Johannes Georg Bednorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johannes Georg Bednorz (2009)

Johannes Georg Bednorz (ur. 16 maja 1950 w Neuenkirchen) – niemiecki mineralog i fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1987 za odkrycie nadprzewodnictwa wysokotemperaturowego w tlenkach metali[1].

Przyszedł na świat jako czwarte dziecko pochodzących ze Śląska Antona i Elisabeth Bednorzów[1].

Jest pracownikiem Politechniki w Zurychu, gdzie zajmuje się otrzymywaniem i badaniem nowych materiałów. Od roku 1983 zajmował się poszukiwaniem właściwości nadprzewodzących w tlenkach metali[1].

W roku 1987, za odkrycie wysokotemperaturowego (powyżej 35 K) nadprzewodnictwa w tlenkach metali (Ba-La-Cu-O), otrzymał (wspólnie z K.A. Müllerem) Nagrodę Nobla[1].

W kwietniu 2007 odebrał doktorat honoris causa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 J. Georg Bednorz - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1987 > J. Georg Bednorz, K. Alex Müller [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-30]., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1987, Perovskite-Type Oxides – The New Approach to High-Tc Superconductivity
  2. 2,0 2,1 Doktor J. Georg Bednorz Doktorem Doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Śląskiego (pol.). W: Strona internetowa Uniwersytetu Śląskiego [on-line]. www.us.edu.pl, 20.04.2007. [dostęp 2014-01-30].