Konstantyn II (cesarz rzymski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstantyn II
Campidoglio, Roma - Costantino II cesare dettaglio.jpg
Imiona Flavius Claudius Constantinus
Panował jako Imperator Caesar Flavius Claudius Constantinus Augustus
Czas panowania 9 września 337 r. - 9 kwietnia 340 r.
Dynastia konstantyjska
Data urodzin luty 317 r.Arles
Data śmierci 9 kwietnia 340 r.
Moneta
145 Constantinus II.jpg
Lista cesarzy rzymskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Konstantyn II (ur. luty 317 w Arles, zm. 340 w Akwilei) – cesarz rzymski w latach 337–340.

Najstarszy syn Konstantyna I Wielkiego i Fausty. 9 września 337 roku n.e. przybrał tytuł augustus i wraz z braćmi podzielił cesarstwo swojego ojca: przejął Brytanię, Galię i Hiszpanię. Niezadowolony z podziału wyruszył na najmłodszego brata Konstansa. W wojnie o posiadłości terytorialne (Italia i Afryka) jego wojska wpadły w pułapkę, on sam zginął w bitwie pod Akwileją.

Poprzednik
Konstantyn I Wielki
Imperatores Romani.svg Cesarz rzymski
(współrządy z
Konstancjuszem II i Konstansem)

337 - 340
Imperatores Romani.svg Następca
Konstancjusz II i Konstans