Galien

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: inne znaczenia.
Galien
Gallienus bust.jpg
Imiona Publius Licinius Egnatius Gallienus
Panował jako Imperator Caesar Publius Licinius Egnatius Gallienus Augustus
zaliczony w poczet bogów jako Divus Gallienus
Czas panowania 253 r.268 r.
Data urodzin 218 r.
Data śmierci 268 r.Mediolan
Lista cesarzy rzymskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Galienus, Publius Licinius Egnatius (218-268) - syn Waleriana I, cesarz rzymski od 253 roku (junior) i od 260 samodzielnie. Z żoną Saloniną miał trzech synów Waleriana II, Saloninusa i Marinianusa. Jego panowanie jest okresem postępującego rozpadu imperium, z którym cesarz zdaniem historyków nie potrafił sobie poradzić.

Wstrzymał rozpoczęte przez ojca Waleriana prześladowania chrześcijan, argumentując, iż nie można siłą wymuszać przekonań religijnych.

Zreformował armię tworząc tzw. vexillationes - rezerwowe oddziały, stacjonujące na terytorium kraju, które w razie potrzeby ruszały do boju, a także wprowadzając duże oddziały jazdy, która dotąd pełniła tylko funkcje pomocnicze (dowódcą formacji jazdy został Aureolus, który później ogłosił się cesarzem).

Galien pozbawił senatorów wszelkich stanowisk w wojsku i administracji, zastępując ich ekwitami. Zdaniem Aleksandra Krawczuka to posunięcie przyczyniło się do późniejszego przedstawiania postaci Galiena w niekorzystny sposób przez historyków pochodzących ze stanu senatorskiego.

Za panowania Galiena tereny cesarstwa nękały ataki Persów, Franków, Alamanów i Gotów, którzy w 267 r. zdobyli Ateny. W Galii cesarski namiestnik Postumus ogłosił się cesarzem tworząc oddzielne cesarstwo galijskie, a na wschodzie król Palmiry Odenat usamodzielnił swój kraj włączony ponownie w granice imperium dopiero przez Aureliana. W 268 r. pod Faunum Fortae i Pawią Galienus pokonał Germanów wdzierających się do Italii. W tym samym roku, podczas oblężenia Mediolanu, w którym bronił się uzurpator Aureolus, cesarz i jego żona oraz syn Marianinus zostali zamordowani w wyniku spisku oficerów.

Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.

Galien żywo interesował się zagadnieniami filozoficznymi. Na jego dworze działał Plotyn, twórca neoplatonizmu.

Małżeństwo cesarza z Saloniną często uchodzi za przykład wyjątkowej wierności i zgodności małżonków, jednak pogląd ten w kontekście relacji historyków wydaje się być błędny, gdyż zachowały się relacje o romansie cesarza z Pipą, córką króla Markomanów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana. Przekł., wstęp i komentarz Hanna Szelest. Warszawa: ISKRY, 1966.
  • Aleksander Krawczuk: Poczet cesarzy rzymskich. Warszawa: ISKRY, 2006.


Poprzednik
Walerian I
Imperatores Romani.svg Cesarz rzymski
253 - 268
(współrządy z Walerianem II i Saloninem)
Imperatores Romani.svg Następca
Klaudiusz II Gocki