Przejdź do zawartości

Richard Dreyfuss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Richard Dreyfuss
Ilustracja
Richard Dreyfuss (2021)
Imię i nazwisko

Richard Stephen Dreyfuss

Data i miejsce urodzenia

29 października 1947
Brooklyn, Nowy Jork

Zawód

aktor

Współmałżonek

Jeramie Rain
(1983–1995; rozwód)
Janelle Lacey
(1999–2005; rozwód)
Svetlana Erokhin
(od 2006)

Lata aktywności

od 1964

Faksymile
Podpis aktora

Richard Stephen Dreyfus (ur. 29 października 1947 w Brooklynie) – amerykański aktor, komik, laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (1978) w filmie Dziewczyna na pożegnanie (1977)[1].

10 października 1996 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7021 Hollywood Boulevard[2][3].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Brooklynie w Nowym Jorku, w rodzinie żydowskiej jako syn Geraldine Dreyfus (z domu Robbins; 1921–2000), działaczki na rzecz pokoju, i Normana Dreyfusa (1920–2013), adwokata i restauratora[4]. Wychował się w dzielnicy Bayside w Queens w Nowym Jorku. Skomentował, że „dorastał myśląc, że Alfred Dreyfus i [on] są z tej samej rodziny.”[5] Jego ojciec nie lubił Nowego Jorku i wraz z rodziną przeprowadził się do Europy[6]. Gdy Dreyfuss miał dziewięć lat, jego rodzina przeniosła się do Los Angeles[6] w Kalifornii, gdzie uczęszczał do Beverly Hills High School[7].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Karierę zaczynał w połowie lat 60. od niewielkich ról w serialach telewizyjnych, w tym w sitcomie fantasy stacji ABC Ożeniłem się z czarownicą (Bewitched, 1966). Wkrótce trafił na kinowy ekran jako asystent menadżera scenicznego w melodramacie muzycznym Marka Robsona Dolina lalek (Valley of the Dolls, 1967) i w roli mieszkańca hotelu w dramacie obyczajowym Mike’a Nicholsa Absolwent (The Graduate, 1967).

Występował równocześnie na scenach teatralnych. W 1969 zadebiutował na Broadwayu w roli Stanleya w sztuce Ale, serio...[8] u boku Nicolasa Costera. Grał także w produkcjach off-Broadwayowskich, w tym Akrobaci i linia (1971), A czyim chłopcem jesteś? (1971) i Otello Williama Shakespeare’a (1979) jako Jago[9].

John Milius zaangażował go do roli gangstera „Baby Face” Nelsona w czarnej komedii Dillinger (1973). Następnie zdobył kluczową rolę Curta Hendersona w kinowym hicie George’a Lucasa Amerykańskie graffiti (1973), który przyniósł mu pierwszą nominację do Złotego Globu. Grał później w kasowych hitach Stevena Spielberga: Szczęki (1975) i Bliskie spotkania trzeciego stopnia (1977)[10]. Za rolę początkującego aktora w melodramacie Herberta Rossa Dziewczyna na pożegnanie (1978) zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.

Na przełomie lat 80. i 90. wystąpił w tak udanych i popularnych komediach jak: Włóczęga z Beverly Hills (1986), Zasadzka (1987), Dyktator z Paradoru (1988) czy Co z tym Bobem? (1991). W tym okresie zagrał również w kolejnym filmie Spielberga pt. Na zawsze (1989). W 1996 ponownie został nominowany do Oscara, za rolę w dramacie obyczajowym Symfonia życia Stephena Hereka (tym razem statuetki nie otrzymał).

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Był trzykrotnie żonaty. 20 marca 1983 zawarł związek małżeński z Jeramie Rain, z którą ma córkę Emily Robin (ur. 19 listopada 1983) oraz dwóch synów – Bena (ur. 1986) i Harry’ego (ur. 1990). 14 września 1992 doszło do rozwodu. 30 maja 1999 poślubił Janelle Lacey, rozwiedli się w 2005. 16 marca 2006 ożenił się ze Svetlaną Erokhin.

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
Rok Nagroda Kategoria Film
1978 Złoty Glob Najlepszy aktor w komedii lub musicalu Dziewczyna na pożegnanie (1977)
Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy aktor pierwszoplanowy
David di Donatello Najlepszy aktor zagraniczny
1979 Nagroda BAFTA Najlepszy aktor pierwszoplanowy
1990 47. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji Najlepszy aktor Rosencrantz i Guildenstern nie żyją (1990)
1999 Festiwal Filmowy w Montrealu Grand Prix Special des Amériques za wyjątkowy wkład w sztukę filmową
2002 Nagroda Satelita Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym Zamach na Reagana (2001)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ceremonies 1978. [dostęp 2025-12-26].
  2. Richard Dreyfuss. Walk of Fame. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).
  3. Hollywood Star Walk: Richard Dreyfuss, Actor, „Los Angeles Times [dostęp 2025-12-26] (ang.).
  4. Richard Dreyfuss Biography (1947-). Film Reference. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).
  5. Nadine Brozan, Chronicle, „The New York Times”, 20 listopada 1991 [dostęp 2025-12-26] (ang.).
  6. a b Richard Dreyfuss, Actor Biography (1947-). biography.com. [dostęp 2019-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-29)]. (ang.).
  7. Susan King, Learning From Life, „Los Angeles Times”, 23 września 2001 [dostęp 2025-12-26] (ang.).
  8. Richard Dreyfuss. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).
  9. Richard Dreyfuss. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).
  10. Richard Dreyfuss. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-12-26]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Rafał Wilkusz. Trochę gwiazda, trochę anty–. „Film”. nr 9 (2336), s. 49, wrzesień 1996. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]