stycznia 1987 Czechosłowacja Štrbské Pleso MS 1970 B 220.2 pkt 3. -6.4 pkt Vegard Opaas
2. 28 lutego 1987 Finlandia Lahti Salpausselkä 216.3 pkt 1. - -
3. 4 marca 1987 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 233.7 pkt 1. - -
4. 21 marca 1987 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 226.2 pkt 2. -2.9 pkt Andreas Felder
5. 18 grudnia 1988 Japonia Sapporo Ōkurayama 218.1 pkt 2. -3.9 pkt Jan Boklöv
6. 4 stycznia 1989 Austria Innsbruck Bergisel 214.5 pkt 2. -0.5 pkt Jan Boklöv
7. 6 stycznia 1989 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 217.0 pkt 2. -1.5 pkt Mike Holland
8. 14 stycznia 1989 Czechosłowacja Liberec Ještěd 211.0 pkt 3. -2.5 pkt Jon Inge Kjørum
9. 8 marca 1989 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 228.5 pkt 2. -3.0 pkt Jens Weißflog
10. 25 marca 1989 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Srednija Velikanka 207.1 pkt 3. -15.4 pkt Jens Weißflog
11. 3 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Big Thunder 223.0 pkt 3. -1.0 pkt Dieter Thoma
12. 10 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 236.6 pkt 1. - -
13. 4 stycznia 1990 Austria Innsbruck Bergisel 227.0 pkt 1. - -
14. 9 lutego 1990 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 204.6 pkt 3. -5.2 pkt František Jež
15. 11 lutego 1990 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 212.0 pkt 1. - -
16. 3 marca 1990 Finlandia Lahti Salpausselkä 223.5 pkt 3. -8.5 pkt Franz Neuländtner
17. 4 marca 1990 Finlandia Lahti Salpausselkä 210.0 pkt 3. -7.5 pkt Andreas Felder
18. 11 marca 1990 Szwecja Sollefteå Hallstabacken 217.5 pkt 2. -7.0 pkt Pavel Ploc
19. 24 marca 1990 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 214.0 pkt 2. -6.0 pkt Roberto Cecon
20. 25 marca 1990 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 226.0 pkt 1. - -
21. 1 grudnia 1990 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 225.7 pkt 2. -0.8 pkt Andreas Felder
22. 9 grudnia 1990 Kanada Thunder Bay Big Thunder 199.8 pkt 3. -13.9 pkt Andreas Felder
23. 4 stycznia 1991 Austria Innsbruck Bergisel 221.6 pkt 1. - -
24. 6 stycznia 1991 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 216.7 pkt 3. -9.1 pkt Andreas Felder
25. 23 lutego 1991 Austria Tauplitz Kulm 356.5 pkt 2. -5.5 pkt Stefan Zünd
26. 1 grudnia 1991 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 224.6 pkt 2. -28.7 pkt Toni Nieminen
27. 11 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 183.0 pkt 3. -48.3 pkt Toni Nieminen
28. 21 stycznia 1995 Japonia Sapporo Miyanomori 240.0 pkt 3. -5.5 pkt Andreas Goldberger
29. 2 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 248.0 pkt 2. -6.0 pkt Mika Laitinen
30. 3 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 247.6 pkt 3. -10.1 pkt Janne Ahonen
31. 8 grudnia 1995 Austria Villach Alpenarena 243.5 pkt 3. -5.0 pkt Masahiko Harada
32. 12 grudnia 1995 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben 242.0 pkt 2. -2.0 pkt Mika Laitinen
33. 16 grudnia 1995 Francja Chamonix Le Mont 229.5 pkt 1. - -
34. 17 grudnia 1995 Francja Chamonix Le Mont 224.5 pkt 2. -8.5 pkt Hiroya Saitō
35. 28 grudnia 1995 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 229.4 pkt 2. -12.1 pkt Mika Laitinen
36. 6 stycznia 1996 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 235.9 pkt 3. -15.3 pkt Jens Weißflog
37. 21 stycznia 1996 Japonia Sapporo Ōkurayama 224.1 pkt 1. - -
38. 28 stycznia 1996 Polska Zakopane Wielka Krokiew 248.1 pkt 3. -19.2 pkt Andreas Goldberger
39. 10 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm 344.7 pkt 3. -12.3 pkt Janne Ahonen
40. 17 lutego 1996 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain 236.0 pkt 3. -13.6 pkt Jens Weißflog
41. 4 stycznia 1997 Austria Innsbruck Bergisel 246.7 pkt 3. -7.4 pkt Kazuyoshi Funaki
42. 29 grudnia 1997 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 235.2 pkt 3. -5.7 pkt Kazuyoshi Funaki

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1985/1986
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Klingenthal Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Sankt Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Oslo Planica Planica punkty
- - - - - 12 34 37 40 - - - - - - - - - - - - - - 9 - 11
Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Strbske Pleso Strbske Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
- 9 - - - - - 13 - 9 3 - - - 1 19 1 4 - - 6 2 124
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio Sankt Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - 6 4 - 11 10 8 41
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
- - - - 12 2 - - 2 2 3 - - - - 6 2 - 3 4 136
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane Sankt Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Sollefteå Raufoss Planica Planica punkty
3 7 8 1 - 15 5 8 1 9 - 15 11 (7) 3 1 11 4 3 3 6 2 4 2 1 289
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
2 6 20 3 - - 10 24 1 3 - 2 9 32 8 4 7 21 5 - - 35 158
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Sankt Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
2 8 - - 9 6 26 4 2 14 13 - - 13 50 - - 3 27 - 15 81
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
- - - - - - - - - 38 - - 49 27 - - - 0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
11 18 47 22 34 - 20 43 12 21 9 16 - - 4 24 - 6 7 266
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
19 9 4 6 8 7 11 7 5 3 15 29 27 9 15 13 5 - 10 6 21 572
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
2 3 3 13 2 1 2 2 5 6 5 3 14 7 4 1 4 3 3 15 3 5 18 13 7 13 10 11 1384
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Tauplitz Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
8 11 5 4 15 17 13 4 3 17 6 11 13 44 11 - - - - 28 41 21 14 - - 464
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
13 13 19 33 19 - - 3 44 14 32 19 24 13 - - 12 38 32 21 41 31 - - - - - 213
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Predazzo – 1 września 1994 (3. miejsce)
  2. Austria Stams – 5 września 1994 (3. miejsce)
  3. Norwegia Trondheim – 18 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  4. Niemcy Oberhof – 21 sierpnia 1996 (2. miejsce)
  5. Niemcy Hinterzarten – 25 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  6. Włochy Predazzo – 28 sierpnia 1996 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
4 3 3 693,9
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
6 16 10 5 935,6
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
1 2 1 2 5 405
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
- 6 27 43 22 53
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Uwagi

  1. Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Matti Nykänen, Tuomo Ylipulli, Jari Puikkonen
  2. Skład drużyny: Toni Nieminen, Ari-Pekka Nikkola, Risto Laakkonen, Mika Laitinen
  3. 3,0 3,1 3,2 Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Janne Ahonen, Jani Soininen
  4. Skład drużyny: Matti Nykänen, Ari-Pekka Nikkola, Tuomo Ylipulli, Pekka Suorsa
  5. Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Jari Puikkonen, Matti Nykänen, Risto Laakkonen
  6. Skład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Raimo Ylipulli, Vesa Hakala, Risto Laakkonen
  7. Skład zespołu: Jarkko Heikkelä, Ari-Pekka Nikkola, Erkki Nykänen, Sasu Happonen.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]