Stowarzyszenie Służby za Granicą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Austriacka Służba za Granicą (niem. Österreichischer Auslandsdienst) – jest jedną z organizacji dających młodym Austriakom możliwość spełnienia obowiązku służby wojskowej w inny – bardziej pokojowy – sposób.

Inicjatorem stworzenia nowej formy służby zastępczej był dr Andreas Maislinger, politolog z Innsbrucku, który od ponad dwudziestu lat działa na rzecz realizacji tego projektu. W tym celu stworzył w 1998 roku Stowarzyszenie Służby Za Granicą, które jest uprawnione do pośredniczenia między austriackimi wolontariuszami a znanymi instytucjami na całym świecie oraz do koordynacji ich czternastomiesięcznej pracy, akceptowanej przez Republikę Austriacką jako zastępstwo regularnej służby we własnym kraju.

Pierwszy austriacki wolontariusz, Georg Mayer, rozpoczął swoją służbę w rocznicę wybuchu II wojny światowej, 1 września 1992 roku w Muzeum Państwowym KL Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. Poza placówką przy Centrum Żydowskim w Oświęcimiu, wolontariusze mogą w Polsce też pełnić służbę przy Fundacji Judaica – Centrum Kultury Żydowskiej na Kazimierzu w Krakowie (jest to pierwsza placówka w Polsce) i przy Fundacji "Krzyżowa" Dla Porozumienia Europejskiego we Wrocławiu.

Obecnie Stowarzyszenie Służby Za Granicą prowadzi swoją działalność na trzech płaszczyznach:

  • Austriacka Służba Pamięci: O Ofiarach Holokaustu: Wolontariusze pełnią służbę w instytucjach na całym świecie w celu upamiętnienia ofiar Holocaustu.
  • Austriacka Służba Socjalna: Nowa możliwość, głównie w sektorze prac społecznych w Europie, Ameryce Środkowej i Południowej, Azji i Afryce.
  • Austriacka Służba Na Rzecz Pokoju: Praca dla organizacji pokojowych lub w rejonach konfliktów wojennych i kryzysów.

Międzynarodowa Rada[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Rada jest doradcza częścią kierownictwa Austriackiej Służby za Granicą, odnośnie wszystkich spraw dotyczących poszczególne pastwa.

Przewodniczącym jest Ernst Florian Winter.

Ernst Florian Winter
Władysław Bartoszewski i Lech Wałęsa, konferencja poświęcona 25-leciu stanu wojennego w Polsce, Warszawa, 8 grudnia 2006

Miejsca pracy[edytuj | edytuj kod]

W nawiasie znajduje się data uznania przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

 Argentyna

    • Buenos Aires – Centro de Atencion Integral a la Ninez y Adolescencia (1998)

 Australia

    • Victoria - Jewish Holocaust Centre (2007)
    • Victoria - Jewish Museum of Australia (2007)

 Belgia

 Białoruś

    • Mińsk – Belarussian Children's Hospice
    • Mińsk – 'Dietski dom no. 6'
    • Mińsk – Kindergarten for Children with Special Needs

 Bośnia i Hercegowina

 Brazylia

 Bułgaria

 Chiny

 Czechy

    • Praga – Gmina żydowska (1998)

 Francja

 Gabon

 Gwatemala

    • Quetzaltenango – Instituto de Formacion e Investigacion Municipal,
    • Santa Rosita – ASOL, Asosiación Solidaridad para la Educación y la Cultura - Casa Hogar (2000)

 Indie

 Izrael

 Japonia

 Kanada

 Kenia

    • Nairobi – Kenia Water for Health Organisation

 Kostaryka

 Holandia

    • Amsterdam - UNITED for Intercultural Action (2010)

 Niemcy

 Nikaragua

    • Granada – Fundación Casa de los tres mundos (2001)

 Norwegia

    • Oslo – Jodisk Aldersbolig

 Pakistan

    • Lahaur – SOS children villages Pakistan

Peru Peru

    • Huancayo
    • Lima – Centro de Información y Educación para la Prevención del Abuso de Drogas "CEDRO" (2002)

 Polska

    • Kraków – Fundacja Judaica - Centrum Kultury Żydowskiej (1999)

Działalność w Fundacji Judaica – Centrum Kultury Żydowskiej polega na pomocy w pracach naukowych dotyczących Krakowskiego Getta, oraz zagłady gminy żydowskiej przez narodowy socjalizm. Członkowie fundacji, przy ścisłej współpracy z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, biorą odział w organizowaniu rożnego rodzaju seminariów i spotkań odnośnie tematu Holocaust. Jednocześnie opiekują się gośćmi wspomnianych uroczystości. Współpracują również z międzynarodowymi organizacjami[3].

Działalność w Auschwitz Jewish Center” polega na pomocy w wywiadach przeprowadzanych z osobami które przeżyły okres narodowego socjalizmu w Oświęcimiu. Kolejnym zadaniem jest tłumaczenie dokumentów oraz administrowanie dokumentów w archiwum. Wolontariusze oprowadzają po wystawie w centrum grupy niemiecko i angielskojęzyczne. Opiekują się również gośćmi w „family history room”[4].

Działalność w Muzeum Historii Żydów Polskich polega na pracy archiwalnej przy współpracy z Warszawskim Instytutem Historycznym, prowadzeniu korespondencji między austriackimi i niemieckimi archiwami w celu uzyskiwania dokumentów oraz tłumaczenia tekstów z niemieckiego lub na niemiecki. Wolontariusze asystują przy budowaniu i pielęgnowaniu kontaktów muzeum z żydowskimi muzeami jak również podobnymi ośrodkami nauki i kultury w Austrii. Zajmują się także promowaniem projektów muzeum na terenach niemieckojęzycznych i administrowaniem niemieckojęzycznej części homepage muzeum. Biorą aktywny udział w aktualnych projektach muzeum. Opiekują się gośćmi odwiedzającymi wystawy i spotkania[5].

 Rosja

Rumunia Rumunia

    • Jassy – Nădejdea Copiilor din România (2001)

 Słowenia

    • Lublana - National Museum of Contemporary History (2010)

 Stany Zjednoczone

 Szwecja

    • Sztokholm - The Living History Forum (2009)
    • Uppsala - Uppsala University (2008)

 Turcja

 Ukraina

    • Kijów - Jewish Foundation of Ukraine (2010)

 Uganda

 Węgry

    • Budapeszt – European Roma Rights Center (2002)

 Wielka Brytania

 Włochy

    • Como – Istituto di Storia Contemporanea "Pier Amato Perretta" (ISC)
    • Mediolan – Fondazione Centro di Documentazione Ebraica Contemporanea (1999)
    • Prato - Museo della Deportazione e Centro di Documentazione della Deportazione e Resistenza (2008)
    • Rzym - Fondazione Museo della Shoah (2011)

Przypisy