Jarosława Szwiedowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jarosława Szwedowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jarosława Szwiedowa
Jarosława Szwiedowa
Jarosława Szwiedowa
Państwo  Kazachstan
Miejsce zamieszkania Astana
Data i miejsce urodzenia 12 września 1987
Moskwa
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 25 (29 października 2012)
Australian Open 2R (2008, 2010)
Roland Garros QF (2010, 2012)
Wimbledon 4R (2012, 2014)
US Open 3R (2009, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 11 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (6 czerwca 2011)
Australian Open QF (2012)
Roland Garros SF (2011)
Wimbledon W (2010)
US Open W (2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dorobek medalowy

Jarosława Wiaczesławowna Szwiedowa, ros. Яросла́ва Вячесла́вовна Шве́дова (ur. 12 września 1987 w Moskwie) – kazachska tenisistka, do 2008 roku rosyjska, mistrzyni wielkoszlemowych Wimbledonu 2010 i US Open 2010 w grze podwójnej, wicemistrzyni French Open 2010 w grze mieszanej, ćwierćfinalistka French Open 2010 oraz French Open 2012 w grze pojedynczej, pierwsza osoba z Kazachstanu w historii, która zdobyła tytuł wielkoszlemowy, klasyfikowana w rankingu WTA na 25. miejscu w grze pojedynczej (2012) i 4. w grze podwójnej (2011), medalistka igrzysk azjatyckich, reprezentantka Kazachstanu w Pucharze Federacji i Pucharze Hopmana, zdobywczyni nagrody WTA w kategorii „Powrót Roku” (2012)[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jarosława Szwiedowa rozpoczęła treningi tenisowe w wieku ośmiu lat, zachęcona przez swojego ojca. W 2001 roku rozpoczęła występy w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W 2004 doszła do finału wielkoszlemowego French Open w grze podwójnej dziewcząt w parze z Iriną Kotkiną; przegrały z Kateřiną Böhmovą i Michaëllą Krajicek. 12 września 2005 zajmowała najwyższe, 13. miejsce w mieszanym rankingu juniorskim.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 2002 roku, występowała wówczas w barwach Rosji. W październiku 2003 po raz pierwszy wystąpiła w kwalifikacjach do zawodów WTA w Taszkencie, ale zagrała tam tylko jeden mecz. Po serii sukcesach w rozgrywkach kobiecych Międzynarodowej Federacji Tenisowej otrzymała dziką kartę od organizatorów turnieju w Filadelfii w 2005 i jest to jej oficjalny debiut w WTA Tour. Swój pierwszy mecz wygrała z Haną Šromovą 6:2, 6:1, po czym przegrała z Nadieżdą Pietrową. W lutym 2006 w swoim drugim występie zawodowym przeszła eliminacje w Memphis i doszła do drugiej rundy. W czerwcu przebrnęła eliminacje do Wimbledonu, odnotowując tym samym swój debiut w turnieju wielkoszlemowym. Nie udało jej się zakwalifkować do żadnych innych zawodów.

Jej nazwisko stało się znane niespodziewanie w lutym 2007, kiedy to jako zawodniczka numer 143 w rankingu WTA wygrała zmagania w Bangalore. Po drodze pokonała Tamarine Tanasugarn, Sanię Mirzę i Marę Santangelo. Dzięki temu po raz pierwszy w karierze awansowała do czołowej setki światowej klasyfikacji. Na tym jednak szczęśliwa passa Rosjanki się zakończyła, bowiem do końca sezonu w kolejnych zawodach nie przechodziła drugiej rundy. W 2008 zmieniła obywatelstwo z rosyjskiego na kazachskie. Przyczyną była atrakcyjna oferta tamtejszej federacji tenisowej oraz fakt, że w Rosji jest wiele wysoko notowanych tenisistek i trudno jest tam dostać się do czołówki w swoim państwie, co z kolei blokuje możliwość występu w wielu zawodach. W tym samym czasie obywatelstwo zmieniła rodaczka Szwiedowej, Galina Woskobojewa, a nieco później również pochodząca z Bułgarii Sesil Karatanczewa. W swoim pierwszym sezonie w nowych barwach nie pokazała się jednak z najlepszej strony w grze pojedynczej, w żadnym turnieju nie dochodząc dalej niż do drugiej rundy.

Przerwała tę serię podczas French Open 2009, osiągając rundę trzecią; pokonała tam Kaię Kanepi i Arantxę Rus, uległa po trzysetowym meczu Mariji Szarapowej. W lipcu po raz drugi w karierze doszła do ćwierćfinału turnieju WTA, tym razem miało to miejsce w Palermo, przegrała z Sarą Errani. Tydzień później w Bad Gastein znalazła się w półfinale, pokonana przez Andreę Petković. Podczas French Open 2010 po raz pierwszy w karierze doszła do indywidualnego ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego. Zdołała wyeliminować Agnieszkę Radwańską, Alisę Klejbanową, zatrzymując się dopiero na rozstawionej z czwartym numerem Jelenie Janković. W efekcie 21 czerwca zajmowała najwyższe, 21. miejsce w notowaniach WTA.

W roku 2011 ani razu nie przebrnęła drugiej rundy zawodowego turnieju. Wypadła do trzeciej setki światowej klasyfikacji. Feralną passę przełamała w lutym 2012, dochodząc do ćwierćfinału w Bogocie. Przegrała z Tímeą Babos. W kwietniu zagrała w trzeciej rundzie w Charleston, eliminując po drodze Yaninę Wickmayer. Wiosną wyrównała swoje najlepsze osiągnięcie wielkoszlemowe, dochodząc do ćwierćfinału French Open. W czwartej rundzie pokonała broniącą tytułu Li Na, a następnie uległa ówczesnej mistrzyni Wimbledonu, Petrze Kvitovej.

30 czerwca 2012 w meczu trzeciej rundy Wimbledonu przeciwko Sarze Errani, zdobyła złotego seta, to znaczy wygrała wszystkie punkty w partii[2]. Spotkanie zakończyło się rezultatem 6:0, 6:4 na korzyść Kazaszki. Jest to pierwszy przypadek w historii, gdy złotego seta ustanowiła kobieta. Wcześniej dokonał tego jedynie Bill Scanlon w 1985 roku w Delray Beach w starciu z Marcosem Hocevarem. W 2006 Szwiedowa była bliska tego osiągnięcia, w meczu z Amy Frazier w drugiej rundzie w Memphis zapisała na swoim koncie dwadzieścia trzy punkty z rzędu w jednym secie i ostatecznie przegrała z Amerykanką 6:1, 0:6, 0:6.

W kwietniu 2013 roku osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Stuttgarcie, ulegając w nim Angelique Kerber 3:6, 6:7(2).

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Jarosława Szwiedowa znana jest z osiągnięć w grze podwójnej. Według stanu na 6 kwietnia 2014, wygrała jedenaście turniejów w tej konkurencji, w tym dwa wielkoszlemowe. 6 czerwca 2011 zajmowała czwarte miejsce w klasyfikacji deblistek WTA.

W swoim debiucie w tej konkurencji podczas zawodów w Memphis w 2006 roku doszła do półfinału. W zaledwie trzecim występie w ramach WTA, a pierwszym starcie wielkoszlemowym, awansowała ze Stéphanie Foretz do ćwierćfinału US Open 2007. Przegrały tam z rozstawionymi Vladimíra Uhlířovą i Ágnes Szávay. Dzięki temu wynikowi znalazła się w drugiej setce notowań WTA. Jesienią doszła do półfinału w Kolkacie. W 2008 roku startowała z różnymi partnerkami, osiągając najlepszy rezultat w Cincinnati. Tam w finale z Hsieh Su-wei uległy po trzech wyrównanych setach Mariji Kirilenko i Nadieżdzie Pietrowej.

W lutym 2009 w parze z Tamarine Tanasugarn odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo, triumfując w Pattaya. Trzy miesiące później z İpek Şenoğlu znalazła się w półfinale w Rzymie, gdzie pokonały utytułowane rywalki: Virginię Ruano Pascual, Zheng Jie, Agnieszkę Radwańską, Květę Peschke i Lisę Raymond.

Po kilku z rzędu porażkach w pierwszych rundach na początku roku 2010 wypadła z grona pięćdziesięciu najlepszych deblistek globu. W kwietniu z Mariją Kondratiewą awansowała do finału w Marbelli. W czerwcu była również wicemistrzynią w ’s-Hertogenbosch u boku Vanii King. Dwa tygodnie później tenisistki te wywalczyły mistrzostwo wielkoszlemowe w ramach Wimbledonu. Wystąpiły jako debel nierozstawiony, pokonały we wcześniejszych rundach Liezel Huber, Szachar Pe’er, Nadieżdę Pietrową, Samanthę Stosur, Květę Peschke i Katarinę Srebotnik, a w finale Jelenę Wiesninę i Wierę Zwonariową. Szwiedowa została pierwszą osobą z Kazachstanu w dziejach, która wygrała tytuł wielkoszlemowy. Był to jej drugi sukces w karierze.

Po sensacyjnie słabych występach w letnim cyklu amerykańskich turniejów, Szwiedowa i King w Nowym Jorku ponownie sięgnęły po wielkoszlemowe mistrzostwo. Do listy pokonanych dodały najwyżej notowane wówczas Giselę Dulko i Flavię Pennettę. W półfinale ograły Carę Black i Anastasiję Rodionową, a w finale Liezel Huber i Nadieżdę Pietrową. Dla Szwiedowej był to trzeci profesjonalny tytuł w kolekcji. Po nowojorskim turnieju w duecie z King osiągnęła jedynie półfinał w Pekinie, a pierwszy mecz Mistrzostw WTA przegrała z Dulko i Pennettą.

Wiosną 2011 po dojściu do finału w Madrycie ustanowiła swój najlepszy wynik w Roland Garros, kończąc zmagania na półfinale. Amerykanka i Kazaszka nie obroniły trofeum wimbledońskiego, jako najwyżej rozstawiona para w drugiej rundzie z kretesem przegrywając ze Stosur i Lisicki. W lipcu zdołały wygrać turniej w Waszyngtonie. Miesiąc później triumfowały też w Cincinnati, ale w finale US Open musiały uznać wyższość Huber i Raymond. Mecz ten zakończył się wynikiem 6:4, 6:7, 6:7. W październiku zwyciężyły w Moskwie, ale ponownie przegrały mecz otwarcia Mistrzostw WTA.

W styczniu 2012 Szwiedowa po raz pierwszy awansowała do ćwierćfinału w Melbourne, gdzie przegrała z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką. W kwietniu została wicemistrzynią w Charleston po finale z Anastasiją Pawluczenkową i Lucie Šafářovą; tym razem partnerowała jej Anabel Medina Garrigues.

Na początku sezonu wspólnie z Julią Görges osiągnęła finał rywalizacji w Auckland. Sięgnęła też po tytuł w debiutującym w rozgrywkach WTA Tour turnieju we Florianópolis. Razem z Mediną Garrigues pokonały w finale parę Anne Keothavong i Walerija Sawinych wynikiem 6:0, 6:4. W turnieju rangi WTA Premier Mandatory w Miami awansowała do ćwierćfinału.

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku Szwiedowa zagrała w finale French Open w grze mieszanej. Jej partnerem był Austriak Julian Knowle, a w decydującym starciu ulegli Katarinie Srebotnik i Nenadowi Zimonjiciowi. Ponadto z tym samym partnerem osiągnęła ćwierćfinał Wimbledonu 2010. Z Denisem Istominem osiągnęła półfinał Australian Open 2013

Występy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 2009 reprezentuje Kazachstan w turnieju o Puchar Federacji. W 2012 roku uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich. Zarówno w grze pojedynczej jak i podwójnej osiągnęła drugą rundę zawodów.

W 2010 i 2011 roku reprezentowała Kazachstan w rozgrywkach o Puchar Hopmana, w obu przypadkach razem z Andriejem Gołubiewem. W swoim pierwszym starcie zajęli drugie miejsce w grupie za Brytyjczykami, Laurą Robson i Andym Murrayem, w drugim nie wygrali ani jednej konfrontacji grupowej.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jarosława Szwiedowa urodziła się w Moskwie. Jej rodzice to Wiaczesław Szwiedow i jego żona Nurzja, profesjonalna biegaczka. Tenisistka ma brata o imieniu Pavel, który jest studentem. W 2008 zdecydowała się na zmianę obywatelstwa z rosyjskiego na kazachskie, pomimo to nadal mieszka i trenuje w Moskwie.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
Premier Mandatory
Premier 5
Premier
International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV & V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 18 lutego 2007 Indie Bangalore Twarda Włochy Mara Santangelo 6:4, 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 14 września 2008 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei Rosja Marija Kirilenko
Rosja Nadieżda Pietrowa
3:6, 6:4, 8–10
Zwyciężczyni 1. 15 lutego 2009 Tajlandia Pattaya Twarda Tajlandia Tamarine Tanasugarn Ukraina Julija Bejhelzimer
Rosja Witalija Djaczenko
6:3, 6:2
Finalistka 2. 11 kwietnia 2010 Hiszpania Marbella Ceglana Rosja Marija Kondratjewa Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
4:6, 2:6
Finalistka 3. 19 czerwca 2010 Holandia ’s-Hertogenbosch Trawiasta Stany Zjednoczone Vania King Rosja Ałła Kudriawcewa
Australia Anastasija Rodionowa
6:3, 3:6, 6–10
Zwyciężczyni 2. 3 lipca 2010 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Vania King Rosja Jelena Wiesnina
Rosja Wiera Zwonariowa
7:6(6), 6:2
Zwyciężczyni 3. 13 września 2010 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Vania King Stany Zjednoczone Liezel Huber
Rosja Nadieżda Pietrowa
2:6, 6:4, 7:6(4)
Finalistka 4. 15 maja 2011 Włochy Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Vania King Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 31 lipca 2011 Stany Zjednoczone Waszyngton Twarda Indie Sania Mirza Białoruś Wolha Hawarcowa
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 5. 20 sierpnia 2011 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Vania King Republika Południowej Afryki Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:4, 3:6, 11–9
Finalistka 5. 11 września 2011 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Vania King Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:4, 6:7(5), 6:7(3)
Finalistka 6. 16 października 2011 Japonia Osaka Twarda Stany Zjednoczone Vania King Japonia Kimiko Date-Krumm
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
5:7, 6:3, 9–11
Zwyciężczyni 6. 22 października 2011 Rosja Moskwa Twarda (hala) Stany Zjednoczone Vania King Australia Anastasija Rodionowa
Kazachstan Galina Woskobojewa
7:6(3), 6:3
Finalistka 7. 8 kwietnia 2012 Stany Zjednoczone Charleston Twarda Hiszpania Anabel Medina Garrigues Rosja Anastasija Pawluczenkowa
Czechy Lucie Šafářová
7:5, 4:6, 6–10
Finalistka 8. 5 maja 2012 Portugalia Estoril Ceglana Kazachstan Galina Woskobojewa Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
6:4, 1:6, 9–11
Finalistka 9. 5 stycznia 2013 Nowa Zelandia Auckland Twarda Niemcy Julia Görges Zimbabwe Cara Black
Australia Anastasija Rodionowa
6:2, 2:6, 5–10
Zwyciężczyni 7. 1 marca 2013 Brazylia Florianópolis Twarda Hiszpania Anabel Medina Garrigues Wielka Brytania Anne Keothavong
Rosja Walerija Sawinych
6:0, 6:4
Zwyciężczyni 8. 14 września 2013 Uzbekistan Taszkent Twarda Węgry Tímea Babos Luksemburg Mandy Minella
Białoruś Wolha Hawarcowa
6:3, 6:3
Finalistka 10. 3 listopada 2013 Chińska Republika Ludowa Nankin Twarda Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai Japonia Misaki Doi
Chińska Republika Ludowa Xu Yifan
1:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 10 listopada 2013 Chińskie Tajpej Tajpej Dywanowa (hala) Francja Caroline Garcia Niemcy Anna-Lena Friedsam
Belgia Alison Van Uytvanck
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 10. 2 marca 2014 Brazylia Florianópolis Twarda Hiszpania Anabel Medina Garrigues Włochy Francesca Schiavone
Hiszpania Silvia Soler Espinosa
7:6(1), 2:6, 10–3
Zwyciężczyni 11. 6 kwietnia 2014 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Hiszpania Anabel Medina Garrigues Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
7:6(4), 6:2

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 2010 Francja French Open Ceglana Austria Julian Knowle Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:7(5), 9–11

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2004 Francja French Open Ceglana Rosja Irina Kotkina Czechy Kateřina Böhmová
Holandia Michaëlla Krajicek
3:6, 2:6

Przypisy

  1. WTA Awards (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2012-11-29].
  2. Onet Sport: Wimbledon: Jarosława Szwedowa zapisała się w historii, "złoty set" z Errani (pol.). W: Tenis [on-line]. sport.onet.pl, 2012-06-30. [dostęp 2012-07-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]