Theodor Hänsch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Theodor Wolfgang Hänsch
Theodor Wolfgang Hänsch
Data i miejsce urodzenia 30 października 1941
Heidelberg, Niemcy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Theodor Wolfgang Hänsch (ur. 30 października 1941 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, dyrektor instytutu im. Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für Quantenoptik) w Garching bei München.

Urodził się w Heidelbergu, ale jego rodzice przenieśli się tam z Wrocławia. W 1969 roku uzyskał stopień doktora fizyki na Uniwersytecie w Heidelbergu, po czym wyjechał na finansowany przez NATO staż na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii. Pracował w kierowanym przez Arthura Schawlowa zepole, prowadzącym badania nad spektroskopią laserową. Po stażu pozostał na Uniwersytecie Stanforda, jako profesor. Jego uczniem, w tym czasie był Carl Wieman, który w 2001 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki. W 1978 Hänsch zdecydował się na powrót do Europy. Został jednym z dyrektorów Instytutu Optyki Kwantowej Maksa Plancka, wykładał też fizykę na Uniwersytecie Ludwiga Maximilian w Monachium[1].

W 2005 roku otrzymał wraz z Johnem Hallem Nagrodę Nobla z fizyki za za wkład w rozwój precyzyjnej spektroskopii laserowej. Obaj dostali wspólnie połowę nagrody, drugą połowę otrzymał Roy Glauber[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Theodor W. Hänsch - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 2005 > Roy J. Glauber, John L. Hall, Theodor W. Hänsch [on-line]. www.nobelprize.org. [dostęp 2014-01-20].