Raymond Davis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raymond Davis w czasie uroczystości wręczania Medal of Science przez prezydenta George'a W. Busha

Raymond Davis, Junior (ur. 14 października 1914 w Waszyngtonie, zm. 31 maja 2006 w Nowym Jorku) – fizyk i chemik amerykański, laureat Nagrody Nobla (2002)[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował na University of Maryland, College Park. W roku 1942 obronił doktorat z chemii na Uniwersytecie Yale. Służył w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej. Od roku 1946 pracował w Narodowym Laboratorium Chemicznym w Brookhaven (stan Nowy Jork); był profesorem (następnie z tytułem professor emeritus) na Uniwersytecie Pensylwanii w Filadelfii[1].

W laboratorium w Brookhaven opracował pionierską metodę wychwytywania neutrin za pomocą tetrachloroetylenu. Należał do zespołu ekspertów NASA, który badał próbki księżycowego gruntu, dostarczonego przez misję Apollo 11. Otrzymał liczne nagrody i tytuły naukowe, m.in. Boris Pregel Prize od New York Academy of Sciences (1957), Cyrus B. Comstock Prize od National Academy of Sciences (1978), Nagrodę Wolfa (2000), National Medal of Science (2001). Bush W roku 2002 został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za prace nad detekcją neutrin kosmicznych. Mając 88 lat, Raymond Davis stał się najstarszym laureatem Nagrody Nobla w historii. Wraz z nim wyróżniono badacza japońskiego Masatoshi Koshiba; Koshiba i Davis otrzymali połowę nagrody, a druga jej część przypadła Riccardowi Giacconiemu[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Raymond Davis Jr. - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 2002 > Raymond Davis Jr., Masatoshi Koshiba, Riccardo Giacconi [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-21].