Lotnisko Opole-Polska Nowa Wieś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lotnisko
Opole-Polska Nowa Wieś
Drewniany hangar - obecnie należy do Aeroklubu Opolskiego
Drewniany hangar - obecnie należy do Aeroklubu Opolskiego
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Miejscowość Polska Nowa Wieś
Typ sportowe
Właściciel Aeroklub Opolski
Rok otwarcia 1937
Kod IATA QPM
Kod ICAO EPOP
Strefa czasowa UTC +1
Wysokość 188 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek 07/25: trawa, 750 × 100 m
Kierunek 13L/31R: trawa, 650 × 100 m
Kierunek 13R/31L: trawa, 650 × 100 m
Częstotliwości radiowe
Kwadrat (Aero): Opole Radio
122,20 MHz
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
QPM
QPM
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
QPM
QPM
Ziemia50°38′00″N 17°46′54″E/50,633333 17,781667

Lotnisko Opole-Polska Nowa Wieś (kod IATA: QPM, kod ICAO: EPOP) – lotnisko sportowe Aeroklubu Opolskiego im. Lotników Powstania Warszawskiego z polem wzlotów o nawierzchni naturalnej. Od 1971 roku figuruje w ewidencji lotnisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego[1]. Zlokalizowane jest w Polskiej Nowej Wsi, w odległości 15 km od centrum Opola, na terenie gminy Komprachcice.

Dane lotniska[edytuj]

Lotnisko użytku wyłącznego[1]. Operacje lotnicze wyłącznie za pisemną zgodą Zarządzającego[2].

  • Lotnisko: Polska Nowa Wieś k/Opola - EPOP
  • Lokalizacja (WGS–84):
    • 50° 38' 00,00" N
    • 17° 46' 54,00" E
  • Częstotliwość lotniska: 122.20 MHz - Opole Radio
  • Elewacja pasa startowego: 188 m / 617 ft n.p.m.
  • Lotnisko posiada trzy trawiaste drogi startowe w ramach pola wzlotów:
    • centralną na kierunku 07/25 o wymiarach 750 × 100 m
    • dwie równoległe do siebie, wytyczone na lewo i prawo od centralnej:
      • na kierunku 13L/31R o wymiarach 650 × 100 m
      • na kierunku 13R/31L o wymiarach 650 × 100 m
  • Nośność nawierzchni darniowej (MTOW): 5700 kg
  • Czynne okresowo, od wiosny do jesieni w godzinach od poniedziałku do piątku 08.00–16.00 LMT, w soboty i w niedziele oraz w dni wolne od pracy.

Źródło[3]

Na terenie lotniska znajduje się hangar i budynek biurowy aeroklubu. Lotnisko sąsiaduje z jednostką wojskową 5362. Lotnisko ma połączenie z Opolem miejską linią autobusową nr 8 (przystanek około 1 km od lotniska).

Leśna Baza Lotnicza[edytuj]

Na terenie lotniska stacjonuje Leśna Baza Lotnicza Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach. Regularnie stacjonują: 1 samolot PZL M18 Dromader i 1 śmigłowiec Mi-2[4].

Śmigłowcowa Baza LPR[edytuj]

30 listopada 2016 roku od godzinie 10:00 odbyło się uroczyste otwarcie nowej bazy Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego w której rozpoczął się stały dyżur załogi na lotnisku w Polskiej Nowej Wsi. Baza w Opolu stała się 21 stałą bazą Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego (HEMS) i czwartą otwartą w miesiącu listopadzie 2016 roku[5]. Załogi dyżurują codziennie od wschodu do zachodu słońca (jednak nie wcześniej niż od godziny 7 i nie dłużej niż do godziny 20) (VFR dzień). Skład załogi śmigłowca ratunkowego to pilot, ratownik medyczny/pielęgniarz i lekarzRatownik 23[6].

Historia[edytuj]

Budowa lotniska rozpoczęła się w 1936 roku. Oficjalnie miało to być jedno z wielu w tej części Śląska lotnisk sportowych (Fliegerhorst Neudorf O/S.), ale planowanych przez Naczelne Dowództwo Wehrmachtu i umiejscawianych w miejscach ważnych strategicznie. Podobne powstały m.in. w Kamieniu Śląskim (Fliegehorst Groß Stein), Strzelcach Opolskich (Fliegehorst Gross Strehlitz) czy Ligocie Dolnej koło Góry św. Anny (Fliegehorst Nieder Ellguth). Dużym atutem była bliskość granicy z Polską (15-20 minut lotu), dzięki czemu mogło być wykorzystywane nie tylko do szkolenia pilotów i jako baza zaopatrzeniowa, ale również w akcjach zbrojnych.

Obszar pod przyszłe lotnisko zakupiono z rąk prywatnych oraz od Nadleśnictwa Tułowice (Oberförsterei Tillowitz). Miejsce z trzech stron było otoczone lasem, a kilka stojących tam budynków mieszkalnych wykupiono, mieszkańcom natomiast wybudowano domy w innej części wsi.

Podczas budowy do niezbędnych prac zatrudniano miejscowych chłopów. Pole startowe miało powierzchnię 800 na 750 metrów, powstało wiele drewnianych baraków, stawianych na granitowo-ceglanych podmurówkach (w jednym znajdowało się kasyno oficerskie, w innym szpital polowy i izba chorych). Do lotniska doprowadzono nitkę kolejową, która łączyła się z linią Opole-Nysa. Na obrzeżach powstały 23 bunkry-magazyny (Munitionslager) na amunicję oraz bomby lotnicze. Następnie wybudowano trzy hangary tunelowe stalowe i jeden drewniany, liczne pomieszczenia zaopatrzeniowe, zbiorniki na materiały płynne oraz duże zaplecze gospodarczo-kwaterunkowe. Z założenia lotnisko miało być samowystarczalne.

Uroczystego otwarcia dokonano w roku 1937. W 1939 roku do Fliegerhorst Neudorf O/S. przeniesiono tzw. „sportową Grupę Lotniczą” (Lutfsportgruppe) z lotniska Jeżów Sudecki (Grunau) ze słynną pilotką doświadczalną Hanną Reitsch w składzie. W trakcie kampanii wrześniowej z lotniska startowały samoloty i bombowce, a lotnisko odwiedził sam Adolf Hitler (10 września) oraz Hermann Göring (12 września), który przyleciał samolotem Focke-Wulf Fw 200 „Condor” o nazwie własnej Grenzmark, będącym wówczas najnowocześniejszą niemiecką maszyną używaną przez sztab wodza Rzeszy.

W grudniu 1939 roku utworzono przy lotnisku szkolę lotniczą (Flugschule A/B 116 Neudorf O/s.). Funkcjonowała do czerwca 1941 roku, a następnie przeniesiono ją, a w jej miejsce otworzono szkołę pilotów wojskowych FFS A/B 4 (Flugzeugführerschule). Zapotrzebowanie na pilotów wpływało na intensywność szkoleń i ich poziom - mieszkańcy okolicznych wsi nazywali pieszczotliwie adeptów Asphaltpiloten (asfaltowi piloci). Szkoła działała do końca 1944 roku.

W styczniu 1945 roku lotnisko znalazło się w zasięgu ostrzału Armii Czerwonej. Ostatnimi hitlerowskimi jednostkami, które opuściły teren 19 marca 1945 roku były estońskie oddziały Waffen-SS. Czerwonoarmiści zajęli je praktycznie bez walki.

Obecnie teren byłego Fliegerhorst Neudorf O/S. należy do Aeroklubu Opolskiego, ale część pozostaje w rękach wojska. Wiele budynków istnieje do dzisiaj - drewniany hangar Luftwaffe służy cywilom, pozostałe wojsku. W pobliskim lesie znajdują się ruiny innych budynków; linia kolejowa do jednostki wojskowej jest cały czas czynna.

W roku 1984 na lotnisku wydarzyła się katastrofa lotnicza, w której zginęło 12 osób.

W literaturze[edytuj]

Na Lotnisku Polska Nowa Wieś jest osadzona fabuła powieści „Modliszka”[7], a także kilku opowiadań opartych na autentycznych wydarzeniach z historii lotniska (m.in „Fliegerhorst Neudorf”) autorstwa byłego członka Aeroklubu Opolskiego Aleksandra Sowy[8].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Rejestr Lotnisk Cywilnych ULC (pol.). Urząd Lotnictwa Cywilnego. [dostęp 2016-01-13].
  2. Art. 54. Lotniska użytku publicznego i użytku wyłącznego (pol.). LexLege. [dostęp 2016-01-13].
  3. Dane lotniska w Polskiej Nowej Wsi (pol.). Aeroklub Opolski. [dostęp 2016-01-13].
  4. Opolscy strażacy dostaną wsparcie z powietrza. (pol.). Nowa Trybuna Opolska. [dostęp 2016-01-07].
  5. s k: Baza LPR w Opolu (pol.). lotniczapolska.pl, 2016-11-29. [dostęp 2016-11-30].
  6. patryk: Otwarcie bazy HEMS w Opolu (pol.). ratownictwo.opole.pl. [dostęp 2016-12-01].
  7. Modliszka - Nie zamierzał zostać mordercą. Nie chciał być samobójcą. (pol.). Lotnicza Polska. [dostęp 2012-04-17].
  8. Powietrze jest zimne (pol.). Lotnicza Polska. [dostęp 2014-01-27].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]