Galien
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła, sformatować tekst (pomoc: podział na sekcje, tabele), usunąć próżne zwroty. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
|
|
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem Cesarstwo Rzymskie w czasach panowania cesarza Galiena. Nie opisano powodu propozycji integracji. |
| Galien | |
| Imiona | Publius Licinius Egnatius Gallienus |
| Panował jako | Imperator Caesar Publius Licinius Egnatius Gallienus Augustus |
| zaliczony w poczet bogów jako Divus Gallienus | |
| Czas panowania | 253 r. – 268 r. |
| Data urodzin | 218 r. |
| Data śmierci | 268 r. – Mediolan |
| Lista cesarzy rzymskich | |
Galienus, Publius Licinius Egnatius (218-268), syn Waleriana I, cesarz rzymski od 253 roku (junior) i od 260 samodzielnie. Jego pierwsza żona (?) Pipa była córką króla Markomanów. Z żoną Saloniną miał synów Waleriana II i Saloninusa. Za jego panowania w imperium panował chaos, jednak cesarz ze wszystkich sił próbował go opanować.
Wstrzymał rozpoczęte przez ojca Waleriana prześladowania chrześcijan, argumentując, iż nie można siłą wymuszać przekonań religijnych.
Zreformował armię tworząc tzw. vexillationes - rezerwowe oddziały, stacjonujące na terytorium kraju, które w razie potrzeby ruszały do boju. Galien pozbawił senatorów wszelkich stanowisk w wojsku przez co został bardzo negatywnie przedstawiony przez historyków wywodzących się z warstwy senatorskiej. Posunięcie to miało jednak przynieść wspaniałe rezultaty - niewykształconych w wojskowości patrycjuszy zastąpili zawodowi żołnierze.
Tereny cesarstwa nękały ataki Persów, Franków, Alamanów, i Gotów, którzy w 267 r. zdobyli Ateny. Wiele armii obwołało w tym czasie cesarzami swoich wodzów. W Galii Postumus stworzył oddzielne cesarstwo galijskie, na wschodzie królowa Palmyry Zenobia wypowiedziała Rzymowi posłuszeństwo, ogłaszając cesarzem swego syna, Vaballathusa. Zarówno cesarstwo galijskie, jak i Palmyrę pokonał dopiero Aurelian. W 268 r. pod Faunum Fortae i Pawią Galienus pokonał Germanów wdzierających się do Italii. W tym samym roku, podczas oblężenia Mediolanu, w którym bronił się uzurpator Aureolus, wcześniej dowódca vexillationes, cesarz i jego żona zostali zamordowani w wyniku spisku oficerów.
Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.
Galien żywo interesował się zagadnieniami filozoficznymi będąc znajomym Plotyna, twórcy neoplatonizmu.
Małżeństwo z Saloniną jest pośród cesarskich mariaży niezbyt częstym przykładem wyjątkowej wierności i zgodności małżonków.
Galiena należy zaliczyć do jednego z najwybitniejszych władców Rzymu, jednak nieprzychylni cesarzowi historycy zniekształcili obraz jego rządów przypadających na okres szczytowego kryzysu rzymskiej państwowości.
Zobacz też [edytuj]
| Poprzednik Walerian I |
Cesarz rzymski 253 - 268 (współrządy z Walerianem II i Saloninem) |
Następca Klaudiusz II Gocki |