Wojciech Biegaczewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Biegaczewicz
Data urodzenia ok. 1711
Data i miejsce śmierci 6 marca 1767
Kraków
rektor Akademii Krakowskiej
Okres sprawowania 1763 - 1765
Wyznanie katolickie
Kościół łacińskie

Wojciech Jan Biegaczewicz (ur. ok. 1711, zm. 6 marca 1767 w Krakowie) – filozof i teolog, w latach 1763-1765 rektor Akademii Krakowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Akademii Krakowskiej gdzie w 1731 uzyskał doktorat, a następnie był profesorem retoryki i filozofii. W latach 1749-1750 pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Wyzwolonych. W 1750 kapituła kolegiaty św. Anny w Krakowie, której był kanonikiem i dziekanem, powierzyła mu urząd historiografa Akademii. W 1751 został profesorem Wydziału Teologicznego. Był postulatorem w procesie kanonizacyjnym Jana Kantego. Od 1752 do 1767 był proboszczem w kościele w Zielonkach. Ogłosił 24 prace o charakterze teologiczno - filozoficznym i historycznym z których do ważniejszych należą Sidus musis amicum Joannes Cantius (wyd. 1737), Ascensus gentilitiorum (Kraków 1749), Quaestio theologica de beatitudine (wyd. 1762) [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1364-1764" wyd. Kraków 1964 tom. I s. 409