Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biblioteka Uniwersytecka
w Warszawie
Ilustracja
Gmach BUW od strony ul. Dobrej, po lewej pomalowany na różowo tzw. ruszt
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Dobra 56/66
00-312 Warszawa
Dyrektor Anna Wołodko
Data założenia 1816
Siglum WA U
Wielkość zbiorów 6 mln
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Biblioteka Uniwersyteckaw Warszawie
Biblioteka Uniwersytecka
w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Biblioteka Uniwersyteckaw Warszawie
Biblioteka Uniwersytecka
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biblioteka Uniwersyteckaw Warszawie
Biblioteka Uniwersytecka
w Warszawie
Ziemia52°14′32,597″N 21°01′27,736″E/52,242388 21,024371
Strona internetowa
Widok na BUW od strony Wisły
Hall główny – na wprost widać główne wejście i kolumnadę filozofów
BUW był prekursorem swobodnego dostępu do zasobów bibliotecznych w Polsce
Ogród biblioteki

Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie (BUW) – biblioteka utworzona przy Uniwersytecie Warszawskim w 1816[1].

Obecna siedziba BUW znajduje się przy ul. Dobrej 56/66. Liczba czytelników BUW w 2017 roku wynosiła 164 540[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do czasu wybudowania nowego gmachu Biblioteka mieściła się w budynku znajdującym się w centralnym kampusie UW przy Krakowskim Przedmieściu. Mniejsze oddziały mieściły się m.in. w pałacu Tyszkiewiczów-Potockich (dyrekcja, część zbiorów specjalnych), w budynku św. Rocha na tzw. Małym Dziedzińcu (Czytelnia Czasopism), w pałacu Zamoyskich na Nowym Świecie (Wypożyczalnia Księgozbioru Dydaktycznego) oraz w budynku na ul. Żwirki i Wigury (Oddział Zbiorów Muzycznych)[potrzebny przypis].

Od 15 grudnia 1999 roku cała biblioteka mieści się w jednym gmachu na rogu ulic Dobrej i Lipowej wzniesionym według projektu Marka Budzyńskiego i Zbigniewa Badowskiego[3].

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Budynek o kubaturze 260 tys. m³ zajmuje powierzchnię 64 tys. m². Na dachu znajduje się ogólnodostępny ogród barwny. Koszt realizacji wyniósł 80 mln USD[4]. W pobliżu znajduje się Centrum Nauki Kopernik, Wydział Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego i Kolegium Artes Liberales.

Na zbiory biblioteczne przeznaczono 40 tysięcy m², z możliwością rozszerzenia o następne 10 tysięcy m². Gmach Biblioteki może pomieścić 5 milionów woluminów zbiorów. Oprócz części bibliotecznej znajduje się część usługowo-rozrywkowa (w kondygnacjach podziemnych) oraz biurowa w tzw. rogalu komercyjnym[potrzebny przypis].

Przed budynkiem, od strony ulicy Dobrej, znajduje się tzw. fasada kulturalna (w odróżnieniu od pozostałych fasad ekologicznych). Ma ona „mówić o związkach z przeszłością, z różnorodnością cywilizacji, z grecko-rzymskim i judeo-chrześcijańskim źródłem polskiej kultury[5]. 6 wejść z tej strony rozdziela 8 tablic. Znajdują się na nich kolejno (od lewej):

Przed wejściem ustawiono tzw. ruszt – żeliwną konstrukcję regału pochodzącą z magazynu dawnej siedziby BUW przy Krakowskim Przedmieściu[7].

Wewnątrz biblioteki, przy głównym wejściu do wolnego dostępu, znajduje się tzw. kolumnada filozofów. Są to umieszczone na czterech wysokich kolumnach pomniki wybitnych filozofów polskich XX wieku – Kazimierza Twardowskiego, Jana Łukasiewicza, Alfreda Tarskiego i Stanisława Leśniewskiego.

Zbiory[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej BUW utraciła 14% swoich zbiorów (130 tys. ze 927,8 tys. jednostek)[8].

Aktualnie w bibliotece oraz 41 bibliotekach wydziałowych UW znajduje się 6 007 621 zbiorów (stan na 31.12.2017)[2].

Od 21 grudnia 2007 roku działa elektroniczna biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, zwana w skrócie e-bUW. Jest ona 17 biblioteką dLibrową.

Biblioteka ma prawo do otrzymywania egzemplarza obowiązkowego.

Ogród[edytuj | edytuj kod]

Ogród na dachu Biblioteki, zaprojektowany przez architekt krajobrazu Irenę Bajerską, został otwarty 12 czerwca 2002 r. Jest jednym z największych ogrodów dachowych w Europie. Rozciąga się na powierzchni ponad 1 ha, roślinność zajmuje w nim 5111 m2[9].

Ogród składa się z dwóch części: górnej (o powierzchni 2000 m²) i dolnej (o powierzchni 15 000 m²), połączonych strumieniem z kaskadowo spływającą wodą[9].

Bezpośrednio przy budynku znajdują się kwitnące krzewy okrywowe (m.in. tawulec pogięty „Crispa”), oraz pnącza. W dolnym ogrodzie znajdują się kaskada i zarybiony staw, nad którym mieszkają kaczki. Posadzono tu drzewa, krzewy i byliny utrzymane w tonacji niebiesko-białoróżowej. Dolny ogród zdobią także granitowe rzeźby Ryszarda Stryjeckiego – cykl „Szkic sytuacyjny” nawiązuje do motywów kosmologicznych[9].

W górnym ogrodzie rośliny są posadzone na 30-centymetrowej warstwie ziemi usypanej na dachu Biblioteki. Górny ogród podzielono na kilka części, różniących się formą, kolorem i zapachem:

Uzupełnieniem jest ogród wejściowy – pochylnia prowadząca na dach Biblioteki, obsadzona bluszczem i barwinkiem. Kończy go wznosząca się nad „świetlikiem” altana-antena, opleciona rdestówką Auberta. Wszystkie ogrody połączone są kładkami, ścieżkami, mostkami i pergolami, na których rośnie winorośl japońska, hortensja pnąca, powojnik tangucki i winobluszcz pięciolistkowy. Z mostków i tarasu widokowego można podziwiać panoramę Warszawy, Most Świętokrzyski i Wisłę. Odwiedzający ogrody mogą też przez specjalne okna lub szklany dach zajrzeć z góry do wnętrza Biblioteki[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://www.buw.uw.edu.pl/o-nas/historia/, 4 lipca 2018.
  2. a b Sprawozdanie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z działalności uczelni w 2017 roku, Warszawa 2018 https://www.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2018/06/sprawozdanie-roczne-rektora-uw-2017.pdf
  3. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1989-2001. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2002, s. 66. ISBN 83-908950-5-6.
  4. BIBLIOTEKA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO
  5. Słowa architekta Marka Budzyńskiego na spotkaniu z papieżem Janem Pawełem II w budynku BUW, 11 czerwca 1999 r.
  6. Ulotka informacyjna BUW Hinc Omnia – symbolika gmachu Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie podaje przekład księgi Ezechiela według Biblii Tysiąclecia.
  7. Małgorzata Omilanowska, Katarzyna Uchowicz: POW. Ilustrowany atlas architektury Powiśla. Warszawa: Fundacja Centrum Architektury, 2017, s. 29. ISBN 978-83-943750-8-9.
  8. Piotr Majewski: Wojna i kultura. Instytucje kultury polskiej w okupacyjnych realiach Generalnego Gubernatorstwa 1939–1945. Warszawa: Wydawnictwo TRI, 2005, s. 271. ISBN 83-7436-003-8.
  9. a b c d Ogród BUW. www.buw.edu.pl. [dostęp 9 sierpnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]