ST44
| ST44 | |
ST44-862 |
|
| Producent | |
| Lata budowy | 1965-1988 |
| Układ osi | Co'Co' |
| Masa służbowa | 116500 kg |
| Długość ze zderzakami | 17550 mm |
| Wysokość | 4340 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 12800 mm |
| Średnica kół | 1050 mm |
| Zapas paliwa | 3900 l |
| Typ silnika spalinowego | 14D40,/ 12CzN26/26 |
| Moc znamionowa | 1472 kW (2000KM), w zmodernizowanej wersji 2240kW (ok. 3046KM) |
| Maksymalna siła pociągowa | 400KN (w zmodernizowanej wersji) |
| Rodzaj przekładni | elektryczna |
| Prędkość konstrukcyjna | 100 km/h |
| Nacisk osi na szyny | 190 kN |
| System hamulca | Oerlikon FV4a oraz Oerlikon FD1 jako hamulec dodatkowy |
| Sterowanie wielokrotne | jest |
| System ogrzewania | brak |
| Portal |
|
ST44 – oznaczenie na PKP radzieckiej lokomotywy spalinowej serii M62. Lokomotywy te importowane były ze Związku Radzieckiego. Są to lokomotywy dwuwózkowe, sześcioosiowe, z przekładnią elektryczną, przeznaczone do prowadzenia pociągów towarowych. Produkowane w Ługańsku i eksportowana do wielu państw bloku wschodniego oraz na Kubę. Do Polski od roku 1966 trafiły 1182 sztuki. W Polsce przez miłośników kolei jak i kolejarzy nazywana Gagarin lub Iwan.
Lokomotywy użytkowane przez koleje NRD nosiły oznaczenie BR 120 (wcześniej V200), koleje ZSRR oraz koleje węgierskie nadały im oznaczenie M62 (stosowane także na niektórych kolejach prywatnych w Polsce), a w Czechach jest to seria ČD 781 (wcześniej T679.1). Oznaczenie producenta dla wersji dwuczłonowej to 2M62 i dla wersji trójczłonowej 3M62.
Spis treści |
[edytuj] Konstrukcja
Lokomotywę napędza dwusuwowy, dwunastocylindrowy, widlasty, 48 zaworowy, doładowany silnik wysokoprężny z przepłukiwaniem wzdłużnym o oznaczeniu 14D40, mocy 2000 KM i pojemności skokowej 150,6 dm³. Stopień sprężania wynosi 14,5. Lokomotywa charakteryzuje się bardzo dużą mocą przy jednoczesnym nieco zwiększonym zużyciu oleju silnikowego (silnik dwusuwowy) oraz paliwa. Katalogowe zużycie paliwa wynosi około 25 kg/h na biegu jałowym, natomiast około 320kg/h przy mocy znamionowej (160 g/KMh). Zużycie oleju wynosi około 4,5kg/godzinę. Wraz z szybką elektryfikacją linii kolejowych w latach 70 i 80 przesądziło to o stosunkowo szybkim wycofaniu większości lokomotyw tej serii z ruchu liniowego. Niewątpliwą zaletą tej lokomotywy jest niezawodność, zastosowanie amplistatu, co wyeliminowało wyłącznik szybki w obwodzie głównym, który występował w lokomotywach spalinowych polskiej konstrukcji oraz możliwość uruchomienia silnika bez konieczności wstępnego podgrzewania silnika przy niższych temperaturach otoczenia, niż ma to miejsce na przykład w lokomotywach serii SU46[1].
[edytuj] Eksploatacja
Z ogólnej liczby 1182 sprowadzonych do Polski lokomotyw, 68 było przystosowanych do jazdy po torach o rozstawie 1520 mm (eksploatowane na LHS, numery inwentarzowe 2001-2068), a pozostałych 1114 eksploatowano na liniach normalnotorowych. Normalnotorowe lokomotywy otrzymały numery inwentarzowe 001 do 1113 oraz 1500 (lokomotywa ST44-1500, o oznaczeniu fabrycznym M63-937/1980, wyposażona była w wózki z bezwidłowym prowadzeniem zestawów kołowych i z ilostanu skreślona została 15 grudnia 1998).
W ostatnich latach brak lokomotyw dużej mocy wymusił na PKP powrót do lokomotyw tej serii. Jednocześnie ze względu na dużą moc i wysoką niezawodność lokomotywy te są chętnie wykorzystywane przez przewoźników prywatnych (import lokomotyw m.in. z Niemiec i Estonii). W marcu 2005 roku na LHS zostały dostarczone dwie przebudowane lokomotywy ST44, wykorzystujące silnik Caterpillar 3516B HDSC o mocy 2240 kW (ok. 3046 KM) oraz nową prądnicę główną niemieckiej firmy Lechmotoren. Modernizacja przeprowadzona została w zakładach Fablok w Chrzanowie, a zmodernizowane lokomotywy oznaczono ST44-3001 i ST44-3002. W zmodernizowanej wersji jest to najsilniejsza lokomotywa spalinowa eksploatowana przez PKP
W chwili obecnej lokomotywy ST44 są używane do pracy z ciężkimi pociągami towarowymi na wielu niezelektryfikowanych liniach, w tym także na Linii Hutniczej Szerokotorowej, gdzie stanowią podstawową serię lokomotyw liniowych. Niekiedy lokomotywy te są wykorzystywane do prowadzenia składów osobowych. Dzieje się tak tylko latem, ponieważ ST44 nie posiadają układu ogrzewania. W grudniu 2009 na stanie przewoźników w Polsce znajdowało się 214 egzemplarzy tej lokomotywy, w tym 92 sztuki na stanie PKP Cargo. PKP LHS eksploatuje z kolei 52 sztuki. W 2007 r. bydgoska PESA podpisała umowy z PKP Cargo i PKP LHS na modernizację łącznie 50 lokomotyw - główną zmianą było zainstalowanie ekologiczniejszych i ekonomiczniejszych czterosuwowych silników typu 12CzN26/26 produkcji rosyjskich zakładów w Kołomnie o takiej samej mocy, jak pierwotne dwusuwowe. W 2011 r. PESA podpisała umowę z PKP Cargo na modernizację kolejnych 26 lokomotyw.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Emilian Domański Zdzisław Ożóg Lokomotywy spalinowe serii ST44 WKiŁ Warszawa 1977 str. 94
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||