Marcin Załuski (1700-1765)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcin Załuski
Marcin Załuski
Marcin Załuski
Herb Marcin Załuski
Data i miejsce urodzenia 1700
Jedlanka
Data i miejsce śmierci 11 lipca 1768
Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Nominacja biskupia 7 maja 1732
Sakra biskupia 7 września 1732

Marcin Załuski herbu Junosza (ur. 15 listopada lub 30 kwietnia 1700 w Jedlance, zmarł 11 lipca 1768 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy płocki, jezuita, brat Andrzeja Stanisława Załuskiego i Józefa Andrzeja Załuskiego.

Był synem Aleksandra Józefa Załuskiego i Teresy z Podkańskich. Początki edukacji zdobywał w kolegiach jezuickich w Kaliszu i Braniewie. W 1714 został scholastykiem płockim dzięki pomocy swojego stryja Ludwika Bartłomieja Załuskiego. W 1715 wstąpił do zakonu Jezuitów, pierwsze śluby złożył w 1717 Kształcił się w Słucku (1717-1718), na Akademii Wileńskiej (1718-1721) w Rzymie (1722-1723), gdzie studiował teologię oraz we Florencji, gdzie zdobył wykształcenie prawnicze. W 1723 opuścił zakon jezuitów, zapewne pod wpływem rodziny, która wolała, aby otrzymał wyższe godności kościelne. Od 1725 był dziekanem kapituły płockiej, a od 1729 kanonikiem krakowskim. 7 maja 1732 prekonizowany na biskupa pomocniczego płockiego dzięki wsparciu swojego brata Andrzeja Stanisława Załuskiego będącego ówcześnie ordynariuszem płockim. Był także opatem komendatoryjnym sulejowskim i sekretarzem koronnym. Podczas bezkrólewia w 1733 opowiedział się za kandydaturą Stanisława Leszczyńskiego, u którego boku przebywał do 1736 w Królewcu. W 1765 zrzekł się godności kościelnych i powrócił do zakonu jezuitów. Rezydował w Kobyłce, w domu misyjnym koło ufundowanego przez siebie wspaniałego kościoła.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Marianna Banacka, Kobyłczanin z przeznaczenia i wyboru, Kobyłka 2004.