Kwitajny (osada w województwie warmińsko-mazurskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwitajny
Pałac
Pałac
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat elbląski
Gmina Pasłęk
Liczba ludności (2006) 253
Strefa numeracyjna (+48) 55
Tablice rejestracyjne NEB
SIMC 0154430
Położenie na mapie gminy Pasłęk
Mapa lokalizacyjna gminy Pasłęk
Kwitajny
Kwitajny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kwitajny
Kwitajny
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Kwitajny
Kwitajny
Położenie na mapie powiatu elbląskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu elbląskiego
Kwitajny
Kwitajny
Ziemia54°01′05″N 19°48′13″E/54,018056 19,803611

Kwitajny (niem. Quittainen) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Pasłęk przy DW527. Wieś jest siedzibą sołectwa Kwitajny w którego skład wchodzi również miejscowość Zielno. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kwitajny były własnością Dönhoffów, w 1939 r. właścicielką była hrabina Marion Dönhoff, dziennikarka niemiecka, rzeczniczka pojednania polsko-niemieckiego, autorka książek z tematyk Prus Wschodnich.


Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[1]:

  • We wsi znajduje się zespół parkowo-pałacowy składający się z barokowego pałacu - dawnej siedziby Dönhoffów. Jest to piętrowa budowla z ryzalitem wniesiona przed 1740 r. na planie czworoboku, według projektu Jeana de Bodt. Pałac został przebudowany w latach 1840-1850 w stylu neorenesansowym. Znajdująca się tu kolekcja portretów rodu została w części po II wojnie światowej przeniesiona do Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Po 1945 r. pałac użytkowany był przez PGR. W skład zabudowy wchodzi XIX wieczna oranżeria, całość otacza niewielki park i stawy.
  • Barokowy kościół pw. Chrystusa Króla wybudowano w latach 1714-1719, posiada dwukondygnacyjną wieżę nakrytą charakterystycznym hełmem podwyższonym o zamkniętą latarenkę.
  • zespół młyna

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. ​ISBN 83-902165-0-7​, s. 152,
  • Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 66.