Karakalla

Karakalla
Imiona	Lucius Septimius Bassianus (od 195 r. Marcus Aurelius Antoninus Bassianus)
Panował jako	Imperator Caesar Marcus Aurelius Severus Antoninus Pius Augustus
nie zaliczony w poczet bogów
Czas panowania	4 lutego 211 r. – 8 kwietnia 217 r.
Dynastia	Sewerowie
Data urodzin	4 kwietnia 188 r.
Data śmierci	8 kwietnia 217 r.
Moneta
Lista cesarzy rzymskich
Multimedia w Wikimedia Commons

Karakalla (ur. 4 kwietnia 188, zm. 8 kwietnia 217; Caracalla, Marcus Aurelius Antoninus Bassianus, Marcus Aurelius Severus Antoninus) - cesarz rzymski. Syn Septymiusza Sewera i Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci z bratem Getą. Po jego zamordowaniu w roku 212 został cesarzem samodzielnym.

Przydomek Karakalla pochodził od nazwy galijskiego płaszcza z kapturem, jaki lubił nosić ten cesarz. Oficjalnie jednak tego przydomka nie używano. W źródłach używano jego cognomenu czyli Antoninus.

W 212 roku kazał ściąć toporem sławnego prawnika rzymskiego Emiliusza Papiniana (Aemilius Papinianus) za to, że nie chciał napisać wywodu prawnego uzasadniającego zabójstwo brata. W 212 nadał obywatelstwo rzymskie wszystkim wolnym mieszkańcom imperium (tzw. Edykt Karakalli, którego przygotowanie przypisuje się raczej jego poprzednikowi i ojcu, Septymiuszowi Sewerowi), co w znaczący sposób wpłynęło na kierunek rozwoju społecznego Cesarstwa. Uważany za despotycznego i okrutnego, ze względu na czystki, jakich dokonał w senacie.

Czciciel Aleksandra Wielkiego, chciał połączyć cesarstwo rzymskie z imperium Partów - w tym celu zażądał ręki córki Króla Królów Artabana IV. Otrzymując odmowę rozpoczął wojnę z Partami i przyłączył Armenię do imperium jako nową prowincję. W 217 podczas podróży z Edessy na wojnę został zamordowany przez prefekta pretorianów - Makrina (Macrinusa).

Jego żoną była Plautilla.

Zobacz też

• termy Karakalli

Bibliografia

• Cary M., Scullard H. H., Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna. t. I, Warszawa 1992.
• Herodian, Historia cesarstwa rzymskiego., przekł., wstęp i komentarz J. Wolski, Ossolineum, Wrocław 2004.
• Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana., przekł., wstęp i komentarz H. Szelest, ISKRY, Warszawa 1966.
• Kotula T., Septymiusz Sewerus, cesarz z Lepcis Magna., Ossolineum, Wrocław 1987.
• Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, ISKRY, Warszawa 2006.
• Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, ISKRY, Warszawa 2006.
• Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, pod red. P. Iwaszkiewicz, W. Łoś, M. Stępień, Warszawa 1998.

Poprzednik Septymiusz Sewer

Cesarz rzymski 211 - 217

Następca Makrynus