Żores Ałfiorow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żores Ałfiorow

Żores Iwanowicz Ałfiorow, ros. Жорес Иванович Алфёров (ur. 15 marca 1930 w Witebsku) – rosyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla 2000, członek zagraniczny PAN.

Jego ojciec był Białorusinem, a matka Żydówką. Studiował na wydziale elektroniki Instytutu Elektrotechnicznego im. Lenina w Leningradzie, od 1953 wieloletni pracownik (od 1987 dyrektor) Instytutu Fizyki i Techniki w Leningradzie (obecnie Petersburgu). Od 1970 ze stopniem doktora nauk technicznych i matematycznych, w 1991 został wiceprzewodniczącym Rosyjskiej Akademii Nauk (1972 członek-korespondent, 1979 członek rzeczywisty); przewodniczący Naukowego Centrum Rosyjskiej Akademii Nauk w Sankt Petersburgu. Od 1988 członek zagraniczny PAN, od 1990 członek Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie; zasiadał w Dumie z ramienia partii komunistycznej.

Prowadził prace nad heterostrukturami półprzewodnikowymi (strukturami wielowarstwowymi otrzymywanymi metodą kontrolowanego wzrostu monokrystalicznych warstw różnych pod względem chemicznym półprzewodników i metali, nakładanych kolejno na siebie), użyciem heterostruktur do budowy laserów półprzewodnikowych stosowanych w łączach światłowodowych, odtwarzaczach płyt kompaktowych. W 2000 otrzymał Nagrodę Nobla (wspólnie z Herbertem Kroemerem, niezależnie od Jacka Kilby'ego) za "rozwinięcie technologii heterostruktur półprzewodnikowych, wykorzystywanych w technice bardzo wielkiej częstotliwości i optoelektronice". Jest również laureatem innych nagród – Nagrody Leninowskiej (1972), Nagrody Państwowej ZSRR (1984), Nagrody Rosyjskiej Akademii Nauk im. Joffego (1996), Nagrody Kyoto (2001).

Został odznaczony m.in. Orderem Zasług dla Ojczyzny I, II, III i IV klasy, Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i Orderem "Znak Honoru".

Linki zewnętrzne [edytuj]

Commons in image icon.svg