Robert Kranjec (ur. 16 lipca 1981 w Lublanie) – słoweński skoczek narciarski, brązowy medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata w lotach narciarskich w sezonie 2009/2010 i 2011/2012. Mistrz świata w lotach narciarskich 2012.
[edytuj] Przebieg kariery
Swoją karierę w Pucharze Świata rozpoczął w Trondheim w 1998 roku, jednak przez kilka kolejnych lat startował w nim sporadycznie, nie zdobywając punktów. Pierwsze punkty Pucharu Świata zdobył w Kuopio w listopadzie 2001 roku. W lutym 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie wspólnie z Damjanem Frasem, Primožem Peterką i Peterem Žontą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach był piętnasty na normalnej skoczni oraz jedenasty na dużej. Miesiąc później wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie zajmując 11. miejsce. W międzyczasie, 1 marca 2002 roku podczas konkursu w Lahti po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce za Niemcem Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na koniec sezonu uplasował się na 16. miejscu w klasyfikacji generalnej. Równą, wysoką formę prezentował też w sezonie następnym (17. lokata na jego zakończenie). Wywalczył wtedy jedno podium - 9 lutego 2003 roku w niemieckim Willingen ponownie był trzeci. Kilkanaście dni później wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie zarówno indywidualnie jak i drużynowo na dużej skoczni był szósty, a na normalnym obiekcie zajął 21 miejsce.
Dwa kolejne sezony były w wykonaniu Kranjca bardzo słabe. Pojawił się wtedy na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2004 roku, gdzie indywidualnie był dwunasty, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął szóstą pozycję. Na rozgrywane rok później mistrzostwa świata w Oberstdorfie Kranjec już nie pojechał. Jednak 26 listopada 2005 roku w Kuusamo zajął trzecie miejsce w inauguracyjnych zawodach sezonu 2005/06[1], a kolejne wygrał i na pewien czas został liderem Pucharu Świata. W drugiej części sezonu skakał na niższym poziomie i w klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce jak cztery lata wcześniej. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie zaprezentował się słabo, indywidualnie zajmując miejsca w piątej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Słoweńcy z Kranjcem w składzie zajęli dopiero 10. miejsce. W sezonach 2006/07 i 2007/08 zajmował czwarte miejsca na Letalnicy w Planicy. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 roku, a rok później, na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie wypadł przeciętnie. Dopiero w sezonie 2008/09 udało mu się stanąć na najniższym stopniu podium zawodów Pucharu Świata. Na mistrzostwach świata w Libercu indywidualnie plasował się w pierwszej połowie drugiej dziesiątki, a drużynowo Słoweńcy wywalczyli siódme miejsce. W klasyfikacji generalnej plasował się kolejno na miejscach: 27. (2007), 25. (2008) i 23. (2009).
Słoweniec miał bardzo udane Letnie Grand Prix sezonu 2009/2010. We wszystkich swoich startach znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów. W końcowej klasyfikacji zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Simonem Ammannem. Część swojej dobrej formy udało się przenieść na zimę. Olimpijski sezon zakończył na najlepszym w karierze 10. miejscu w klasyfikacji PŚ. W przeciwieństwie do ubiegłych lat Kranjec regularnie punktował w konkursach. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w konkursie na normalnej skoczni był szósty, na dużej zajmował 27. miejsce po pierwszej serii, jednak w drugiej osiągnął 135,5 m (trzecia odległość tej serii) i awansował na dziewiąte miejsce. Drużynowo Słoweńcy tym razem zajęli ósmą pozycję. Świetną formę zaprezentował na mamucich skoczniach, na których zajmował kolejno miejsce pierwsze, drugie i drugie. Te wyniki pozwoliły mu zdobyć małą kryształową kulę za Puchar Świata w lotach narciarskich. Mimo to na mistrzostwach świata w lotach w Planicy nie zdobył medalu. Indywidualnie był piąty, a w drużynie szósty.
W sezonie 2010/11 tylko raz stanął na podium. Miało to miejsce w ostatnich zawodach cyklu - 20 marca 2011 roku był drugi w lotach w Planicy, ulegając tylko Kamilowi Stochowi, a wyprzedzając Adama Małysza. 4 lutego 2011 na skoczni Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie w kwalifikacjach przy skoku na odległość 211,5 m zaliczył upadek[2]. Mimo to dzięki uzyskanej jednej z lepszych odległości udało mu się zakwalifikować do konkursu 5 lutego. 11 lutego 2011 w kwalifikacjach do konkursu na skoczni Vikersundbakken oddał skok na odległość 232 m, przez co ustanowił swój rekord życiowy, który jest również nowym nieoficjalnym rekordem Słowenii[1]. Podczas mistrzostw świata w Oslo indywidualnie prezentował się słabo. Natomiast w konkursach drużynowych był szósty na normalnej skoczni, a razem z Peterem Prevcem, Jurijem Tepešem i Jernejem Damjanem zdobył brązowy medal na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Słoweńcy wyprzedzili zajmujących czwarte miejsce Niemców o 0,7 punktu.
Robert Kranjec jest ponadto pięciokrotnym mistrzem Słowenii: w latach 2009 i 2010 drużynowo i indywidualnie oraz w 2011 roku w drużynie.
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 15. |
10 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
— |
indywid. |
91,5 m |
92,5 m |
236,0 pkt |
33,0 pkt |
Simon Ammann |
| 11. |
13 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-120 |
— |
indywid. |
122,0 m |
122,5 m |
237,6 pkt |
43,8 pkt |
Simon Ammann |
3. |
18 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-120 |
— |
druż.[a] |
133,0 m |
124,5 m |
946,3 pkt (264,5 pkt) |
27,8 pkt |
Niemcy |
| 41. |
12 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
91,5 m |
— |
105,5 pkt |
161,0 pkt |
Lars Bystøl |
| 49. |
18 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
102,0 m |
— |
63,1 pkt |
213,8 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 10. |
20 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-125 |
HS-140 |
druż.[b] |
105,5 m |
— |
390,4 pkt (74,4 pkt) |
593,6 pkt |
Austria |
| 6. |
13 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
102,0 m |
102,5 m |
259,5 pkt |
17,0 pkt |
Simon Ammann |
| 9. |
20 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
118,5 m |
135,5 m |
233,7 pkt |
49,9 pkt |
Simon Ammann |
| 8. |
22 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
druż.[c] |
129,0 m |
139,0 m |
958,8 pkt (263,4 pkt) |
149,1 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 6. |
22 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
— |
indywid. |
127,0 m |
128,5 m |
260,9 pkt |
28,1 pkt |
Adam Małysz |
| 6. |
23 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
— |
druż.[d] |
130,0 m |
128,0 m |
954,5 pkt (266,4 pkt) |
92,1 pkt |
Finlandia |
| 21. |
28 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
— |
indywid. |
96,0 m |
94,0 m |
230,0 pkt |
49,0 pkt |
Adam Małysz |
| 11. |
21 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
95,5 m |
97,5 m |
254,0 pkt |
28,0 pkt |
Wolfgang Loitzl |
| 15. |
27 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
125,5 m |
—[i] |
125,4 pkt |
15,9 pkt |
Andreas Küttel |
| 7. |
28 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
druż.[e] |
123,0 m |
123,0 m |
914,6 pkt (240,8 pkt) |
119,7 pkt |
Austria |
| 32. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
90,5 m |
— |
100,2 pkt |
169,0 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 6. |
27 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
druż.[f] |
101,0 m |
100,0 m |
924,2 pkt (239,6 pkt) |
101,3 pkt |
Austria |
| 23. |
3 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
125,0 m |
121,0 m |
230,1 pkt |
47,4 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
3. |
5 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
druż.[g] |
136,0 m |
— |
452,6 pkt (140,6 pkt) |
47,4 pkt |
Austria |
| 26. |
23 lutego |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
100 m |
92 m |
219,2 pkt |
33,4 pkt |
Anders Bardal |
| 21. |
28 lutego |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
123,0 m |
126,5 m |
264,5 pkt |
31,3 pkt |
Kamil Stoch |
| 6. |
2 marca |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
druż.[h] |
122,0 m |
126,0 m |
1046,4 pkt (262,0 pkt) |
89,5 pkt |
Austria |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Skok 3 |
Skok 4 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 11. |
9-10 marca |
2002 |
Harrachov |
Čerťák |
K-185 |
— |
indywid. |
172,0 m |
172,0 m |
—[i] |
—[i] |
312,3 pkt |
84,0 pkt |
Sven Hannawald |
| 12. |
20-21 lutego |
2004 |
Planica |
Velikanka |
K-185 |
— |
indywid. |
186,5 m |
214,0 m |
216,0 m |
182,0 m |
773,7 pkt |
58,4 pkt |
Roar Ljøkelsøy |
| 6. |
22 lutego |
2004 |
Planica |
Velikanka |
K-185 |
— |
druż.[j] |
200,0 m |
209,5 m |
1503,4 pkt (388,4 pkt) |
208,4 pkt |
Norwegia |
| 15. |
13-14 stycznia |
2006 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-203 |
indywid. |
193,0 m |
195,0 m |
172,0 m |
170,0 m |
678,5 pkt |
109,5 pkt |
Roar Ljøkelsøy |
| 5. |
15 stycznia |
2006 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-203 |
druż.[b] |
207,0 m |
207,0 m |
1252,2 pkt (400,8 pkt) |
245,7 pkt |
Norwegia |
| 17. |
22-23 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
indywid. |
194,5 m |
201,0 m |
189,0 m |
191,0 m |
740,1 pkt |
95,3 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 12. |
24 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
druż.[k] |
85,0 m |
—[m] |
509,3 pkt (39,0 pkt) |
1044,0 pkt |
Austria |
| 5. |
19-20 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
indywid. |
223,5 m |
203,0 m |
212,5 m |
222,5 m |
873,5 pkt |
62,3 pkt |
Simon Ammann |
| 6. |
21 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
druż.[h] |
219,5 m |
206,5 m |
1378,3 pkt (408,5 pkt) |
263,1 pkt |
Austria |
1. |
25 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
indywid. |
217,5 m |
244,0 m |
—[i] |
—[i] |
408,7 pkt |
— |
— |
3. |
26 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
druż.[l] |
235,5 m |
205,0 m |
1580,4 pkt (423,4 pkt) |
68,0 pkt |
Austria |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
26 listopada |
2005 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
144,5 m |
135,0 m |
305,6 pkt |
| 2. |
9 stycznia |
2010 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
195,0 m |
200,0 m |
385,5 pkt |
| 3. |
15 stycznia |
2012 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
206,0 m |
—[n] |
212,5 pkt |
| 4. |
16 marca |
2012 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
227,5 m |
215,0 m |
434,3 pkt |
| 5. |
27 stycznia |
2013 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
231,5 m |
230,0 m |
416,5 pkt |
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
1 marca |
2002 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
123,0 m |
125,5 m |
261,7 pkt |
3. |
5,1 pkt |
Martin Schmitt |
| 2. |
9 lutego |
2003 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-120 |
HS-145 |
142,0 m |
— |
157,6 pkt |
3. |
9,5 pkt |
Noriaki Kasai |
| 3. |
26 listopada |
2005 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
137,5 m |
— |
148,5 pkt |
3. |
6,9 pkt |
Jakub Janda |
| 4. |
27 listopada |
2005 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
144,5 m |
135,0 m |
305,6 pkt |
1. |
— |
— |
| 5. |
19 marca |
2006 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
220,0 m |
223,0 m |
442,6 pkt |
3. |
10,3 pkt |
Janne Happonen |
| 6. |
22 marca |
2009 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
205,5 m |
212,5 m |
409,6 pkt |
3. |
15,0 pkt |
Harri Olli |
| 7. |
9 stycznia |
2010 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
195,0 m |
200,0 m |
382,5 pkt |
1. |
— |
— |
| 8. |
10 stycznia |
2010 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
198,5 m |
204,5 m |
392,6 pkt |
2. |
9,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 9. |
31 stycznia |
2010 |
Oberstdorf |
Heini-Klopfer-Skiflugschanze |
K-185 |
HS-213 |
202,5 m |
214,0 m |
418,1 pkt |
2. |
8,6 pkt |
Anders Jacobsen |
| 10. |
20 marca |
2011 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-213 |
224,5 m |
— |
215,0 pkt |
2. |
2,3 pkt |
Kamil Stoch |
| 11. |
15 stycznia |
2012 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-200 |
206,0 m |
—[n] |
212,5 pkt |
1. |
— |
— |
| 12. |
11 marca |
2012 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
121,5 m |
129,0 m |
238,0 pkt. |
3. |
9,3 pkt |
Martin Koch |
| 13. |
16 marca |
2012 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-213 |
227,5 m |
215,0 m |
434,3 pkt |
1. |
— |
— |
| 14. |
18 marca |
2012 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-213 |
204,0 m |
— |
223,8 pkt |
3. |
18,7 pkt |
Martin Koch |
| 15. |
19 stycznia |
2013 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
137,0 m |
130,5 . |
244,4 pkt |
3. |
5,1 pkt |
Jan Matura |
| 16. |
20 stycznia |
2013 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
131,0 m |
134,0 m |
245,7 pkt |
2. |
1,3 pkt |
Jan Matura |
| 17. |
26 stycznia |
2013 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
212,0 m |
232,5 m |
417,6 pkt |
3. |
1,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 18. |
27 stycznia |
2013 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
231,5 m |
230,0 m |
416,5 pkt |
1. |
— |
— |
| 19. |
3 lutego |
2013 |
Harrachov |
Čertak |
K-185 |
HS-205 |
197,0 m |
204,0 m |
421,4 pkt |
2. |
0,3 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 20. |
17 marca |
2013 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
134,0 m |
126,0 m |
266,8 pkt. |
3. |
3,3 pkt |
Piotr Żyła i Gregor Schlierenzauer |
stan po zakończeniu sezonu 2012/2013
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Miejsce |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
14 sierpnia |
2002 |
Courchevel |
Tremplin Le Praz |
K-120 |
– |
119,0 m |
123,5 m |
242,5 pkt |
3. |
19,5 pkt |
Andreas Widhölzl |
| 2. |
4 września |
2004 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
127,0 m |
127,0 m |
256,7 pkt |
2. |
11,2 pkt |
Adam Małysz |
| 3. |
13 sierpnia |
2005 |
Einsiedeln |
Andreas Küttel-Schanze |
K-105 |
HS-117 |
113,0 m |
115,5 m |
267,8 pkt |
1. |
– |
– |
| 4. |
16 sierpnia |
2009 |
Einsiedeln |
Andreas Küttel-Schanze |
K-105 |
HS-117 |
112,5 m |
104,0 m |
242,1 pkt |
3. |
4,0 pkt |
Bjørn Einar Romøren |
| 5. |
30 sierpnia |
2009 |
Hakuba |
Olimpijska |
K-120 |
HS-131 |
131,5 m |
129,5 m |
279,7 pkt |
1. |
– |
– |
| 6. |
3 października |
2009 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
140,5 m |
133,5 m |
264,3 pkt |
2. |
0,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2012
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Ciekawostki
Robert Kranjec skacze dla klubu SK Triglav Kranj, mieszka w Kranju. Jego osobistym trenerem jest Jani Grilc. Jest wykwalifikowanym fryzjerem, a obecnie zatrudniony jest przez policję w swoim rodzinnym mieście Kranj.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Uwagi
- ↑ 1,0 1,1 Skład zespołu: Damjan Fras, Primož Peterka, Robert Kranjec i Peter Žonta
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Skład zespołu: Rok Benkovič, Robert Kranjec, Primož Peterka i Jernej Damjan
- ↑ 3,0 3,1 Skład zespołu: Primož Pikl, Mitja Mežnar, Peter Prevc i Robert Kranjec
- ↑ 4,0 4,1 Skład zespołu: Peter Žonta, Rok Benkovič, Primož Peterka i Robert Kranjec
- ↑ 5,0 5,1 Skład zespołu: Mitja Mežnar, Jernej Damjan, Robert Hrgota i Robert Kranjec
- ↑ 6,0 6,1 Skład zespołu: Mitja Mežnar, Jernej Damjan, Robert Kranjec i Peter Prevc
- ↑ 7,0 7,1 Skład zespołu: Peter Prevc, Jurij Tepeš, Jernej Damjan, Robert Kranjec
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Jaka Hvala, Peter Prevc
- ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Seria konkursowa została odwołana
- ↑ 10,0 10,1 Skład zespołu: Primož Peterka, Bine Zupan, Rok Benkovič i Robert Kranjec
- ↑ 11,0 11,1 Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Primož Peterka i Jernej Damjan
- ↑ 12,0 12,1 Skład zespołu: Jernej Damjan, Jurij Tepeš, Jure Šinkovec, Robert Kranjec
- ↑ Zespół nie awansował do II serii
- ↑ 14,0 14,1 Konkurs ograniczony do jednej serii
Przypisy