Theodor Hänsch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Theodor Wolfgang Hänsch
Theodor Wolfgang Hänsch
Data i miejsce urodzenia 30 października 1941
Heidelberg, Niemcy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Theodor Wolfgang Hänsch (ur. 30 października 1941 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, dyrektor instytutu im. Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für Quantenoptik) w Garching bei München.

Urodził się w Heidelbergu, ale jego rodzice przenieśli się tam z Wrocławia. W 1969 roku uzyskał stopień doktora fizyki na Uniwersytecie w Heidelbergu, po czym wyjechał na finansowany przez NATO staż na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii. Pracował w kierowanym przez Arthura Schawlowa zepole, prowadzącym badania nad spektroskopią laserową.

Po stażu pozostał na Uniwersytecie Stanforda, jako profesor. Jego uczniem, w tym czasie był Carl Wieman, który w 2001 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki.

W 1978 Hänsch zdecydował się na powrót do Europy. Został jednym z dyrektorów Instytutu Optyki Kwantowej Maksa Plancka, wykładał też fizykę na Uniwersytecie Ludwiga Maximilian w Monachium.

W 2005 roku otrzymał wraz z Johnem Hallem Nagrodę Nobla z fizyki za za wkład w rozwój precyzyjnej spektroskopii laserowej. Obaj dostali wspólnie połowę nagrody, drugą połowę otrzymał Roy Glauber.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Theodor_Hänsch&oldid=36187388”