Kai M. Siegbahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kai Manne Börje Siegbahn w roku 1981

Kai Manne Börje Siegbahn (ur. 20 kwietnia 1918 w Lund, zm. 20 lipca 2007 w Ängelholm), szwedzki fizyk. Laureat Nagrody Nobla z fizyki w roku 1981 za wkład w rozwój spektroskopii elektronowej, w szczególności za spektroskopową analizę wpływu promieniowania elektromagnetycznego na materię. Opracowana przez niego technika spektroskopii elektronowej dla analizy chemicznej (ang. Electron Spectroscopy for Chemical Analysis) znalazła zastosowanie w badaniu zanieczyszczonego powietrza i katalizatorów w procesie rafinacji. Nagrodę razem z nim otrzymali Nicolaas Bloembergen i Arthur Leonard Schawlow[1].

W latach 1951–1954 był profesorem Królewskiego Instytutu Technologicznego w Sztokholmie, następnie profesorem i szefem departamentu fizyki na Uniwersytecie w Uppsali. Był członkiem wielu organizacji naukowych, otrzymał też wiele nagród. Był synem Manne Siegbahna, laureata Nagrody Nobla z fizyki w roku 1924[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kai M. Siegbahn - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1981 > Nicolaas Bloembergen, Arthur L. Schawlow, Kai M. Siegbahn [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-03]., Biographical, Nobel Lecture, December 8, 1981, Electron Spectroscopy for Atoms, Molecules and Condensed Matter

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]