Pseudoskalar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pseudoskalar – w geometrii wielkość zachowywana w przesunięciu równoległym i obrocie układu współrzędnych, ale zmieniająca znak przy zmianie zwrotu każdej osi na przeciwny[1]. W teorii algebr Clifforda nad n-wymiarową przestrzenią liniową z bazą \scriptstyle \{\mathbf e_1, \dots, \mathbf e_n\} przestrzenią pseudoskalarów jest jednowymiarowa przestrzeń rozpięta na iloczynie \scriptstyle \mathbf e_1 \dots \mathbf e_n[2]. Iloczyn wektora przez pseudoskalar daje pseudowektor.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Фиников С. П.: Аналитическая геометрия. Москва: КомКнига, 2006, s. 181-187. ISBN 5-484-00343-1.
  • Погорелов А. В.: Геометрия. Москва: Наука, 1983, s. 70-73.
  • Coxeter H. S. M.: Wstęp do geometrii dawnej i nowej. Warszawa: PWN, 1967, s. 329-331.
  • Casanova G.: Векторная алгебра (tłum. ros.). Москва: Мир, 1976.

Przypisy

  1. Математическая энциклопедия. T. 4. Москва: Советская Энциклопедия, 1984, s. 743.
  2. Casanova G.: Векторная алгебра (tłum. ros.). Москва: Мир, 1976, s. 14.