Fiat 1500 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiat 1500 (1935)
Fiat 1500B z 1938 roku
Fiat 1500B z 1938 roku
Producent Fiat Auto
Okres produkcji 1935-1950
Miejsce produkcji  Włochy
Poprzednik Fiat 514
Następca Fiat 1400
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia sedan
Silniki L6 1493 cm³
Długość 4465 mm
Szerokość 1562 mm
Wysokość 1500 mm
Rozstaw osi 2800 mm
Masa własna 1070 kg
Liczba miejsc 5

Fiat 1500 – samochód osobowy produkowany przez włoską firmę Fiat w latach 1935-1950.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Auto po raz pierwszy zostało pokazane na salonie motoryzacyjnym w 1935 roku w Mediolanie. Fiat 1500 był drugim na świecie, po Chryslerze Airflow samochodem testowanym w tunelu aerodynamicznym.

Samochód dzięki silnikowi o mocy 47 KM mógł osiągnąć prędkość maksymalną wynoszącą ponad 120 km/h. Projektantem auta był włoski inżynier Mario Revelli di Beaumont.

W 1939 roku na rynek weszła nowa wersja pojazdu model 1500B, która posiadała ulepszone hamulce. Rok później ukazała się wersja 1500C z poprawioną stylizacją przedniego członu samochodu.

W 1949 roku wprowadzono do produkcji wersję 1500E, która posiadała m.in. mobilne koło zapasowe umieszczone w samochodzie.

Do końca produkcji samochodu w 1950 zbudowano ponad 46 000 wszystkich wersji pojazdu.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

  • Silnik benzynowy czterosuwowy, górnozaworowy, 6-cylindrowy o pojemności 1493 cm³. Średnica tłoka 65 mm, skok 75 mm. Przy nominalnym stopniu sprężania wynoszącym 5,6:1 osiągał moc 45 KM. Zawory umieszczone w głowicy, napędzane dźwigienkami wahadłowymi. Blok silnika odlany z żeliwa fosforomanganowego. Wał korbowy oparty na czterech łożyskach. Zasilanie paliwem wspomagane pompą przeponową. Przewód ssący podgrzewany spalinami, przed gaźnikiem wyposażony w tłumik szmerów ssania. Chłodzenie silnika cieczą, temperatura płynu chłodzącego regulowana termostatem. Silnik uruchamiany rozrusznikiem za pomocą przycisku na desce rozdzielczej. Wyprzedzenie zapłonu regulowane automatycznie[1].
  • Przeniesienie napędu na tylne koła poprzez wał napędowy ukryty w belce środkowej[1].
  • Układ hamulcowy hydrauliczny działający na wszystkie koła, hamulce bębnowe aluminiowe, użebrowane o wewnętrznych pierścieniach żeliwnych. Hamulec postojowy działa na koła tylne[1].
  • Rama oparta na pojedynczej belce środkowej o profilu zamkniętym. Zawieszenie kół przednich niezależne, resorowane sprężynami spiralnymi, amortyzatory olejowe. Z tyłu resory podłużne, amortyzatory olejowe, drążek stabilizujący przechyły boczne. Rozstaw osi 280 cm, rozstaw kół przednich 130 cm, rozstaw kół tylnych 135 cm. Ogumienie o rozmiarze 5,5” × 15”[1].

Przypisy

  1. a b c d Fiat 500. W: Wilhelm Alfred Wieser, Zygmunt Bialecki: Polski Skorowidz Samochodowy. Warszawa: Polski Skorowidz Samochodowy, 1938, s. 69-72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Haywood Paul., "Streamlining: Engineers' Reality, Stylists' Myth" in Northey, Tom, editor. World of Automobiles, Volume 19, pp.2214-7. London: Orbis Publishing Ltd, 1974.
  • Setright L. J. K., "FIAT: The Godfather of the Italian Motor Industry" in Northey, Tom, editor. World of Automobiles, Volume 6, pp.652-63. London: Orbis Publishing Ltd, 1974.