Felix Bloch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Felix Bloch
Felix Bloch
Data i miejsce urodzenia 23 października 1905
Zurych
Data i miejsce śmierci 10 września 1983
Zurych
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Felix Bloch (ur. 23 października 1905 w Zurychu, zm. 10 września 1983 tamże) – szwajcarsko-amerykański fizyk, przez większość życia mieszkał i pracował w Stanach Zjednoczonych, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1952 za opracowanie nowych metod precyzyjnych pomiarów magnetyzmu jąder atomowych[1].

Studia rozpoczął w Eidgenössische Technische Hochschule na kierunku inżynieryjnym, ale wkrótce po rozpoczęciu studiów przeszedł na fizykę. Po ukończeniu tej uczelni, kontynuował naukę na Universität Leipzig, gdzie obronił doktorat w roku 1927; jego promotorem był Werner Heisenberg. Praca doktorska dotyczyła zastosowania powstałej kilka lat wcześniej mechaniki kwantowej do opisu właściwości faz skondensowanych, a przede wszystkim do rozwinięcia teorii ciała stałego (elektrony w kryształach, rozwój teorii przewodnictwa elektrycznego metali). Była to pierwsza taka próba – wcześniejsze zastosowania równania Schrödingera dotyczyły faz gazowych. Do roku 1933 pozostał w Niemczech, współpracując z takimi fizykami jak Werner Heisenberg, Wolfgang Pauli, Niels Bohr i Enrico Fermi. W roku 1933, ze względu na rasistowską politykę III Rzeszy, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych (jego matka była Żydówką), w roku 1939 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Rozpoczął pracę na Uniwersytecie Stanforda, gdzie pracował na stanowisku profesora fizyki teoretycznej[1].

W czasie II światowej uczestniczył w badaniach energii jądrowej w ramach Projektu Manhattan w Los Alamos, następnie przeniósł się do Uniwersytetu Harvarda i przyłączył do zespołu opracowującego techniki radarowe. W okresie powojennym prowadził badania dotyczące magnetycznego rezonansu jądrowego (równania Blocha), za co w roku 1952 został uhonorowany – wspólnie z Edwardem M. PurcellemNagrodą Nobla: za rozwinięcie nowych metod precyzyjnych pomiarów magnetyzmu jądrowego i za odkrycia dokonane przy ich zastosowaniu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Felix Bloch - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1952 > Felix Bloch, E. M. Purcell [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-26]., Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1952, The Principle of Nuclear Induction

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]