Ilja Frank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilja Frank
Ilja Frank
Data i miejsce urodzenia 23 października 1908
Petersburg
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1990
Moskwa
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ilja Michajłowicz Frank (ros. Илья Михайлович Франк, ur. 10 października?/23 października 1908 w Leningradzie, zm. 22 czerwca 1990 w Moskwie) – rosyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1958 (wspólnie z Pawłem Czerenkowem i Igorem Tammem) za wkład w wyjaśnienie promieniowania Czerenkowa.

Na początku kariery zajmował się fotochemią, w tym badaniem zjawiska fotoluminescencji. W 1934 zajął się fizyką jądrową, badając promieniowanie gamma oraz wiązki neutronowe. W 1935 roku otrzymał doktorat, a w 1944 został mianowany profesorem i dyrektorem katedry fizyki Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1946 został mianowany członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk[1].

W 1975 Uniwersytet Łódzki przyznał mu tytuł doktora honoris causa[2]

Został odznaczony m.in. trzykrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej, dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy oraz Orderem „Znak Honoru”. Dwukrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1946, 1953) i Nagrody Państwowej ZSRR (1971).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Il´ja M. Frank - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1958 > Pavel A. Cherenkov, Il´ja M. Frank, Igor Y. Tamm [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-22]., Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1958, Optics of Light Sources Moving in Refractive Media
  2. 2,0 2,1 Doktorzy honoris causa UŁ. [dostęp 2 sierpnia 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]