Lotnisko bielańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Upamiętnienie żołnierzy AK poległych w ataku na lotnisko przy ul. Michaliny

Lotnisko bielańskie, znane też jako Lotnisko Bielanylotnisko wojskowe (pierwotnie planowane jako sportowe), istniejące od końca lat 30. do początku lat 50. XX wieku w warszawskiej dzielnicy Bielany.

Historia[edytuj]

Po 1918 zapadła decyzja o likwidacji lotniska mokotowskiego i budowie zamiast niego trzech nowych: wojskowego na Okęciu, cywilnego na Gocławiu oraz sportowego na Bielanach[1]. Do budowy lotniska bielańskiego przystąpiono w roku 1938, w 1939 wytyczone było pole wzlotów, jednak bez zbudowania budynków.

W czasie II wojny światowej zajęte i rozbudowane przez Niemców, w roku 1944 stacjonowały tu cztery jednostki rozpoznawcze Luftwaffe. Znajdowała się tutaj także tymczasowa baza dla formacji lotniczych wycofywanych dla uzupełnienia stanów i sprzętu z frontu wschodniego. Lotnisko nie zostało praktycznie zniszczone w wyniku działań wojennych.

W nocy z 3 na 4 maja 1944 teren lotniska został zaatakowany przez oddział Osjana, w czasie którego zniszczono 5 samolotów Ju-52/3m[2] oraz uszkodzono kilka innych samolotów. Atak ten był zaskoczeniem dla Niemców, podejrzewano nawet, że zniszczenia nastąpiły w wyniku alianckiego nalotu, dzięki czemu oddział wycofał się bez strat. Następne ataki Grupy Kampinos w dniach 1[3]-2 sierpnia 1944[4] roku był nieudany, lotniska nie udało się opanować, a partyzanci ponieśli straty[5].

Ostatecznie lotnisko zlikwidowano – jego teren zagospodarowano użytkami rolnymi, głównie pastwiskami, a w latach 50. wybudowano tam osiedle Wrzeciono. Ostateczna likwidacja lotniska miała miejsce w latach 60., ale przy ul. Marymonckiej pozostały budynki zajmowane przez wojsko, m.in. przez 103 Pułk Lotniczy z Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych. Obecnie wojsko zajmuje niewielki fragment dawnego terenu[6].

Przy ul. Michaliny, na skraju zespołu Dęby Młocińskie, znajduje się upamiętnienie żołnierzy AK poległych podczas ataku na lotnisko bielańskie podczas powstania warszawskiego w sierpniu 1944.

Przypisy

  1. Ryszard Mączewski: Warszawa między wojnami. Łódź: Księży Młyn, 2009, s. 63. ISBN 978-83-61253-51-8.
  2. Samoloty te nie stacjonowały normalnie na tym lotnisku.
  3. Atak z udziałem 190 żołnierzy – I batalion por. „Janusza”, składający się z trzech niepełnych kompanii: por. „Zetesa”, por. „Olszy” i por. „Czarnego”.
  4. 984 żołnierzy – połączone siły VIII Rejonu i oddziałów nalibockich, w składzie: batalion por. „Janusza”, batalion por. „Dźwiga” i szwadron ckm por. „Jara”.
  5. Po 2 atakach Grupa Kampinos straciła ogółem 36 zabitych i 47 rannych
  6. Teren wojskowy - wstęp wzbroniony!. Wrzeciono, 2010-09-15. [dostęp 2012-01-12].