Carl David Anderson

Carl David Anderson
Data i miejsce urodzenia	3 września 1905 Nowy Jork
Data i miejsce śmierci	11 stycznia 1991 San Marino, Kalifornia
Zawód	fizyk
Multimedia w Wikimedia Commons

Carl David Anderson (ur. 3 września 1905 w Nowym Jorku, zm. 11 stycznia 1991 w San Marino w Kalifornii) – amerykański fizyk eksperymentalny, laureat Nagrody Nobla za odkrycie pozytonu.

Ukończył California Institute of Technology w 1927, na tej samej uczelni uzyskał doktorat w 1930. Pod kierownictwem Roberta Millikana rozpoczął badania nad promieniowaniem kosmicznym, w trakcie których zauważył w komorze mgłowej ślady nieznanych dotychczas cząstek elementarnych. Anderson prawidłowo zinterpretował je jako ślady cząsteczek, posiadające taką samą masę jak elektron, ale odwrotny ładunek elektryczny. W dalszych eksperymentach Anderson uzyskał bezpośredni dowód na istnienie pozytonów, bombardując różne materiały promieniowaniem gamma, otrzymanym z rozpadu ThC.

Carl David Anderson w 1937

Opublikował swoje odkrycie w 1932 roku, potwierdzając teoretyczne przewidywania Paula Diraca o istnieniu pozytonu. Za swoje badania otrzymał Nagrodę Nobla w 1936.

Także w 1936 Anderson odkrył inną cząsteczkę: mion – 207 razy cięższą od elektronu. Początkowo Anderson sądził, że odkrył inną cząsteczkę, pion, której istnienie postulował Hideki Yukawa. Kiedy stało się oczywiste, że nie jest to pion, inny fizyk, Isidor Rabi, zakłopotany i niewiedzący, w jaki sposób "zmieścić" nowo odkrytą cząstkę do reszty logicznego schematu fizyki cząstek, zadał słynne pytanie – "a kto to w ogóle zamówił?" (według niektórych wersji tej anegdoty, Rabi wraz z kolegami zamówił właśnie kolację w chińskiej restauracji).

Mion był pierwszą cząstką na długiej liście cząstek elementarnych, których odkrycie początkowo wprowadziło dużo zamieszania, jako że nie były one teoretycznie przewidziane. Willis Lamb często powtarzał zasłyszane podobno przez siebie zdanie, że "dawniej odkrywcy nowych cząstek dostawali Nagrodę Nobla, ale teraz takie odkrycie powinno być karane $10.000 mandatem". Dopiero Murray Gell-Mann i Kazuhiko Hishijamia wprowadzili na nowo porządek w świat fizyki cząstek, opracowując teoretyczny model kwarków.

Linki zewnętrzne

• Carl David Anderson na oficjalnej stronie Fundacji Nagrody Nobla (ang.)