J. Hans D. Jensen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy noblisty niemieckiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
J. Hans D. Jensen
J. Hans D. Jensen
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1907
Hamburg
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1973
Heidelberg
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tablica pamiątkowa w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu w Heidelbergu

Johannes Hans Daniel Jensen (ur. 25 czerwca 1907 w Hamburgu, zm. 11 lutego 1973 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki.

Urodził się w prostej rodzinie jako trzecie dziecko ogrodnika Karla Friedricha Jensena i Heleny Augusty Adolphiny (z domu Ohm). Od roku 1926 studiował fizykę, matematykę, chemię fizyczną i filozofię na Uniwersytecie w Hamburgu i we Fryburgu Bryzgowijskim. Po doktoracie z fizyki został asystentem na Uniwersytecie w Hamburgu, tam też się habilitował w roku 1936. W roku 1941 został profesorem na Uniwersytecie w Hanowerze, a w 1949 na Uniwersytecie w Heidelbergu, gdzie pozostał do emerytury w 1969. Wykładał gościnnie na wielu amerykańskich uniwersytetach m.in. w Princeton University i University of California w Berkeley. Wraz z Otto Haxelem był od 1955 roku wydawcą czasopisma Zeitschrift für Physik[1].

Pierwsze badania Jensena dotyczyły fizyki statystycznej i modelu Thomasa-Fermiego powłoki atomu. W końcu lat 30. XX wieku rozpoczął prace nad fizyką jądra atomowego. W roku 1939 na podstawie eksperymentów przedstawił zarys „modelu sfer”, jednakże bez opracowania niezbędnego aparatu matematycznego. Dopiero w 1948 roku udało mu się, przy założeniu związku pomiędzy spinem i orbitalem, wyjaśnić wartości liczb magicznych, których znaczenie dla stabilności jądra atomowego było już od dłuższego czasu znane. Wykazał tym samym przewagę swej teorii nad modelem kroplowym Bohra[1].

Podobne rezultaty uzyskała w tym samym czasie w USA Maria Göppert-Mayer. Współpraca pomiędzy obojgiem uczonych doprowadziła do całkowitego zrozumienia właściwości lekkich jąder atomowych, a efekty ich prac opisano w opublikowanej wspólnie w roku 1955 książce Elementary Theory of Nuclear Shell Structure[1].

W roku 1963 Jensen i Goeppert-Mayer otrzymali razem z Eugenem Wignerem Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 J. Hans D. Jensen - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1963 > Eugene Wigner, Maria Goeppert Mayer, J. Hans D. Jensen [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-14]., Biographical, Nobel Lecture, December 12, 1963, Glimpses at the History of the Nuclear Structure Theory

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]