Richard Freitag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Richard Freitag
Richard Freitag
Data urodzenia 14 sierpnia 1991
Klub SG Nickelhütte-Aue
Debiut w reprezentacji 2006
Debiut w PŚ 29 grudnia 2009 w Obersdorfie (46. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 stycznia 2010 w Innsbrucku (30. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 11 grudnia 2011 w Harrachovie
Rekord życiowy 230 m na Vikersundbakken w Vikersund (26 lutego 2012)[1]
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Richard Freitag (ur. 14 sierpnia 1991) – niemiecki skoczek narciarski. Srebrny i brązowy medalista drużynowy mistrzostw świata, srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata w lotach oraz mistrzostw świata juniorów, zwycięzca indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Jest synem Holgera Freitaga, skoczka narciarskiego w latach 80. reprezentującego NRD. Swoje pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata odniósł w tym samym miejscu – Harrachovie – w którym jedyne w karierze zwycięstwo odniósł jego ojciec[2].

Spis treści

Przebieg kariery [edytuj]

Lata 2007-2009 [edytuj]

1 września 2007 zadebiutował w zawodach FIS Cup. W konkursie w Oberwiesenthal zajął 27. miejsce[3]. W styczniu 2009 dwukrotnie zwyciężył w zawodach FIS Cup rozgrywanych w Harrachovie. Tydzień później – 17 stycznia – po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. W zawodach na skoczni w Bischofshofen zajął 10. miejsce. W kolejnych zawodach sezonu 2008/2009 jeszcze kilkukrotnie zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[4].

Sezon 2009/2010 [edytuj]

12 grudnia 2009 w Vikersund zajął trzecie miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Było to pierwsze podium Freitaga w zawodach tej rangi. 29 grudnia zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 46. miejsce w zawodach w Oberstdorfie. 3 stycznia 2010 podczas konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku zdobył swój pierwszy punkt do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, zajmując 30. miejsce. Był to jego jedyny punkt PŚ w sezonie. 6 marca w Oslo zajął drugie miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2010 w Planicy. Zajął w nich 28. miejsce indywidualnie oraz 7. w drużynie[5].

Sezon 2010/2011 [edytuj]

8 grudnia 2010 zajął 3. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Rovaniemi, a trzy dni później był drugi w Vikersund. Od połowy grudnia rozpoczął starty w Pucharze Świata. Pierwsze w sezonie punkty zdobył w Engelbergu, zajmując 22. miejsce, a 29 grudnia w Oberstdorfie był 13. W kolejnych konkursach również zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. W styczniu 2011 wystartował w mistrzostwach świata juniorów w Otepää. Indywidualnie zajął 9. miejsce, natomiast w drużynie zdobył srebrny medal. W marcu wystąpił na seniorskich mistrzostwach świata, na których zajął 15. miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni dużej oraz 4. w konkursie drużynowym[6]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2010/2011 zajął 38. miejsce z 105 punktami[7].

Sezon 2011/2012 [edytuj]

W większości konkursów Letniego Grand Prix 2011 Freitag zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. W sierpniu stanął na podium zawodów w Hinterzarten (3. miejsce) i Courchevel (2. miejsce). W otwierających sezon 2011/2012 Pucharu Świata zawodach w Kuusamo zajął 9. miejsce. W kolejnym konkursie, 3 grudnia 2011 w Lillehammer po zajęciu drugiego miejsca raz pierwszy w karierze znalazł się na podium PŚ[8]. 11 grudnia odniósł swoje pierwsze zwycięstwo. Na skoczni w Harrachovie wyprzedził Austriaka Thomasa Morgensterna i swojego rodaka Severina Freunda[9]. Po raz kolejny na podium stanął w Zakopanem, dwukrotnie: 20 i 21 stycznia 2012 zajmując drugie miejsce. W kolejnych konkursach regularnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. W lutym wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012 w Vikersund. Indywidualnie zajął 9. miejsce[8]. W zawodach drużynowych reprezentacja Niemiec, w której obok Freitaga wystartowali również Andreas Wank, Maximilian Mechler i Severin Freund, zajęła drugie miejsce. Sam Freitag dwukrotnie poprawiał w nich swój rekord życiowy, w drugiej serii ustanawiając skokiem na 230 metrów nowy rekord Niemiec[1]. 8 marca w Trondheim po raz czwarty w sezonie zajął 2. miejsce w zawodach Pucharu Świata[8]. Sezon zakończył na 6. miejscu klasyfikacji generalnej z 1031 punktami[7].

Sezon 2012/2013 [edytuj]

W pierwszych zawodach sezonu 2012/2013 Freitag zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Sytuacja ta zmieniła się w zawodach na skoczni w Krasnej Polanie, rozgrywanych 7 i 8 grudnia 2012 jako próba przed igrzyskami w Soczi. W pierwszym konkursie Freitag był 6., a w drugim zajął 2. miejsce. Po raz kolejny na podium stanął 9 stycznia 2013 w Wiśle, ponownie zajmując drugie miejsce. Tuż przed mistrzostwami świata w Val di Fiemme miał niestabilną formę. Zwyciężył w kwalifikacjach przed zawodami Pucharu Świata w Klingenthal, by w konkursie zająć 32. miejsce i nie awansować do drugiej serii. 16 lutego na mamuciej skoczni Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie po raz drugi w karierze wygrał zawody Pucharu Świata. Na mistrzostwach indywidualnie zajął 6. miejsce zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej. Zdobył natomiast dwa medale w zawodach drużynowych: brązowy w konkursie mieszanym na skoczni normalnej oraz srebrny na skoczni dużej. 10 marca w Lahti po raz kolejny zwyciężył w Pucharze Świata. Pięć dni później był drugi w Trondheim[10]. Cały sezon zakończył na 8. miejscu klasyfikacji generalnej z 736 punktami[7].

Mistrzostwa świata [edytuj]

Indywidualnie [edytuj]

2011 Norwegia Oslo – 15. miejsce (K-120)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo – 6. miejsce (K-95), 6. miejsce (K-120)

Drużynowo [edytuj]

2011 Norwegia Oslo – 4. miejsce (K-120)[a]
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo – brązowy medal (drużyna mieszana/K-95)[b], srebrny medal (K-120)[c]


Starty w mistrzostwach świata chronologicznie [edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 129,5 m 123,5 m 244,7 pkt 30,8 pkt Gregor Schlierenzauer
4. 5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[a] 132,0 m – 451,9 pkt (128,0 pkt) 48,1 pkt Austria
6. 23 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 103,5 m 97,5 m 239,1 pkt 13,5 pkt Anders Bardal
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix[b] 102,5 m 97,0 m 984,9 pkt (256,3 pkt) 26,1 pkt Japonia
6. 28 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 129,0 m 128,5 m 280,4 pkt 15,4 pkt Kamil Stoch
2.Silver medal with cup.svg 2 marca 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[c] 130,0 m 129,5 m 1121,8 pkt (288,2 pkt) 14,1 pkt Austria

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich [edytuj]

Indywidualnie [edytuj]

2010 Słowenia Planica – 28. miejsce
2012 Norwegia Vikersund – 9. miejsce

Drużynowo [edytuj]

2010 Słowenia Planica – 7. miejsce[d]
2012 Norwegia Vikersund – srebrny medal[e]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
28. 19-20 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 indywid. 181,5 m 198,5 m 170,0 m 193,5 m 685,7 pkt 250,1 pkt Simon Ammann
7. 21 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 druż.[d] 164,5 m 156,5 m 1332,9 pkt (280,0 pkt) 308,5 pkt Austria
9. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 210,0 m 212,0 m –[f] –[f] 356,3 pkt 52,4 pkt Robert Kranjec
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[e] 223,5 m 230,0 m 1625,2 pkt (452,2 pkt) 23,2 pkt Austria

Mistrzostwa świata juniorów [edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
9. 28 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 89,0 m 92,0 m 228,5 pkt 26,5 pkt Władimir Zografski
2.Silver medal with cup.svg 30 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[g] 95,5 m 90,0 m 913,0 pkt (237,5 pkt) 7,5 pkt Austria

Puchar Świata [edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]

Sezon Miejsce
2009/2010 90.
2010/2011 38.
2011/2012 6.
2012/2013 8.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie [edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 11 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 129,0 m 137,5 m 292,4 pkt. -
2. 16 lutego 2013 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 209,0 m 206,5 m 409,8 pkt -
3. 10 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,0 m 128,5 m 274,2 pkt -

Miejsca na podium [edytuj]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2009/2010 - - - -
2010/2011 - - - -
2011/2012 1 4 - 5
2012/2013 2 3 - 5
Suma 3 7 - 10

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie [edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 95,5 m 103,5 m 273,3 pkt 2. 6,0 pkt Andreas Kofler
2. 11 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 129,0 m 137,5 m 292,4 pkt 1. - -
3. 20 stycznia 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,5 m 126,5 m 251,2 pkt 2. 6,7 pkt Kamil Stoch
4. 21 stycznia 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 131,0 m 296,8 pkt. 2. 3,5 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 8 marca 2012 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 140,5 m 133,0 m 287,9 pkt. 2. 7,2 pkt Daiki Itō
6. 9 grudnia 2012 Rosja Soczi Russkije Gorki K-95 HS-106 100,0 m 102,5 m 261,7 pkt. 2. 9,6 pkt Andreas Kofler
7. 9 stycznia 2013 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 131,0 m 126,5 m 261,7 pkt. 2. 12,2 pkt Anders Bardal
8. 16 lutego 2013 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 209,0 m 206,5 m 409,8 pkt. 1. - -
9. 10 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,0 m 128,5 m 274,2 pkt 1. - -
10. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 132,0 m 136,0 m 278,7 pkt. 2. 1,7 pkt Kamil Stoch

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata [edytuj]

stan po zakończeniu sezonu 2012/2013

Sezon 2009/2010
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Oberstdorf Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
- - - - - - 46 40 30 42 - - - - - - - - - - - - q 1
Sezon 2010/2011
Kuusamo Kuopio Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Zakopane Willingen Klingenthal Oberstdorf Vikersund Vikersund Lahti Planica Planica punkty
- - - - 38 22 21 13 26 19 28 - - 24 q - - - - 17 24 - - 14 q - 105
Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
9 2 5 6 1 17 6 10 25 12 10 33 10 2 2 8 6 9 4 7 18 13 2 6 8 5 1031
Sezon 2012/2013
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
11 12 21 6 2 19 8 15 25 11 12 2 4 - - 18 20 - - 32 1 1 28 2 39 40 20 736
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni [edytuj]

Freitag6.jpg

Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]

Sezon Miejsce
2009/2010 38.
2010/2011 17.
2011/2012 10.
2012/2013 11.

Puchar Świata w lotach [edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]

Sezon Miejsce
2010/2011 52.
2011/2012 11.
2012/2013 13.

Letnie Grand Prix [edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]

Sezon Miejsce
2009 nieklasyfikowany
2010 nieklasyfikowany
2011 7.
2012 19.

Miejsca na podium LGP [edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2011 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K95 K-95 HS-108 106,0 m 104,0 m 253,9 pkt 3. 15,0 pkt Thomas Morgenstern
2. 12 sierpnia 2011 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,0 m 131,0 m 280,6 pkt 2. 3,2 pkt Thomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP [edytuj]

stan po zakończeniu LGP 2012

2009
Hinterzarten Pragelato Courchevel Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal punkty
q - - - - - - - 39 0
2010
Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Wisła Wisła Hakuba Hakuba Liberec Klingenthal punkty
- - - 39 34 - - q q 0
2011
Wisła Szczyrk Zakopane Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
8 9 6 3 2 11 - - - 31 41 265
2012
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
5 37 10 - - - - 21 7 117
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Lotos Poland Tour [edytuj]

Puchar Kontynentalny [edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]

Sezon Miejsce
2008/2009 61.
2009/2010 18.
2010/2011 35.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego [edytuj]

Sezon 2008/2009
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Liberec Liberec Engelberg Engelberg Braunlage Braunlage Sapporo Sapporo Sapporo Bischofshofen Bischofshofen Kranj Kranj Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Iron Mountain Iron Mountain Brotterode Brotterode Wisła Wisła Trondheim Trondheim Pragelato Pragelato Kuusamo Kuusamo punkty
- - - - - - - - - - - - - 10 42 - - 29 19 47 53 - - 29 26 36 29 - - 14 12 - - 89
Sezon 2009/2010
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Otepää Otepää Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Sapporo Titisee-Neustadt Bischofshofen Bischofshofen Iron Mountain Zakopane Zakopane Kranj Kranj Brotterode Brotterode Wisła Oslo Oslo Kuusamo Kuusamo punkty
20 17 5 3 12 13 - - - - - 5 - - - - - - - - - - 2 9 - - 326
Sezon 2010/2011
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Erzurum Erzurum Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Sapporo P'yŏngch'ang P'yŏngch'ang Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Bischofshofen Bischofshofen Brotterode Brotterode Iron Mountain Iron Mountain Kranj Kranj Zakopane Zakopane Kuopio Kuopio Wisła Wisła punkty
13 3 5 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 205
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. ↑ 1,0 1,1 Skład zespołu: Martin Schmitt, Richard Freitag, Severin Freund i Michael Uhrmann
  2. ↑ 2,0 2,1 Skład zespołu: Ulrike Gräßler, Richard Freitag, Carina Vogt i Severin Freund
  3. ↑ 3,0 3,1 Skład zespołu: Andreas Wank, Severin Freund, Michael Neumayer i Richard Freitag
  4. ↑ 4,0 4,1 Skład zespołu: Michael Neumayer, Richard Freitag, Martin Schmitt i Michael Uhrmann
  5. ↑ 5,0 5,1 Skład zespołu: Andreas Wank, Richard Freitag, Maximilian Mechler i Severin Freund
  6. ↑ 6,0 6,1 Seria konkursowa została odwołana.
  7. ↑ Skład zespołu: Richard Freitag, Daniel Wenig, Marinus Kraus i Stephan Leyhe

Przypisy [edytuj]

  1. ↑ 1,0 1,1 Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Triumf Austriaków, rekord Polski Piotra Żyły!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-28].
  2. ↑ Paweł Stawowczyk: Rodzina Freitagów: Historia zatoczyła koło!. skokinarciarskie.pl, 2011-12-12. [dostęp 2013-05-07].
  3. ↑ FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  4. ↑ FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  5. ↑ FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  6. ↑ FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  9. ↑ Paweł Guzik: PŚ w Harrachovie: Richard Freitag zwycięża!. skijumping.pl, 2011-12-11. [dostęp 2013-05-07].
  10. ↑ FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-05-07].
  11. ↑ Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Richard_Freitag&oldid=36374008”