Lotnisko Bielsko-Biała Aleksandrowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy lotniska. Zobacz też: przystanek kolejowy Bielsko-Biała Aleksandrowice.
Lotnisko Bielsko-Biała Aleksandrowice
Lotnisko Aleksandrowice (czerwiec 2017)
Lotnisko Aleksandrowice (czerwiec 2017)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miejscowość 43-300 Bielsko-Biała
ul.Cieszyńska 321
Typ cywilne, sportowe
Właściciel Aeroklub Polski
Zarządca Aeroklub Bielsko-Bialski
Rok otwarcia 1933
Kod IATA QEO
Kod ICAO EPBA
Wysokość 401 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek 09/27: Trawa, 510×100 m
Kierunek 07/25: Trawa, 480×100 m
Kierunek 04/22: Trawa, 540×100 m
Częstotliwości radiowe
Radio: Bielsko Radio
122,200 MHz
Położenie na mapie Bielska-Białej
Mapa lokalizacyjna Bielska-Białej
QEO
QEO
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
QEO
QEO
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
QEO
QEO
Ziemia49°48′17,99″N 19°00′07,27″E/49,804997 19,002019
Strona internetowa
Budynek lotniska (czerwiec 2017)

Lotnisko Bielsko-Biała Aleksandrowice (kod IATA: QEO, kod ICAO: EPBA) – cywilne lotnisko sportowe Aeroklubu Bielsko-Bialskiego położone w dzielnicy Aleksandrowice w Bielsku-Białej. Jest bazą Aeroklubu Bielsko-Bialskiego.

Dane lotniska[edytuj | edytuj kod]

Od 1969 roku figuruje w ewidencji lotnisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod poz. 1 (nr rejestracyjny 1)[1].

Lotnisko użytku wyłącznego[1]. Operacje lotnicze wyłącznie za pisemną zgodą Zarządzającego[2].

  • Lotnisko: Aleksandrowice k/ Bielska-Białej – EPBA
  • Współrzędne ARP wg (WGS–84):
    • 49° 48' 17,99" N
    • 19° 00' 07,27" E
  • Częstotliwość lotniska: 122,200 MHz – Bielsko Radio
  • Pasy startowe:
    • (DS 1) 510 × 100 m (093° 30"/273°30"), trawa
    • (DS 2) 480 × 100 m (074°30"/254°30"), trawa
    • (DS 3) 540 × 100 m (042°/222°), trawa
  • MTOW/nośność drogi startowej: 5700 kg
  • Odległość, kierunek od miasta: 4 km (2.2 NM), 240' GEO do centrum miasta Bielska-Białej
  • Elewacja pasa startowego: 401 m / 1315 ft n.p.m.
  • Dozwolony ruch lotniczy: VFR w dzień i w nocy
  • Przestrzeń powietrzna:
  • Godziny pracy Zarządzającego lądowiska (Aeroklubu Bielsko-Bialskiego): dni robocze od 8.00–16.00
    • Przyloty w godzinach pracy Zarządzającego należy uzgodnić z Zarządzającym
    • Przyloty poza godzinami pracy Zarządzającego oraz w dni świąteczne należy uzgodnić z Zarządzającym lądowiska z wyprzedzeniem 24 H
  • Możliwość hangarowania:
    • Postój statków powietrznych możliwy na płycie lotniska
    • Hangarowanie możliwe po wcześniejszym uzgodnieniu
    • Obsługa techniczna po uprzednim uzgodnieniu w ramach posiadanych uprawnień
  • Zasady użytkowania lotniska przez sekcje (spadochronowa, samolotowa) ustalane na bieżąco pomiędzy kierownikami sekcji i nadzorującym loty. Zezwala się na jednoczesne wykonywanie skoków spadochronowych i lotów pojedynczych statków powietrznych przy zachowaniu dwustronnej łączności radiowej. Statki powietrzne nie uczestniczące w skokach powinny znajdować się w odległości 2 km od toru opadania skoczków spadochronowych.

Źródło[3]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do pierwszych konkretnych działań wokół budowy lotniska w Aleksandrowicach koło Bielska przystąpiono w 1933 roku. W lutym 1934 roku projekt lotniska w Bielsku został zatwierdzony przez Departament Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych, a teren przyszłego lotniska tymczasowo wciągnięto do rejestru lotnisk, aż do czasu wydania zgody na jego użytkowanie i otwarcie dla ruchu lotniczego. Początkowo planowano, że lotnisko będzie miało charakter portu lotniczego obsługującego komunikację lotniczą. Jednocześnie miało być wykorzystywane do szkolenia w ramach Lotniczego Przysposobienia Wojskowego. 3 sierpnia 1934 roku mjr inż. Kazimierz Ziembiński oraz sekretarz Śląskiego OW Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej|LOPP]] Tadeusz Stopczyński przeprowadzili na miejscu odbiór prac polowych przeprowadzonych na 18 hektarach płyty lotniska. Niezwłocznie po zatwierdzeniu, wykonanego przez inż. Schayera – architekta Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach projektu budowy portu lotniczego oraz hangarów, rozpisano przetarg na jego realizację. Drogę dojazdową na lotnisko, biegnącą od strony szosy Cieszyn–Bielsko, wykonał Wydział Dróg Powiatowych w Bielsku[4].

1 września 1939 roku klucz samolotów PZL P.11c stacjonujących w Aleksandrowicach (122 Eskadra Myśliwska) zestrzelił 3 samoloty niemieckie[4]. Jednym z zwycięskich pilotów był podporucznik, późniejszy pułkownik pil. Wacław Król.

W czasie okupacji lotnisko w Aleksandrowicach, podobnie jak szkoła szybowcowa w Goleszowie, było wykorzystywane przez Niemców do szkolenia szybowcowego[4].

Z lotniska tego startowały do badań w locie szybowce skonstruowane i wykonane przez ówczesny Szybowcowy Zakład Doświadczalny (SZD).

Co roku w lecie odbywa się Międzynarodowy Piknik Lotniczy, którego atrakcją są dwudniowe pokazy lotnicze[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rejestr lotnisk i ewidencja lądowisk (pol.). Urząd Lotnictwa Cywilnego. [dostęp 2017-07-17].
  2. Art. 54. Lotniska użytku publicznego i użytku wyłącznego (pol.). LexLege. [dostęp 2016-01-13].
  3. Lotnisko Aleksandrowice ↓.
  4. a b c Jerzy Oślak ( przygotował): Historia Aeroklubu Bielsko-Bialskiego do 1945 roku (pol.). epba.pl. [dostęp 2017-07-17].
  5. XIV Międzynarodowy Piknik Lotniczy (pol.). pikniklotniczy.pl. [dostęp 2017-07-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]