Kevin Kline

Kevin Kline

Kevin Kline (2024)
Imię i nazwisko	Kevin Delaney Kline
Data i miejsce urodzenia	24 października 1947 Saint Louis
Zawód	aktor, piosenkarz
Współmałżonek	Phoebe Cates (od 1989)
Lata aktywności	od 1972

Kevin Delaney Kline (ur. 24 października 1947 w St. Louis) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

W ciągu ponad pięciu dekad kariery stał się czołową postacią zarówno na scenie, jak i na ekranie. Jego osiągnięcia obejmują Oscara i trzy nagrody Tony Award, a także nominacje do dwóch nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej, dwóch nagród Emmy, pięciu Złotych Globów, dwóch nagród Satelita i Nickelodeon Kids’ Choice Awards. W 2003 został wprowadzony do Galerii Sław Teatru Amerykańskiego.

3 grudnia 2004 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7000 Hollywood Boulevard.

Wczesne lata

Urodził się w Saint Louis w stanie Missouri jako syn Margaret Agnes (z domu Kirk) i Roberta Josepha Kline (1909-1996). Jego ojciec był miłośnikiem muzyki klasycznej i śpiewakiem operowym–amatorem, który był właścicielem i kierownikiem sklepu muzycznego The Record Bar w St. Louis, który został otwarty na początku lat 40. XX wieku, i sprzedawał zabawki w latach 60. i 70. Rodzina ojca należała również do Kline’s Inc., sieci domów towarowych. Jego ojciec pochodził z rodziny żydowskiej, która wyemigrowała z Niemiec, i stał się agnostykiem. Matka była katoliczką pochodzenia irlandzkiego, córką imigranta z hrabstwa Louth. Kline wychowywał się w wierze katolickiej matki. Miał troje rodzeństwa: dwóch braci Alexa i Christophera oraz siostrę Kate.

W 1965 ukończył Saint Louis Priory School. Uczęszczał do Indiana University Bloomington, a jego kolegą był Jonathan Banks. Początkowo studiował na wydziale kompozycji i muzyki, ale w 1970 przeszedł na wydział teatralny, który ukończył w 1970. Podczas studiów licencjackich był współzałożycielem Vest Pocket Players, niezależnej trupy teatralnej.

Kariera

W 1970 otrzymał stypendium na nowo utworzony wydział teatralny nowojorskiej Juilliard School. W 1972 dołączył do absolwentów Juilliard, w tym Patti LuPone i Davidem Ogdenem Stiersem, a następnie założył City Center Acting Company (obecnie The Acting Company) pod egidą Johna Housemana. Przez cztery lata jeździł z nim po całych Stanach Zjednoczonych, grając w repertuarze klasycznym, w dramatach Henrika Ibsena, Antona Czechowa i Szekspira. W 1970 zadebiutował prestiżowej Shakespeare Festival Company jako halabardzista w Henryku VI, części 2 i Ryszardzie III, a następnie wystąpił w przedstawieniach: Opera żebracza (1973) jako kapitan Macheath, Miarka za miarkę (1973) jako brat Piotr, Szelmostwa Skapena (1973) w roli Leandra, Edward II (1975) jako Leicester, The Time of Your Life Williama Saroyana (1975) w roli McCarthy’ego / Wesleya, Ryszard III (1983) jako Ryszard III York, Henryk V (1984) jako Henryk V Lancaster, Hamlet (1986, 1990) w roli tytułowego duńskiego księcia i Wiele hałasu o nic (1988) jako Benedick.

W 1973 zadebiutował na Broadwayu w roli Aleksandra Wierszynina w Trzech siostrach. W 1978 zdobył Tony Award i Drama Desk Award za rolę Bruce’a Granita w komedii muzycznej O XX wieku. W 1981 za rolę króla piratów w widowisku Piraci z Penzance z Lindą Ronstadt odebrał Tony Award i Drama Desk Award.

Po raz pierwszy pojawił się na szklanym ekranie w roli Woody’ego Reeda w operze mydlanej NBC Search for Tomorrow (1976). Na kinowym ekranie zadebiutował w roli schizofrenicznego dręczyciela, kapryśnego Nathana Landau w dramacie psychologicznym Alana J. Pakuli Wybór Zofii (Sophie’s Choice, 1982) z Meryl Streep, a za swój debiut był nominowany do Złotego Globu i Nagrody BAFTA. Ubiegał się o główną rolę prawnika w melodramacie Lawrence’a Kasdana Żar ciała (Body Heat, 1981), którą ostatecznie dostał William Hurt. Dwa lata potem u Lawrence Kasdan zaangażował go do roli Harolda, mimowolnego gospodarza spotkania przyjaciół ze studiów na pogrzebie przyjaciela–samobójcy w dramacie Wielki chłód (1983) u boku Glenn Close, Jeffa Goldbluma i Williama Hurta. Film odniósł sukces komercyjny i wśród krytyków. Ponownie spotkał się z Kasdanem na planie westernu Silverado (1985), w którym zagrał rewolwerowca Padena u boku Kevina Costnera, Rosanny Arquette i Johna Cleese’a. Następnie wcielił się w postać dziennikarza Donalda Woodsa w dramacie biograficznym Richarda Attenborough Krzyk wolności (Cry Freedom, 1987) u boku Denzela Washingtona.

Kreacja boleśnie nieudolnego amerykańskiego byłego bandyty CIA w komedii Charlesa Crichtona Rybka zwana Wandą (1988) przyniosła mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Szybko stał się cenionym aktorem grając główną rolą w czarnej komedii Kocham cię na zabój (I Love You to Death, 1990), komediodramacieDave (1993), komedii romantycznej Francuski pocałunek (French Kiss, 1995), dramacie Burza lodowa (1997) i komedii kryminalnej Różowa Pantera (2006).

W 1998 wprowadzony do St. Louis Walk of Fame.

Życie prywatne

5 marca 1989 poślubił aktorkę Phoebe Cates. Mają dwójkę dzieci: syna Owena Josepha i córkę Gretę Simone.

Filmografia

• Search for Tomorrow (1951-1986) jako Woody Reed (1976)
• The Time of Your Life (1976) jako McCarthy
• The Pirates of Penzance (1980) jako Król piratów
• Wybór Zofii (Sophie's Choice, 1982) jako Nathan
• Piraci z Penzance (The Pirates of Penzance, 1983) jako Król piratów
• Wielki chłód (The Big Chill, 1983) jako Harold Cooper
• Silverado (1985) jako Paden
• Fiołki są błękitne (Violets Are Blue..., 1986) jako Henry Squires
• Krzyk wolności (Cry Freedom, 1987) jako Donald Woods
• Rybka zwana Wandą (A Fish Called Wanda, 1988) jako Otto West
• Styczniowy człowiek (January Man, 1989) jako Nick Starkey
• Kocham cię na zabój (I Love You to Death, 1990) jako Joey Boca
• Babka z zakalcem (Soapdish, 1991) jako Jeffrey Anderson
• Wielki Kanion (Grand Canyon, 1991) jako Mack
• Chaplin (1992) jako Douglas Fairbanks
• Tolerancyjni partnerzy (Consenting Adults, 1992) jako Richard Parker
• The Nutcracker (1993) jako Narrator
• Dave (1993) jako Dave Kovic/Bill Mitchell
• Księżniczka Caraboo (Princess Caraboo, 1994) jako Frixos
• Francuski pocałunek (French Kiss, 1995) jako Luc Teyssier
• Dzwonnik z Notre Dame jako Phoebus (głos)
• Przodem do tyłu (In & Out, 1997) jako Howard Brackett
• Burza lodowa (The Ice Storm, 1997) jako Ben Hood
• Lemur zwany Rollo (Fierce Creatures, 1997) jako Vince McCain/Rod McCain
• Sen nocy letniej (A Midsummer Night's Dream, 1999) jako Bottom
• Bardzo dziki zachód (Wild Wild West, 1999) jako Artemus Gordon
• Droga do El Dorado (The Road to El Dorado, 2000) jako Tulio (głos)
• Życie jak dom (Life as a House, 2001) jako George
• Party na słodko (The Anniversary Party, 2001) jako Evie Gold
• Kwaśne pomarańcze (Orange County, 2002) jako Marcus Skinner
• Dzwonnik z Notre Dame II jako Phoebus (głos)
• Klub Imperatora (The Emperor's club, 2002) jako Professor Hundert
• Jiminy Glick w Lalawood (Jiminy Glick in Lalawood, 2004)
• De-Lovely (2004) jako Cole Porter
• Bez skrupułów (2006)
• Jak wam się podoba (As You Like It, 2006)
• A Prairie Home Companion (2006) jako Guy Noir
• Różowa Pantera (The Pink Panther, 2006) jako Dreyfuss
• Handel (Trade, 2007) jako Ray Sheridan
• Cyrano de Bergerac (2008) jako Cyrano
• Na pewno, być może (Definitely, Maybe, 2008) jako Hampton Roth
• Joueuse (2009) jako Kröger
• The Conspirator (2010) jako Edwin Stanton
• Last Vegas (2013) jako Sam
• Piękna i Bestia (Beauty and the Beast, 2017) jako Maurycy

Nagrody i nominacje

Rok	Nagroda	Kategoria	Film / Spektakl	Rezultat
1978	Tony Award	Najlepszy aktor drugoplanowy w musicalu	O XX wieku (1977)	Wygrana
1981		Najlepszy aktor w musicalu	Piraci z Penzance (1980)	Wygrana
1983	Złoty Glob	Nowa gwiazda roku	Wybór Zofii (1983)	Nominacja
1984	Nagroda BAFTA	Najbardziej obiecujący debiutant		Nominacja
1989	Nagroda Akademii Filmowej	Najlepszy aktor drugoplanowy	Rybka zwana Wandą (1988)	Wygrana
	Nagroda BAFTA	Najlepszy aktor		Nominacja
1992	Złoty Glob	Najlepszy aktor w komedii/musicalu	Babka z zakalcem (1991)	Nominacja
1994	Złoty Glob		Dave (1993)	Nominacja
1998	Złoty Glob		Przodem do tyłu (1997)	Nominacja
	Nagroda Satelita	Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu		Nominacja
1999	MTV Movie Award	Najlepszy filmowy pocałunek z Tomem Selleckiem		Nominacja
2000	Złota Malina	Najgorszy ekranowy duet z Willem Smithem	Bardzo dziki zachód (1999)	Wygrana
		Najgorszy aktor		Nominacja
		Najgorsza aktorka drugoplanowa jako prostytutka		Nominacja
2001	Nickelodeon Kids’ Choice Awards 2001	Ulubiony głos z filmu animowanego	Droga do El Dorado (2000)	Nominacja
2002	Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych	Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej	Życie jak dom (2001)	Nominacja
2004	Tony Award	Najlepszy aktor w sztuce teatralnej	Henryk IV, część 1 (2003)	Nominacja
2005	Złoty Glob	Najlepsza rola aktora w filmie komediowym lub musicalu	De-Lovely (2004)	Nominacja
	2005	Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu		Nominacja
2007	Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Monachium	Nagroda za całokształt twórczości	–	Wygrana
2008	Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych	Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej	Jak wam się podoba (2006)	Wygrana
2009	Nagroda Emmy	Wybitny aktor pierwszoplanowy w miniserialu lub filmie	Great Performances – odc. „Cyrano de Bergerac” (2008) jako Cyrano de Bergerac	Nominacja
2010	Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych	Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej		Nominacja
2017	Nagroda Emmy	Wyjątkowa gra aktorska postaci	Bob’s Burgers – odc. „Ostatni domek z piernika po lewej” (2016)	Nominacja
	Tony Award	Najlepszy aktor w sztuce teatralnej	Obecny śmiech (2016)	Wygrana
2025	Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych	Wybitny występ aktora w filmie telewizyjnym lub miniserialu	Sprostowanie (2024)	Nominacja
	Złoty Glob	Najlepszy występ aktora w serialu limitowanym, serialu antologicznym lub filmie telewizyjnym		Nominacja

Bibliografia

• Elżbieta Ciapara. Tańczący z rybkami. „Film”. nr 9 (2324/L), s. 64, 84, wrzesień 1995. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

• Kevin Kline w bazie IMDb (ang.)
• Kevin Kline w bazie Filmweb
• Kevin Kline w bazie Notable Names Database (ang.)