Konstantyn II (cesarz rzymski)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Konstantyn II | |
 |
|
| Imiona | Flavius Claudius Constantinus |
| Panował jako | Imperator Caesar Flavius Claudius Constantinus Augustus |
| Czas panowania | 9 września 337 r. - 9 kwietnia 340 r. |
| Dynastia | konstantyjska |
| Data urodzin | luty 317 r. – Arles |
| Data śmierci | 9 kwietnia 340 r. |
| Moneta | |
 |
|
| Lista cesarzy rzymskich | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Konstantyn II (ur. luty 317 w Arles, zm. 340 w Akwilei) – cesarz rzymski w latach 337–340.
Najstarszy syn Konstantyna I Wielkiego i Fausty. 9 września 337 roku n.e. przybrał tytuł augustus i wraz z braćmi podzielił cesarstwo swojego ojca: przejął Brytanię, Galię i Hiszpanię. Niezadowolony z podziału wyruszył na najmłodszego brata Konstansa. W wojnie o posiadłości terytorialne (Italia i Afryka) jego wojska wpadły w pułapkę, on sam zginął w bitwie pod Akwileją.
| Poprzednik Konstantyn I Wielki |
 |
Cesarz rzymski (współrządy z Konstancjuszem II i Konstansem) 337 - 340 |
|
Następca Konstancjusz II i Konstans |
Kontrola autorytatywna (osoba):
