Krynica Morska
Z Wikipedii
| Krynica Morska | |||
|
|||
| Województwo | pomorskie | ||
| Powiat | nowodworski (województwo pomorskie) | ||
| Gmina • rodzaj |
Krynica Morska miejska |
||
| Prawa miejskie | 1991 | ||
| Burmistrz | Adam Ostrowski | ||
| Powierzchnia | 102,04 km² | ||
| Położenie (punkt) | 54° 22' 57 '' N 19° 26' 40 '' E |
||
| Ludność (2007) • liczba • gęstość |
1420 13,6 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
55 | ||
| Kod pocztowy | 82-120 | ||
| Tablice rejestracyjne | GND | ||
Położenie na mapie Polski  Krynica Morska
|
|||
| TERC10 (TERYT) |
6222910011 | ||
|
Urząd miejski 3
ul. Górników 15 82-120 Krynica Morskatel. 55 247-65-27; faks 55 247-65-66 |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Krynica Morska (do 1958 Łysica, niem. Kahlberg) – miasto i gmina w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim na Mierzei Wiślanej między Bałtykiem a Zalewem Wiślanym przy drodze wojewódzkiej DW501. Miejscowość turystyczna oraz kąpielisko morskie z portem rybacko-jachtowym. Liczne pola biwakowe, kempingi, ośrodki wczasowe oraz 2 hotele. W sezonie połączenie statkami żeglugi przybrzeżnej z Tolkmickiem, Elblągiem i Fromborkiem.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa elbląskiego. W skład gminy miejskiej Krynica Morska wchodzą również miejscowości Przebrno i Piaski.
Według danych z 31 grudnia 2006 22, miasto miało 1390 mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Struktura powierzchni
Według danych z roku 2005 6, Krynica Morska ma obszar 102,04 km², w tym:
- użytki rolne: 1%
- użytki leśne: 16%
Miasto stanowi 15,63% powierzchni powiatu.
[edytuj] Demografia
Dane z 31 grudnia 2006 22:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 1390 | 100 | 722 | 51,9 | 668 | 48,1 |
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) |
13,6 | 7,1 | 6,5 | |||
Według danych z roku 2005 6, średni dochód na mieszkańca wynosił 5375,25 zł.
Jest to najbogatsza gmina miejska w Polsce.
[edytuj] Historia
Po raz pierwszy wzmiankowana w XV wieku jako Kahlberg. Od 1466 należała do Gdańska, po 1842 przeszła na własność Elbląga. W tym czasie uruchomiono połączenia morskie z Elblągiem i Królewcem. Znacznie rozbudowana po II wojnie światowej. Od 1945 roku należy do Polski - nosiła nazwę Łysica. W 1958 roku zmieniono ją na Krynicę Morską. Do końca 1972 roku Krynica Morska należała do powiatu elbląskiego [1]. W 1975 roku włączona do województwa elbląskiego, 1999 do województwa pomorskiego. W 1991 przyznano jej prawa miejskie.
[edytuj] Nazwy miasta
- Łeb - pierwotna nazwa słowiańska
- W języku niem. Kahlenberge, Kaleberg, Kahlberg (Liep) w okresie przynależności do Gdańska oraz Prus - forma w nawiasie "Liep" nawiązuje do nazwy Łeb.
- W latach 1945–1958 kolejno Łysa Góra i Łysica - nazwy stanowiące kalkę ostatniej nazwy niemieckiej.
- Krynica Morska - aktualna nazwa miasta odwołująca się do wyrazu ukraińskiego i regionalizmu południowopolskiego jest nazwą niefortunną i całkowicie obcą z punktu widzenia mowy rdzennych mieszkańców Pomorza.[2].
[edytuj] Lokalne ciekawostki
Krynica Morska jest najmniejszą gminą w Polsce pod względem liczby mieszkańców.
- cmentarz żołnierzy radzieckich
- port rybacki
- kościół z 1938
- latarnia morska
- jedyna w Polsce ulica Teleexpressu
- Wielbłądzi Garb - najwyższa wydma na Mierzei Wiślanej
- Zawiera ukryte źródła solankowe
[edytuj] Ochrona przyrody
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1972 r. Nr 50, poz. 324
- ↑ Źródło: "Nazwy Miast Pomorza Gdańskiego" wyd. Uniwersytetu Gdańskiego - 1999 ISBN 83-7017-860-X, "Mierzeja Wiślana od XIII do połowy XV wieku (1454)" - 1995 Gdańsk - W. Długokęcki
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Autopilot • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||
