Konstancjusz I Chlorus
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Konstancjusz I Chlorus | |
 |
|
| Imiona | Gaius Flavius Constantius |
| Panował jako | Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus |
| zaliczony w poczet bogów jako Divus Constantius | |
| Czas panowania | 1 marca 293 r. - 25 lipca 306 r. |
| Data urodzin | 31 marca 250 r. |
| Data śmierci | 25 lipca 306 r. |
| Moneta | |
 |
|
| Lista cesarzy rzymskich | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. Cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku.
Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.
Życiorys [edytuj]
Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara.
W czasie prześladowań chrześcijan (wszczętych w roku 303), w myśl edyktów Dioklecjana, na podległych sobie terenach, ograniczył się do zamykania lub burzenia kościołów, co podkreślają historycy chrześcijańscy. W rzeczywistości chrześcijaństwo na tych terenach (Galia, Brytania, Hiszpania) było mniej aktywne, niż na wschodzie imperium. Uważa się, że był on wyznawcą boga imieniem Sol Invictus (łac. 'słońce niezwyciężone').
1 maja 305 roku otrzymał tytuł augusta. Zginął w wyprawie przeciwko Piktom i Szkotom w Eboracum (dzisiejszy York) 25 lipca 306 roku.
Małżeństwa i potomstwo [edytuj]
Z pierwszą żoną Flavią Julią Heleną, z którą miał syna Konstantyna Wielkiego, rozwiódł się. Ożenił się ponownie, w 289 roku z siostrą Maksymina - Flavią Maximianą Theodorą. Miał z nią:
- córkę Konstancję (ur. po 293 - ok. 330) - żonę Licyniusza,
- córkę Eutropię - żonę Nepotianusa (jej syn Nepocjan został uzurpatorem w 350 roku),
- syna Dalmacjusza,
- córkę Anastazję,
- syna Juliusa Constantiusa (którego syn Julian władał cesarstwem od 361).
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Dioklecjan |
 |
Cesarz rzymski 305 - 306 |
|
Następca Konstantyn Wielki |
