Adam Ignacy Komorowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy prymasa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Adam Ignacy Komorowski
prymas Polski i Litwy
Adam Ignacy Komorowski
Herb Adam Ignacy Komorowski
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1699
Trzeszozanica
Data śmierci 2 marca 1759
Arcybiskup gnieźnieński, prymas Polski
Okres sprawowania 1749–1759
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 3 września 1724
Sakra biskupia 28 października 1749
Odznaczenia
Order Orła Białego
Adam Ignacy Komorowski.JPG

Adam Ignacy Komorowski herbu Korczak (ur. 24 maja 1699, zm. 2 marca 1759) – arcybiskup gnieźnieński, prymas Polski, prepozyt krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1737-1749, kanclerz kapituły katedralnej krakowskiej w latach 1724-1737, archidiakon kapituły kolegiackiej sądeckiej w latach 1729-1736, prepozyt kapituły kolegiackiej Św. Michała na Zamku Wawelskim w latach 1743-1749, kanonik kapituły kolegiackiej tarnowskiej prebendy p.w. Rozesłania Apostołów do 1749 roku[1], prepozyt kapituły kolegiackiej pilickiej w latach 1733-1749, kanonik kapituły kolegiackiej pilickiej prebendy p.w. Jana Chrzciciela do 1726 roku[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Doktor obojga praw, homiletyk. Zwolennik Augusta III. W 1739 wydał w Warszawie dzieło Obrona stanu duchownego przeciw zarzutom stanu świeckiego. W 1748 mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim, co wywołało liczne protesty szlachty. W 1749 otrzymał Order Orła Białego. Zamieszkał w Skierniewicach, organizując tam okazały dwór prymasowski. Na sejmie 1752 występował za zwiększeniem liczby wojska, proponował zwiększenie dochodów skarbu państwowego przez sprzedaż urzędów, wprowadzenie cła generalnego 3% od szlachty i 6% od mieszczaństwa, zwiększenie opodatkowania Żydów, reformę mennicy. Był stronnikiem familii Czartoryskich. W czasie wojny siedmioletniej, gdy w 1756 August III został uwięziony przez Prusaków, wyjednał jego uwolnienie. W 1758 popierał Karola Krystiana syna Augusta III w jego staraniach o księstwo kurlandzkie.

Pochowany w kolegiacie łowickiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szczepaniak błędnie uważa, że zmarł w 1749 roku
  2. Jan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 13, 15, 69, 77, 120, 1233, 147.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]