Jerzy Miller (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Miller
Jerzy Miller - wojewoda.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1952
Kraków
Wojewoda małopolski
Przynależność polityczna bezpartyjny
(z rekomendacji PO)
Okres urzędowania od 12 grudnia 2011
Poprzednik Stanisław Kracik
Minister spraw wewnętrznych i administracji
Przynależność polityczna bezpartyjny
(z rekomendacji PO)
Okres urzędowania od 14 października 2009
do 18 listopada 2011
Poprzednik Grzegorz Schetyna
Następca Jacek Cichocki (część kompetencji), Michał Boni (część kompetencji)
Wojewoda małopolski
Przynależność polityczna bezpartyjny
(z rekomendacji PO)
Okres urzędowania od 29 listopada 2007
do 14 października 2009
Poprzednik Maciej Klima
Następca Stanisław Kracik
Odznaczenia
Narodowy Order Zasługi Republiki Malty V Klasy Oficer Orderu Świętego Karola (Monako) Kawaler I Klasy Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jerzy Miller (ur. 7 czerwca 1952 w Krakowie) – polski urzędnik państwowy i samorządowy, od 1998 do 2000 podsekretarz i sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, w 2003 prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, od 2004 do 2006 prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, od 2006 do 2009 zastępca prezydenta m.st. Warszawy, od 2007 do 2009 i od 2011 wojewoda małopolski, od 2009 do 2011 minister spraw wewnętrznych i administracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie ze specjalizacją automatyka cyfrowa[1]. Po studiach pracował w Instytucie Obróbki Skrawaniem, zajmując się problemami niezawodności procesów technologicznych[2].

W 1990 rozpoczął pracę w administracji państwowej[3]. Był dyrektorem Wydziału Organizacji i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, a w latach 1993–1998 wicewojewodą krakowskim[1]. Od lutego 1998 do lipca 2000 pełnił funkcję podsekretarza i sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów oraz pełnomocnika rządu ds. decentralizacji finansów publicznych[3]. W latach 2000–2002 doradca prezydenta Gruzji Eduarda Szewardnadze w ramach dwuletniego projektu doradztwa makroekonomicznego dla Gruzji, finansowanego przez Stany Zjednoczone[1]. Od marca 2001 do marca 2003 był doradcą prezesa Narodowego Banku Polskiego[2], następnie od marca do czerwca 2003 prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa[3]. W latach 2003–2004 dyrektor Departamentu Komunikacji Społecznej NBP, a od marca do września 2004 członek Zarządu NBP[3].

30 września 2004 został powołany na stanowisko prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia[2]. Z funkcji tej odwołano go 8 września 2006[4]. Jego dymisję umożliwiły uchwalone z inicjatywy Prawa i Sprawiedliwości zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, odbierające radzie NFZ, która uprzednio odrzuciła wniosek Zbigniewa Religi o odwołanie Jerzego Millera, uprawnienia do powoływania i odwoływania prezesa funduszu i przyznające je jednocześnie premierowi[1].

5 grudnia 2006 został przez prezydenta Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz nominowany na stanowisko zastępcy prezydenta Warszawy[5]. 29 listopada 2007 powołano go na funkcję wojewody małopolskiego[6]. 13 września 2009 wszedł w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK)[7].

14 października 2009 został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego na urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Donalda Tuska; tego dnia przestał pełnić funkcję wojewody małopolskiego[6]. 11 kwietnia 2010 został członkiem Międzyresortowego Zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, powołanego przez premiera Donalda Tuska po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, a 28 kwietnia 2010 objął stanowisko przewodniczącego Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego badającej przyczyny katastrofy[8][9]. Efektem prac tej komisji był raport końcowy dotyczący przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010, przekazany do zatwierdzenia prezesowi rady ministrów i następnie opublikowany 29 lipca 2011 po ponad 15 miesiącach prac.

20 maja 2010 tymczasowo wykonujący obowiązki Prezydenta RP Bronisław Komorowski powołał go w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[10].

31 maja 2010 w siedzibie rządu rosyjskiego w Moskwie podpisał memorandum określające warunki przekazania stronie polskiej i zasady późniejszego wykorzystania materiałów z czarnych skrzynek polskiego samolotu Tu-154M nr 101[11].

18 listopada 2011 przestał pełnić urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji.

12 grudnia 2011 został ponownie wojewodą małopolskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Udział w filmach dokumentalnych:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Jerzy Miller – nowy szef MSWiA. newsweek.pl, 13 października 2009. [dostęp 31 października 2010].
  2. 2,0 2,1 2,2 Jerzy Miller w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 31 października 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Jerzy Miller. msw.gov.pl. [dostęp 31 października 2010].
  4. Jerzy Miller został wojewodą małopolskim. nowamalopolska.pl, 29 listopada 2007. [dostęp 31 października 2010].
  5. Zarządzenie Nr 1/2006 Prezydenta miasta stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie określenia liczby i powołania zastępców Prezydenta m.st. Warszawy. bip.warszawa.pl, 5 grudnia 2007. [dostęp 31 października 2010].
  6. 6,0 6,1 Jerzy Miller – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. mswia.gov.pl. [dostęp 31 października 2010].
  7. Nominowano 65 nowych członków Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. naszemiasto.pl, 14 września 2009. [dostęp 30 października 2010].
  8. Szef MSWiA na czele komisji badającej katastrofę smoleńską. mswia.gov.pl. [dostęp 30 października 2010].
  9. Sławomir Kasjaniuk: Tusk: Edmund Klich zrezygnował z kierowania KBWLLP. lotniczapolska.pl, 28 kwietnia 2010. [dostęp 30 października 2010].
  10. Bronisław Komorowski powołał skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. gazeta.pl, 20 maja 2010. [dostęp 23 maja 2010].
  11. Rozmowy pilotów w rękach Tuska. wyborcza.pl, 1 czerwca 2010. [dostęp 31 października 2010].
  12. Gazzetta tal-Gvern ta' Malta / The Malta Government Gazette Nru./No. 18,545 (malt. • ang.). doi-archived.gov.mt, 9 lutego 2010. [dostęp 19 listopada 2013]. s. 1312.
  13. Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles (fr.). „Journal de Monaco” (legimonaco.mc). [dostęp 10 grudnia 2013].
  14. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. [dostęp 5 grudnia 2013]. s. 46–47.
  15. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]