Jerzy Robert Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka. Zobacz też: Robert Nowak, Jerzy Nowak].
Jerzy Robert Nowak
Ilustracja
Jerzy Robert Nowak, Kraków, 10 lutego 2013
Data i miejsce urodzenia 8 września 1940
Terespol
Przewodniczący Domu Ojczystego
Okres od 3 kwietnia 2004
do 14 listopada 2005
Przynależność polityczna Dom Ojczysty
Prezes Ruchu Przełomu Narodowego
Okres od 28 września 2010
do 12 lipca 2011
Przynależność polityczna Ruch Przełomu Narodowego
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Jerzy Robert Nowak – prelekcja w auli parafii św. Brata Alberta w Krakowie, 10 lutego 2013

Jerzy Robert Nowak (wcześniej również Robert Nowak; ur. 8 września 1940 w Terespolu) – polski historyk, publicysta, doktor habilitowany nauk politycznych[1], specjalizujący się w problematyce węgierskiej.

W latach 1994–2006 profesor nadzwyczajny w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Od 2004 profesor w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu i w okresie od 2011 do 2013 członek rady naukowej tej uczelni. Publicysta i felietonista Telewizji Trwam, Radia Maryja, „Naszego Dziennika”, „Naszej Polski”, „Tygodnika Głos”, „Niedzieli”, „Mojej Rodziny”, „Warszawskiej Gazety” i „Magna Polonia”, komentator wydarzeń politycznych m.in. na antenie Telewizji Republika, wPolsce.pl i kanale internetowym „Polskie sprawy”. Założyciel i prezes Domu Ojczystego, Ruchu Przełomu Narodowego, Klubów Patriotycznych i Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[2].

Autor około 90 książek i niespełna 1900 publikacji prasowych (w tym około 1200 artykułów)[3][4][5]. Twórca audycji „Minął miesiąc” emitowanej do 28 kwietnia 2013 raz w miesiącu na antenie Radia Maryja i Telewizji Trwam[6]. Honorowy obywatel miasta Jedwabne.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

W 1943 jego ojciec został aresztowany przez hitlerowców i wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie został zamordowany. Po śmierci ojca przeprowadził się wraz ze swoją matką do dziadków do wsi Łobaczew Mały.

PRL[edytuj | edytuj kod]

Lata 50.[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do salezjańskiej szkoły podstawowej z internatem w Rumi koło Wejherowa.

Jako 16-latek wystąpił pod koniec października 1956 na wiecu w Białej Podlaskiej, dostając brawa od paru tysięcy wiecujących. Uhonorowano tak odwagę jego wystąpienia, domagającego się m.in. pełnego wyjaśnienia sprawy zbrodni w Katyniu[7].

Do Warszawy przyjechał w 1957 ze wsi Łobaczew Mały (pod Terespolem) i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim[8]. Rok wcześniej rozpoczął na własną rękę naukę języka węgierskiego[9]. W październiku 1957 brał wraz ze studentami udział w trzydniowych manifestacjach w obronie zakazanego przez cenzurę czasopisma „Po prostu”.

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od listopada 1963 zaczął współpracę z czasopismem studentów Akademii Medycznej w Warszawie „Nowy Medyk”, gdzie publikował m.in. pod pseudonimem Jerzy Kicki. W jednym z tekstów w tym piśmie opisał szczegółowo dyskusję, jaką toczyli młodzi opozycjoniści w klubie Ubab. Artykuł ten trafił do Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Z pracy został wyrzucony redaktor naczelny „Medyka”, a władze uczelni zakazały odtąd drukowania autorów z zewnątrz[10].

Wiosną 1964 został zatrzymany przez SB na 48 godzin za rozpowszechnianie m.in. razem z Adamem Michnikiem otrzymanego od Słonimskiego Listu 34. 8 maja 1965 Prokuratura Wojewódzka w Warszawie umorzyła postępowanie karne[10]. W tym samym roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim[11]

Według informacji podanych przez publicystę Cezarego Łazarewicza na łamach czasopisma „Polityka” Nowak od 1965 publikował w „Polityce”, gdzie krytykował m.in. organizację studiów historycznych (głównie za „nudę, sztampowość i brak kontrowersji w programie nauczania”), postulując zarazem ograniczenie liczby godzin nauczania historii Polski, szczególnie tej z XVIII wieku na rzecz historii ruchu rewolucyjnego. Według Łazarewicza Nowak proponował też, by ukazać „problem oceny roli duchowieństwa katolickiego przyczyniającego się do ugruntowania zacofania społecznego i politycznego”. W czasopiśmie publikował też teksty polityczno-ideowe (np. Od Cheopsa do Planu 6-letniego). Okres swojej pracy w „Polityce” opisał w książce Na przekór skorpionom – wyznania upartego Polaka, gdzie opisuje swój opozycyjny charakter publikacji, twierdząc, że w swoich książkach i publikacjach przemycał informacje faktograficzne, niewygodne dla rzeczników władzy w PRL pod przykrywką w postaci tematyki węgierskiej czy hiszpańskiej[10]. Ostatnie teksty w „Polityce” publikował pod koniec lat 80., stawiając PZPR za wzór Węgierską Socjalistyczną Partię Robotniczą i jej reformy gospodarcze. Pod koniec 1989 przeniósł się do katolickiego czasopisma „Ład”.

W styczniu 1966 rozpoczął pracę w dziale Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, gdzie tłumaczył książki z języka węgierskiego, hiszpańskiego i albańskiego. W PISM pracował do 1992[10].

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

W latach 1969–1972 opublikował cztery pozycje książkowe: dwie o Hiszpanii i dwie o literaturze i historii Węgier. Według publicysty Marcina Kowalskiego z „Gazety Wyborczej” w jednej ze swoich książek skrytykował prymasa Węgier kardynała Mindszentyego za antyradziecki nacjonalizm i pochwalił imponujące sukcesy komunistycznych władz węgierskich[10]. W styczniu 1972 roku obronił w PISM pracę doktorską o Węgrzech (PISM w 1972 roku uzyskał prawo nadawania stopnia doktora, z którego jako pierwszy skorzystał Jerzy Robert Nowak[12]), a w 1989 pracę habilitacyjną.

Od 1 lutego 1972 do 1 lipca 1974 pracował w Ambasadzie PRL w Budapeszcie jako drugi sekretarz. Istnieją opinie, że praca ta była wyrazem poparcia ówczesnych władz (MSZ), ale i także, że po prostu doceniono kompetencje Nowaka, jako specjalisty od Węgier[10]. Po kłótniach z ambasadorem Jerzym Zielińskim zakończył pracę w ambasadzie i wrócił do PISM[10]. Jak twierdzi Nowak, jego odejście z węgierskiej placówki miało związek z tym, że "nie zgodził się wstąpić do PZPR, tłumacząc to względami religijnymi"[13].

W 1978 r. chwalił węgierską politykę kulturalną po 1956 r.: ”Węgierskie publikacje na temat kultury i polityki kulturalnej należały do najbardziej efektywnych przykładów ofensywnego działania ideowego krajów socjalistycznych (...) Dynamiczny i wielostronny rozwój życia kulturalnego WRL (Węgierskiej Republiki Ludowej) w ostatnich dwóch dziesięcioleciach w poważnej mierze ułatwił wytrącenie propagandowego oręża tym działaczom i propagandystom zachodnim, którzy do końca usiłowali szermować argumentem „sprawy węgierskiej” na forum międzynarodowym, eksponować węgierskich opozycyjnych pisarzy itp.”[14].

W 1978 opublikował książkę, wybór myśli Cypriana Kamila Norwida Gorzki to chleb jest polskość i wybór pism gen. Ignacego Prądzyńskiego.

Według dokumentów zarchiwizowanych w IPN (IPNU BU 001043/1742) został pozyskany w latach 70. jako Kontakt Operacyjny (KO) o pseudonimie „Tadeusz” i współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa PRL, informując ją m.in. o sytuacji w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[15][16]. Sam Nowak zaprzecza tym informacjom, wskazując m.in., że w dokumentach nie ma jego podpisu[15], przy czym należy pamiętać, że od Kontaktów Operacyjnych (KO) nie pobierano pisemnych zobowiązań do współpracy i po werbunku stosowano wobec KO mniej restrykcyjne procedury niż w przypadku Tajnych Współpracowników (TW) (np. KO udzielał z reguły ustnych informacji). W praktyce niektórzy KO bywali dla SB cenniejszym źródłem informacji niż niejeden TW[17].

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

W 1980 Telewizja Węgierska poświęciła mu kilkudziesięciominutowy film dokumentalny, w którym przedstawiła jego zasługi dla popularyzacji węgierskiej kultury w Polsce[9]. W 1981 Nowak pisał do „Tygodnika Solidarność” pod pseudonimem „Maron”. Po ogłoszeniu stanu wojennego ponownie publikował w „Polityce”, „Radarze” i „Zdaniu”[18]. Prowadził stałą rubrykę „Pro i Contra” w Tygodniku Demokratycznym.

Na początku lat 80. Nowak założył w PISM koło Stronnictwa Demokratycznego, w skład którego weszło oprócz niego sześć kobiet. 20 kwietnia 1989 został wybrany do władz Stronnictwa, a w kilka dni później do jego prezydium (został wiceprzewodniczącym Centralnego Komitetu SD). Był głównym twórcą reformatorskiego warszawskiego programu SD, składającego się z 27 punktów. Mówiły one m.in. o realizacji interesów narodowych, trójpodziale władz, uniezależnieniu administracji państwowej oraz zniesieniu cenzury. Domagał się także odpolitycznienia wojska i milicji. Jego apel w tej sprawie miał ukazać się na łamach Kuriera Polskiego, jednak 17 maja 1989 jego tekst został skonfiskowany przez cenzurę[19]. W tym samym roku został kierownikiem Polsko-Węgierskiej Komisji Podręcznikowej oraz członkiem Zespołu Doradców MSZ[20].

W 1983 roku nazwał antykomunistyczne postawy Węgrów „antyradzieckim nacjonalizmem”: „Węgrzy nie zdołali rozwiązać swych problemów własnymi siłami, co bardzo mocno rzutowało początkowo na nastroje społeczeństwa, powodując zwłaszcza przypływ antyradzieckiego nacjonalizmu”[21].

W 1988 r. pisząc o węgierskim powstaniu z 1956 r. ostro krytykował prymasa Węgier kardynała Józsefa Mindszentego. Powodem był nieprzejednany antykomunizm duchownego: „Szczególnie jaskrawym przejawem braku rozsądku politycznego i nieprzejednania Mindszentyego było przemówienie wygłoszone przez niego w radiu 3 listopada 1956 r. Przemówienie cechowała arogancja i zadufanie. Mindszenty wyraźnie dystansował się od legalnego rządu Nagya, jako „spadkobierców obalonego reżimu”, równocześnie podkreślając, iż on sam „nie musi zerwać z przeszłością, bo dzięki łasce Boga pozostał taki sam jak przed uwięzieniem”[22].

III Rzeczpospolita[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Robert Nowak podczas wywiadu dla TVP w dniu otrzymania honorowego obywatelstwa miasta Jedwabne (2006)

W wyborach parlamentarnych w 1989 kandydował do Senatu w województwie warszawskim z ramienia SD pod hasłem Demokracja naszym wzorem, Robert Nowak senatorem[9][23]. Za rządów Tadeusza Mazowieckiego bezskutecznie starał się o objęcie funkcji ambasadora na Węgrzech. Krytycznie oceniając politykę rządu, domagał się m.in. przyspieszenia zmian politycznych i ustrojowych w Polsce. Popierał koalicję NSZZ „Solidarność”-SD-PSL, niechętnie odnosząc się do pomysłu sojuszu reformatorów z PZPR z częścią „Solidarności”[24]. W 1992 stracił pracę w PISM i rozpoczął wykłady w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie.

W wyborach parlamentarnych w 1993 bezskutecznie kandydował do Sejmu z ramienia Porozumienia Centrum w Warszawie, uzyskując 244 głosy[25]. W wyborach samorządowych w 2000 w Warszawie kandydował bezskutecznie z listy „Zgody Warszawskiej”. W wyborach w 2001 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła z listy Ligi Polskich Rodzin. W 2005 założył partię Dom Ojczysty, z ramienia której w wyborach parlamentarnych w tym samym roku ubiegał się o mandat senatora w okręgu rzeszowskim[26]. W 2006 jego ugrupowanie zostało wykreślone z ewidencji.

Był związany między innymi ze środowiskiem Radia Maryja. Był tam stałym komentatorem wydarzeń politycznych i często zabierał głos na temat antypolonizmu oraz stosunków polsko-żydowskich. Przez ostatnie lata koncentrował się na dyskusji o polityce wewnętrznej kraju i walce z katolicyzmem w mediach.

Autor artykułów w Encyklopedii „Białych Plam”. Na łamach „Dziennika Katolickiego” oraz „Naszej Polski” szerzej opisywał tematy zawarte w tym dziele naukowym. Na bazie artykułów powstały książki: Przemilczane świadectwa i Za co Żydzi muszą przeprosić Polaków. W 2003 druga z tych pozycji została wydana po angielsku przez przedstawicieli Polonii amerykańskiej.

Był stałym współpracownikiem „Naszego Dziennika”, „Naszej Polski” i „Tygodnika Głos”. Publikował swoje artykuły i felietony także w następujących pismach: „Niedziela”, „Słowo-Dziennik Katolicki”, „Ład”, „Wokanda” i „Tygodnik Solidarność”. Wiele periodyków polonijnych związanych z nurtem Radia Maryja w USA, Kanadzie, Ameryce Południowej, Australii oraz Francji przedrukowywało artykuły Nowaka. Związany jest również z konserwatywnym radiem polonijnym w Chicago. Zaowocowało to powtarzającymi się co dwa tygodnie występami w programie prowadzonym przez jednego z prezenterów tej stacji, Wojciecha Wierzewskiego. Od 2000 do 2011 przygotowywał stały, cotygodniowy przegląd prasy z kraju i ze świata w tygodniku katolickim „Niedziela”, w latach 2000–2006 noszący nazwę Pro i kontra. Był także komentatorem wydarzeń politycznych na antenie Telewizji Republika, głównie w programie „Polityczna kawa” Tomasza Sakiewicza. Ze stacją rozstał się w 2014 roku, gdy kierowanie nią przejął Tomasz Terlikowski, którego często krytykował za podejście do sprawy lustracji duchownych, czy ocenę Radia Maryja[27]. Podobnie w negatywnym tonie wypowiadał się wielokrotnie o obecnej redaktor naczelnej kanału Dorocie Kani, która opisała jego współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa w latach 70. XX wieku[28].

Na przełomie sierpnia i września 2007 w „Naszym Dzienniku” ukazał się trzyczęściowy dodatek pt. „Ukryte oblicze mediów”[29], w którym Nowak dowodził, że większość mediów wykorzystywanych jest do walki z Kościołem katolickim. Pierwszą część dodatku współtworzył wraz z biskupem Adamem Lepą i dziekanem WSKSiM w Toruniu Pawłem Pasionkiem. Pozostałe części pisał już samodzielnie. Na podstawie tych publikacji w październiku 2007 ukazała się książka autorstwa Jerzego Roberta Nowaka Walka z Kościołem w mediach. Biała księga[30], w której poruszył temat ogromnej, według niego, agresji ateistycznej ostatnich lat w Polsce.

W 2007 wyrokiem Sądu Rejonowego Warszawa-Mokotów został skazany na grzywnę 400 zł za przeprowadzenie publicznej zbiórki pieniędzy bez wymaganego zezwolenia[31].

Od lutego do czerwca 2008 jeździł po Polsce z wykładami, na których ostro krytykował książkę Strach Jana Tomasza Grossa i mocno polemizował z treściami w niej zawartymi[32]. Jest twórcą serii artykułów ukazujących rzekomą agenturalną przeszłość Lecha Wałęsy. Oskarżył także Stefana Niesiołowskiego o donoszenie na kolegów z konspiracyjnej organizacji „Ruch[33]. W 2008 założył także stowarzyszenie Ruch Przełomu Narodowego.

Pod koniec listopada 2008, gdy Jan Kobylański wytoczył proces o zniesławienie dziewiętnastu politykom i dziennikarzom, Nowak rozpoczął wielką akcję popierającą Kobylańskiego. W jednym z wydań „Naszego Dziennika” ukazał się jego artykuł pt. 40 oszczerstw przeciwko Janowi Kobylańskiemu. Na antenie Radia Maryja obszernie relacjonował rozprawy sądowe „ws. Kobylańskiego”. Sprawa ostatecznie została umorzona.

Kierowane przez niego stowarzyszenie Ruch Przełomu Narodowego przekształciło się jesienią 2010 w partię polityczną, która została zarejestrowana 17 listopada tego samego roku. 11 lipca 2011 jej działacze poinformowali o przystąpieniu do Prawicy Rzeczypospolitej, jednak Nowak nie przystąpił do tego ugrupowania[34]. Kilka dni później RPN został wykreślony z ewidencji partii politycznych.

W latach 1994–2006 był profesorem nadzwyczajnym w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie i od 2004 jest profesorem w WSKSiM w Toruniu, gdzie w okresie od 2011 do 2013 wchodził w skład rady naukowej tej uczelni. W toruńskiej wyższej szkole prowadzi wykłady monograficzne z historii oraz wygłasza prelekcje podczas różnych sympozjów.

Obecnie współpracuje ze środowiskami narodowymi, szczególnie Ruchem Narodowym, a także Kongresem Nowej Prawicy i internetową Telewizją Narodową oraz Klubami Gazety Polskiej, Frondą, partią Solidarna Polska, które patronują jego wykładom i prelekcjom organizowanym na terenie całej Polski. Jest publicystą Warszawskiej Gazety, miesięcznika Moja Rodzina i kwartalnika ONR Magna Polonia[35]. Od 1 lipca 2017 komentuje wydarzenia polityczne w cotygodniowym programie „Minął tydzień” na kanale Polskie sprawy w serwisie YouTube, gdzie wcześniej prowadził audycję „Alfabet Jerzego Roberta Nowaka”, w której omawiał wybrane życiorysy ludzi ze świata polityki, kultury i mediów[36]. Jest też częstym gościem stacji telewizyjnej wPolsce.pl[37].

15 marca 2017 poinformował na swoim blogu o powstaniu organizacji Forum Myśli Polskiej, której został przewodniczącym. W skład komitetu założycielskiego weszli też: prof. Tadeusz Marczak, dr Józef Osada, Stanisław Srokowski i inż. Stanisław Żytecki[38].

Od września 2018 ma swój stały program w telewizji internetowej wRealu24[39]. W tym samym roku zaangażował się też w kampanię Ruchu Narodowego przed wyborami samorządowymi, m.in. uczestnicząc w spotkaniach wyborczych, czy w nagranym spocie, który promował ugrupowanie[40].

Wystartował z listy wyborczej Ruchu Narodowego w wyborach samorządowych 2018 do sejmiku województwa mazowieckiego w Okręgu nr 4 z pozycji 1. Uzyskał 0,46% głosów i nie zdobył mandatu radnego[41][42].

Niektóre publikacje i sprawa Jedwabnego[edytuj | edytuj kod]

Po 1989 książki Jerzego Roberta Nowaka wydawane są głównie przez wydawnictwo Maron, które założyła jego żona Maria. W 2015 wydawnictwo weszło w skład Polskiej Księgarni Narodowej[43].

W 1994 ukazała się publikacja pt. Myśli o Polsce i Polakach, dotycząca obrazu Polski i Polaków w świecie. W 1998 wydał dwutomową książkę Zagrożenia dla Polski i polskości. W tym samym roku ukazał się pierwszy tom dwutomowej publikacji Czarny leksykon.

W 1999 ukazała się książka Przemilczane zbrodnie, opisująca mordy popełnione przez zbolszewizowanych Żydów na ich polskich sąsiadach. W 2001 wydano 100 kłamstw J.T. Grossa o żydowskich sąsiadach i Jedwabnem, będącą polemiką z publikacją Jana Tomasza Grossa Sąsiedzi, opisującą zbrodnię w Jedwabnem.

15 stycznia 2006 podczas sesji Rady Miejskiej w Jedwabnem nadano Jerzemu Robertowi Nowakowi honorowe obywatelstwo miasta Jedwabne za „wkład w demaskowaniu kłamstw na temat zbrodni na Żydach w Jedwabnem”. Z inicjatywą takiego wyróżnienia dla historyka wystąpił burmistrz Jedwabnego Michał Chajewski.

W 2009 wydał I część swojego „dzieła życia” Żeby Polska..., t. I – książki ukazującej najważniejsze postaci z historii Polski w latach 1733–1860. Rok później wydany został II tom publikacji, który obejmuje lata 1861–1905.

W listopadzie 2016 ukazał się pierwszy tom wspomnień Jerzego Roberta Nowaka pt. Wichry życia.

W listopadzie 2018 wydana została jego książka pt. Andrzej Duda - biografia prawdziwa, która podsumowuje życie i działalność polityczną obecnego prezydenta Polski. W biografii nie brak wielu krytycznych uwag pod adresem Andrzeja Dudy i jego decyzji politycznych[44].

Sprawa twórczości Györgya Spiró[edytuj | edytuj kod]

W 1986 zablokował wydanie w Polsce książki Iksowie Györgya Spiró o Wojciechu Bogusławskim w czasach po utracie niepodległości przez Polskę (postać aktora była pretekstem do przedstawienia beznadziejnych zmagań artystów walczących z cenzurą i represjami podobnie, jak walczyli pisarze w czasach „dyktatury proletariatu”). Nowak oskarżył węgierskiego pisarza o antypolonizm[45][46][47][48]. W Polsce pisarz został oskarżony o szarganie narodowych świętości[49]. Według tłumacza Spiró Mieczysława Dobrowolnego w wyniku skarg Nowaka w wydziale kultury KC PZPR zablokowano wydanie powieści Spiró i jego późniejszy przyjazd do Polski na prapremierę dramatu Szalbierz, wystawianego w warszawskim teatrze Ateneum. Według Łazarkiewicza na Spiró nałożono zakaz wstępu do polskich bibliotek naukowych, nie mógł też przyjeżdżać do Polski w celu prowadzenia dalszych badań literackich.

Według Nowaka za pomocą recenzji chciał on zwrócić uwagę m.in. polskiego MSZ na silnie antypolską wymowę dzieła Spiró, która miała godzić w dobre imię narodu polskiego, a także mogła wpływać na postrzeganie Polaków na Węgrzech i stosunki obu tych krajów. Według Nowaka publikacja Spiró była pisana na zamówienie komunistycznych władz Węgier i miała na celu zohydzenie Polaków, by zniechęcić Węgrów do podążania drogą przemian społecznych, które były inicjowane przez polską „Solidarność”. Recenzja Iksów Spiró, którą napisał Nowak, była blokowana, a ukazała się w czasopiśmie „Zdanie” dopiero po interwencji w Ministerstwie Kultury. Spotkała się ona z pozytywnym odbiorem części polskich profesorów, m.in. Aleksandra Gieysztora. Negatywne komentarze na temat krytycznej recenzji Nowaka opublikował dziennikarz Piotr Gadzinowski w „itd”, a sam Nowak wskazuje, że Spiró miał poparcie m.in. Jerzego Urbana, który w imię stosunków pomiędzy Polską a Węgrami przeciwstawił się „atakom” Nowaka na pisarza[50].

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Robert Nowak podczas manifestacji poparcia reform węgierskiego rządu i premiera Viktora Orbàna, Warszawa 2017

Jest krytykiem porozumienia Okrągłego Stołu. Opowiada się za pełnym otwarciem akt IPN i całkowitą dekomunizacją.

Jest eurosceptykiem o poglądach konserwatywno-chrześcijańskich. Nie jest przeciwnikiem Unii Europejskiej; twierdzi, że nie ma alternatywy dla tej organizacji. Był przeciwnikiem wejścia w życie traktatu lizbońskiego. Sprzeciwia się przyjęciu waluty euro przez Polskę[51].

Uważa katastrofę samolotu Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010, w której zginęło 96 osób, wśród nich: prezydent RP Lech Kaczyński z małżonką za zamach[52].

Jest zwolennikiem ordynacji mieszanej w wyborach do Sejmu RP na wzór m.in. Węgier czy Niemiec, gdzie w okręgu wyborczym głosuje się na jednego kandydata z listy partyjnej i na jednego bezpartyjnego. Do sejmu wchodzi wtedy określona liczba osób z listy partyjnej i bezpartyjnej z każdego okręgu. W warunkach węgierskich w parlamencie na 199 posłów, 106. (53%) to posłowie bezpartyjni, a 93. to posłowie należący do partii politycznych[53][54].

Krytyka publicystyki Nowaka[edytuj | edytuj kod]

Publicyści związani z tygodnikami „Wprost”[55], „Przekrój”, „Polityka”[56], „Tygodnikiem Powszechnym” i „Więzią” (Krzysztof Burnetko i Aleksander Hall) określali publikacje Jerzego Roberta Nowaka jako skrajne i antysemickie[57]. Podobny pogląd zaprezentował historyk Jerzy Tomaszewski[58], arcybiskup Józef Życiński[59], a także zarząd warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej[59]. W sprawie zarzutów ksenofobicznego charakteru spotkań organizowanych przez Jerzego Roberta Nowaka wypowiedziała się także Polska Rada Chrześcijan i Żydów[59].

Wybrane publikacje (alfabetycznie)[edytuj | edytuj kod]

  • Alarm dla Polski, Maron, Warszawa 2009
  • Alleluja i do przodu! Prawda o Radiu Maryja i jego przeciwnikach, Maron, Warszawa 2003 ​ISBN 83-89033-35-6
  • Alleluja i pod prąd. Świadectwa o Radiu Maryja, Maron, Warszawa 2009
  • Andrzej Duda – biografia prawdziwa, 3DOM, Częstochowa 2018
  • Antypolonizm – zdzieranie masek, tom 1 i 2. Warszawa 2005, ​ISBN 978-83-89033-80-2
  • Czarna legenda dziejów Polski, Von Borowiecky, Warszawa 2000 ​ISBN 83-87689-31-9
  • Czarny leksykon, Von Borowiecky, Warszawa 1998 ​ISBN 978-83-87689-05-6
  • Co Polska dała światu, tom 1 i 2, Maron, Warszawa, 2015
  • Czerwone dynastie, tom 1, 2 i 3, Maron, Warszawa 2004, 2007, 2014
  • Europejska polityka Węgier, PISM, Warszawa 1991
  • Fałsze i przemilczenia Grossa, Maron, Warszawa 2011.
  • Geneza i pierwsze lata demokracji ludowej na Węgrzech 1944-1948, Warszawa IKS PAN 1987
  • Historia literatury węgierskiej XX wieku
  • Hiszpania po wojnie domowej (1939-1971), Omega, Warszawa 1972.
  • Jak oszukano naród, Maron, Warszawa 2001 ​ISBN 83-915918-2-4
  • Jak ratować Polskę, Maron, Warszawa 2015
  • Kogo muszą przeprosić Żydzi, Maron, Warszawa 2001
  • Kościół a Rewolucja Francuska, Maron, Warszawa 1999
  • Ksiądz Jankowski na przekór kłamstwom, t. 1, Bernardium, Pelplin 2002 ​ISBN 83-88935-85-2
  • Ksiądz Jankowski na przekór kłamstwom, t. 2, Bernardium, Pelplin 2002 ​ISBN 83-88935-90-9
  • Myśli o Polsce i Polakach, Unia, Warszawa 1994 ​ISBN 83-900057-9-4
  • Na przekór skorpionom – wyznania upartego Polaka, Maron, Warszawa 2005 ​ISBN 978-83-89033-75-8​.
  • Norwid nasz współczesny, Maron, Warszawa 2001
  • Nowa cenzura, Maron, Warszawa 2004
  • Nowe kłamstwa Grossa, Maron, Warszawa 2006 ​ISBN 978-83-89033-01-7​.
  • Nowe tendencje w literaturze węgierskiej: 1957-1966, UW, Warszawa 1967
  • Obłudnik Powszechny, Maron, Warszawa 2003
  • O Władysławie Bartoszewskim bez mitów, Maron, Warszawa 2007
  • Pełzająca germanizacja Wrocławia, Maron, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-89033-71-0
  • Platforma obłudników, Maron, Warszawa 2009 ​ISBN 978-83-89033-46-8
  • Polityka kulturalna WSPR (Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej) w latach 1968–1977. Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych. Zakład Krajów Socjalistycznych 1978
  • Potępiony za patriotyzm (sylwetka Jana Kobylańskiego) (wydanie edytorskie), Warszawa 2009
  • Powstanie Ludowej Republiki Albanii, Instytut Krajów Socjalistycznych PAN [Polskiej Akademii Nauk]. Warszawa: INS PAN 1983.
  • Polska a Unia Europejska. 44 pytania, Von Borowiecky 2002
  • Przemilczane zbrodnie: Żydzi i Polacy na kresach w latach: 1939-1941, Maron, Warszawa 1999
  • Przemilczani obrońcy Polski, Maron, Warszawa 2001
  • Siły opozycyjne w Hiszpanii – Geneza i rozwój Nowej Opozycji antyfrankistowskiej w latach 1962–1968, PISM. Zakład Rozwiniętych Krajów Kapitalistycznych, Warszawa 1969
  • Słowa barwne i skrzydlate, Maron, Warszawa 2001
  • Spory o historię i współczesność Von Borowiecky, Warszawa 2000 ​ISBN 83-87689-29-7​.
  • Spór o kolaboranta Brzechwę, Maron, Warszawa 2001 ​ISBN 978-83-915918-4-0​.
  • Stan i perspektywy rozwoju węgierskiej reformy gospodarczej, CINTE OIC, Warszawa 1987
  • Stanowisko Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej w kwestii porozumienia narodowego: (doświadczenia i perspektywy), CINTE OIC, Warszawa 1983
  • Sto kłamstw J.T. Grossa o żydowskich sąsiadach i Jedwabnem, Von Borowiecky, Warszawa 2001 ​ISBN 978-83-87689-35-3
  • Wichry życia, t. 1 (autobiografia autora, wspomnienia), Warszawa 2016
  • Tyska prowokacja przeciw wolności słowa, Maron, Warszawa 2001
  • W obronie polskich interesów, Maron, Warszawa 2001
  • Walka z Kościołem w mediach. Biała księga, Maron, Warszawa 2007
  • Walka z Kościołem wczoraj i dziś, Szczecinek 1999 ​ISBN 83-910221-6-1
  • Węgierska droga do zwycięstwa, t. 1 Jak okradziono Węgry, Maron, Warszawa 2015 ​ISBN 978-83-89033-12-3
  • Węgierska droga do zwycięstwa, t. 2 Rewolucyjne reformy V. Orbána, Maron, Warszawa 2015 ​ISBN 978-83-89033-17-8
  • Węgry bliskie i nieznane, Warszawa 1980 ​ISBN 978-83-207-0134-0
  • Węgry. Trudne lata 1949–1956, Warszawa: OPP Sigma SZSP UW 1981
  • Węgry 1939-1974, tom 2 serii wydawniczej Omega, Wiedza Powszechna, Warszawa 1971, wyd. 2 1975
  • Zagrożenia dla Polski i polskości t.I, Ad Astra, Warszawa 1998 ​ISBN 83-87538-87-6
  • Zagrożenia dla Polski i polskości t.II, Ad Astra, Warszawa 1998 ​ISBN 83-87538-87-6
  • Zbrodnie UB, Maron, Warszawa 2001
  • Żeby Polska..., t. I (książka ukazująca najważniejsze postaci z historii Polski w latach 1733–1860), Maron, Warszawa 2009 ​ISBN 978-83-89033-66-6
  • Żeby Polska..., t. II (książka ukazująca najważniejsze postaci z historii Polski w latach 1861–1905), Maron, Warszawa 2010 ​ISBN 978-83-89033-66-6
  • Żydzi przeciw Żydom (zbrodnie żydowskiej policji, Judenratów i żydowskich kapo), t. 1 i 2, Maron, Warszawa 2012, 2014
  • Życiorysy bez retuszu, Maron, Warszawa 2003
  • Żydzi w historii świata, Maron, Warszawa 2003

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Robert Nowak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 25 grudnia 2017].
  3. [Książka pełzająca germanizacja Wrocławia – ostatnia strona, nota biograficzna].
  4. Jerzy Robert Nowak. jerzyrobertnowak.com. [dostęp 2011-12-06].
  5. Jerzy Robert Nowak. bn.org.pl. [dostęp 2011-12-06].
  6. Dlaczego prof. Jerzy Robert Nowak zniknął z TV TRWAM?, www.blogpress.pl.
  7. [1], www.jerzyrobertnowak.com.
  8. Cezary Łazarewicz: Dzieje kaznodziei. Polityka.pl, 25-03-08. [dostęp 30-03-08].
    Cezary Łazarewicz. Jerzy R. Nowak – życiorys splątany. „Polityka”. 2008. 13. s. 20. 
  9. a b c Nasz program świadczy o nas. „Kurier Polski”. 97, s. s, 1989-05-18. 
  10. a b c d e f g Marcin Kowalski: Przeproście za Hollywood. Gazeta Wyborcza. Duży Format., 2006-04-25. [dostęp 2009-07-28].
  11. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 259
  12. Grzegorz Sołtysiak, Historia Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych w latach 1947-1993 – pierwsze przybliżenie, „Polski Przegląd Dyplomatyczny”, 2008 nr 2, s. 93-124.
  13. Jerzy Robert Nowak – Praca w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (PISM) (od stycznia 1966)
  14. Jerzy Robert Nowak. "Polityka kulturalna WSPR (Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej – węgierski odpowiednik PZPR) w latach 1968-1977”. „PISM”, 1978. Warszawa. 
  15. a b Dorota Kania. Agent u Rydzyka. „Wprost”. 37 (1290), 2007. Agencja Wydawniczo-Reklamowa „Wprost”. 
  16. Prof. Jerzy Robert Nowak sypał nałogowo (z protokołami przesłuchań).. lustracja.net, 2012-08-01. [dostęp 2016-08-08].
  17. Filip Musiał, Podręcznik bezpieki. Teoria pracy operacyjnej Służby Bezpieczeństwa w świetle wydawnictw resortowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL (1970–1989). Kraków 2007, s. 158–162
  18. Kazimierz Koźniewski, Słownik swoich i obcych [czyli Alfabet Koźniewskiego], Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1994, s. 174–175(tu jako: Jan Robert Nowak).
  19. Cenzura konfiskuje tekst Nowaka
  20. a b c d Kierownictwo CK SD. „Kurier Polski”, 1989-05-02. 
  21. Jerzy Robert Nowak. "Węgry 56 – Polska 81: Bez uproszczonych analogii”. „Zdanie”, 2/1983. 
  22. Jerzy Robert Nowak: Wegry. Burzliwe lata 1953-1956.. Warszawa: Almapress-Studencka Oficyna Wydawnicza ZSP, 1988.
  23. M. P. z 1989 r., Nr 21. poz. 150.
  24. Nie powstaliśmy na trupie żadnej innej partii, Magazyn „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”, nr 17 (13667), 20–21 stycznia 1990, s. 3 (wywiad z Jerzym Robertem Nowakiem).
  25. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 19 września 1993 r. Cz. 1: Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1993, s. 11.
  26. Serwis PKW – Wybory 2005.
  27. Jerzy Robert Nowak: Tomasz Terlikowski – „katolik” faryzeusz – Polish Club Online, „Polish Club Online”, 5 września 2016 [dostęp 2018-02-24] (pol.).
  28. Jerzy Robert Nowak: Jak Dorota Kania zafałszowała wymowę moich akt z IPN-u – Polish Club Online, „Polish Club Online”, 10 lutego 2014 [dostęp 2018-02-24] (pol.).
  29. Artykuły z serii „Ukryte oblicza mediów” na stronie Radia Maryja.
  30. Wywiad z Jerzym Robertem Nowakiem o mediach i książce „Walka z Kościołem w mediach. Biała księga”.
  31. Jacek Hołub: Ideolog Radia Maryja skazany (pol.). 11 września 2008. [dostęp 12 września 2008].
  32. Początek kampanii przeciwko Grossowi.
  33. Przypadki Stefana Niesiołowskiego – Jerzy Robert Nowak.
  34. Jurek: Jerzy Robert Nowak nie wstąpił do naszej partii, z Januszem Korwinem-Mikke idziemy innymi drogami.
  35. Gazeta Warszawska, 12.12.2014
  36. "Minął tydzień", Jerzy Robert Nowak
  37. wPolsce.pl, wpolsce.pl [dostęp 2018-02-24] (pol.).
  38. Oświadczenie Forum Myśli Polskiej. [dostęp 2017-03-31].
  39. Jerzy Robert Nowak: "Czaputowicz to dureń"! O obietnicach PiS, Morawieckim, Dudzie, Kowalskim i IPP!. wRealu24.pl 2018-09-05.
  40. Spot Ruchu Narodowego – to my Ruch Narodowy! #1. Ruch Narodowy 2018-10-10.
  41. PKW: Wyniki wyborów samorządowych 2018. 2018.
  42. Wybory samorządowe 2018, kandydat: Jerzy Robert Nowak. 2018.
  43. Księgarnia Narodowa, polskaksiegarnianarodowa.pl.
  44. Jerzy Robert Nowak: 'Duda to samo zło' [WYWIAD], „PRAWY.PL”, 22 listopada 2018 [dostęp 2018-11-24] (pol.).
  45. Jerzy Robert Nowak, Pamflet i mistyfikacja. „Zdanie” 1986, nr 2.
  46. Jerzy Robert Nowak, Krzyk i argumenty. „Zdanie” 1986 nr 10.
  47. Małgorzata Szpakowska. Upiorne podwórko György Spiró, „Dialog” 5/1987, s. 176–180.
  48. Csilla Gizińska, Droga dramatu węgierskiego na polską scenę teatralną od lat 60. XX wieku, s. 20.
  49. Weronika Kasprzak, Spiró i Bogusławski, „Miesięcznik „Teatr”, nr 1/2009.
  50. Skonfiskowanie przez cenzurę mego artykułu piętnującego polakożerczy paszkwil Gy. Spiró (styczeń 1986 r.) i ostateczna publikacja mego tekstu w lutym 1986 r.. W: Jerzy Robert Nowak: Na przekór skorpionom – wyznania upartego Polaka.
  51. Jerzy Robert Nowak i jego Ruch Przełomu Narodowego za odrzuceniem traktatu lizbońskiego.
  52. W Smoleńsku był zamach – Profesor Jerzy Robert Nowak w Tarnowie cz 3.
  53. Jerzy Robert Nowak o JOW-ach.
  54. Inter-Parliamentary Union, IPU PARLINE database: HUNGARY (Orszaggyules), Electoral system, archive.ipu.org [dostęp 2018-02-25].
  55. Wprost 24 – Na stronie – Klony ojca dyrektora.
  56. POLITYKA – Polityka.pl
  57. Wrocław: ideolog Radia Maryja persona non grata- Onet.pl – Wiadomości.
  58. Jerzy Robert Nowak, 100 kłamstw J.
  59. a b c www.znak.org.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]