Korczak (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Korczak
Gatunek film biograficzny, wojenny[1]
Rok produkcji 1990[1]
Data premiery 6 maja 1990[1]
Kraj produkcji Polska,
Niemcy,
Wielka Brytania
Język polski
Czas trwania 113 min[1]
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Agnieszka Holland
Główne role Wojciech Pszoniak
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Robby Müller
Scenografia Allan Starski
Montaż Ewa Smal

Korczak – czarno-biały film w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1990 roku, według scenariusza Agnieszki Holland. Jest to biograficzna opowieść o Januszu Korczaku, polskim lekarzu żydowskiego pochodzenia.

Film kręcono w Warszawie i Łodzi (ul. Włókiennicza)[1].

Obsada[edytuj]

Kontrowersje[edytuj]

W ostatniej 30-sekundowej sekwencji filmu wagon jadący do Treblinki z Januszem Korczakiem i dziećmi z sierocińca odczepia się od składu, a dzieci w zwolnionym tempie wychodzą na łąkę. We Francji ta ostatnia scena wywołała krytykę i została odebrana jako próba zatuszowania polskiego antysemityzmu[2]. Film zadebiutował w Cannes. Recenzja Daniele Heymann w Le Monde atakowała Wajdę za pokazanie w filmie Polaków tylko w dobrym świetle. Innym krytykiem był Claude Lanzmann, reżyser filmu Shoah, który w wywiadzie prasowym krytykował Wajdę za rozmyślne pominięcie pasywności Polaków. Marek Edelman napisał list do Le Monde, w którym zarzucił francuskim krytykom filmowym antypolski szowinizm.

Fragmenty recenzji i wypowiedzi[edytuj]

  • Le Monde 1990[3]:
Quote-alpha.png
Film jest dobrze zrobiony, ponieważ Wajda, człowiek z ołowiu, jest zdolnym rzemieślnikiem. Film jest biało czarny, z kilkoma fragmentami starych filmów dokumentalnych, co ma dodawać filmowi wiarygodności. Prawie można w to wszystkie uwierzyć... Ale co widzimy? Niemcy (brutalni, muszą być brutalni), Żydzi - kolaborują. Polaków - nie widać. Getto warszawskie? To sprawa pomiędzy Niemcami i Żydami. Tak opisuje nam te sprawy Polak. Na początku filmu można być nieco zakłopotanym, potem przeradza się to w zdegustowanie. Ale w końcówce filmu można prawie zemdleć. Deportacja jest podpisana. Likwidacja getta postępuje. I pod Gwiazdą Dawida dzieci i Korczak wchodzą do wagonu, wagon jest zapieczętowany. A potem wagon się otwiera - jest to jakiś degustujący sen na granicy rewizjonizmu - i widzimy jak małe ofiary, żwawo i radośnie wyłaniają się w zwolnionym tempie z wagonu śmierci. Treblinka w tej wizji to wyzwolenie mordowanych dzieci żydowskich. Nie. Nie w momencie profanacji żydowskich grobów w Carpentras. Nigdy.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Korczak w bazie filmpolski.pl
  2. Wajda's Korczak Sets Loose the Furies, 14 kwietnia 1991. http://www.nytimes.com/1991/04/14/movies/film-wajda-s-korczak-sets-loose-the-furies.html
  3. Daniéle Heymann, Le Monde, Paris, 13 May, 1990.

Linki zewnętrzne[edytuj]