Jean Baptiste Perrin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean Baptiste Perrin
Jean Baptiste Perrin
Data i miejsce urodzenia 30 września 1870
Lille
Imię i nazwisko przy narodzeniu Jean Baptiste Perrin
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1942
Nowy Jork
Miejsce spoczynku Panteon w Paryżu
Zawód fizyk
Narodowość francuska
Tytuł profesor
Alma Mater École Normale Supérieure
Odznaczenia
Komandor Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Honorowy Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jean Baptiste Perrin (ur. 30 września 1870 w Lille, zm. 17 kwietnia 1942 w Nowym Jorku) – francuski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1926 za prace dotyczące nieciągłej budowy materii, a szczególnie za odkrycie równowagi w procesach osadzania[1][2].

W 1895 wykazał, że promieniowanie katodowe składa się z ujemnie naładowanych cząstek, a w 1908 obliczył stałą Avogadra i wyjaśnił mechanizm zachodzącej na Słońcu reakcji termojądrowej.

Jean Perrin był absolwentem paryskiej École Normale Supérieure, w której uzyskał tytuł doktora nauk w 1897. W 1923 został wybrany do Francuskiej Akademii Nauk.

Za szczególne zasługi na polu nauki został w 1948 uhonorowany pochówkiem w Panteonie.

Był ojcem Francisa Perrina, również fizyka, który zajmował się procesem rozszczepienia jądra atomowego[3].

Publikacje (wybór według ENS de Paris)[edytuj | edytuj kod]

  • Les principes. Exposé de thermodynamique (1901)
  • Traité de chimie physique. Les principes (1903)
  • Les preuves de la réalité moléculaire (1911)
  • Les atomes (1913, 1936)
  • Matière et Lumière (1919)
  • Les éléments de la physique (1929)
  • L'orientation actuelle des sciences (1930)
  • Les formes chimiques de transition (1931)
  • La recherche scientifique (1933)
  • Grains de matière et grains de lumière (1935)
  • L'organisation de la recherche scientifique en France (1938)
  • À la surface des choses (1940-1941)
  • La science et l'espérance (1948)

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Dr hab. inż. Arkadiusz Orłowski (Instytut Fizyki PAN w Warszawie) opisał w czasopiśmie „Świat Nauki” zdarzenie, świadczące o poczuciu humoru J. Perrina: „Zachowanie żyroskopu bardzo obra­zowo zademonstrował francuski fizyk Jean Baptiste Perrin. Zapakował wiru­jący żyroskop do walizki i dał ją do nie­sienia kolejowemu tragarzowi. Kiedy ten chciał skręcić, walizka zdecydowa­nie stawiała mu opór. Nie pomagało również użycie siły (momentu siły), bo wykręcała się w zgoła odwrotnym kie­runku. Ale właśnie ta niesforność żyro­skopu ogromnie ułatwia życie pilotom i kapitanom statków.”[4]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jean Baptiste Perrin - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1926 [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-03-29]., Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1926, Discontinuous Structure of Matter
  2. 2,0 2,1 Jean Perrin (ang.). W: Notable Names Database (NNDB). [on-line]. [dostęp 2014-03-29].
  3. 3,0 3,1 Francis Perrin (fr.). W: Strona internetowa 'Académie des sciences' [on-line]. www.college-de-france.fr. [dostęp 2014-03-29].
  4. 4,0 4,1 Arkadiusz Orłowski. Czy kołysanie statku da się stłumić żyroskopemo dwóch obracających się w przeciwnych kierunkach koła. „Świat Nauki”, czerwiec 2008. Prószyński Media Sp. z o.o. (pol.). 
  5. Membres de l'Académie des sciences depuis sa création Jean Perrin (fr.). W: Strona internetowa 'Académie des sciences' [on-line]. www.academie-sciences.fr. [dostęp 2014-03-29].