Robert Brylewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Brylewski
Ilustracja
Pseudonim Afa, Robi Goldroker
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1961
Warszawa
Instrumenty wokal, gitara, instrumenty klawiszowe
Gatunki punk, rock, reggae, dub, elektronika, nowa fala, hardcore punk
Zawód wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów
Zespoły
Deadlock, Armia, Kryzys, Brygada Kryzys, Izrael

Robert Maksymilian Brylewski, ps. Afa, Max, Robin Goldroker (ur. 25 maja 1961[1][2]) – polski muzyk rockowy i reggaeowy; wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów, lider i współzałożyciel zespołów punkrockowych Kryzys i Brygada Kryzys oraz grającego reggae Izraela. Współzałożyciel grupy Armia, w której w latach 1985-1993 był gitarzystą.

Życiorys[edytuj]

Dzieciństwo[edytuj]

Jest synem dwojga artystów Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny[3]. Wczesne dzieciństwo spędził w Koszęcinie, gdzie zespół Śląsk miał swoją stałą siedzibę[3]. W wieku kilku lat przeniósł się do Warszawy. Mieszka tam, z niewielkimi przerwami, do dziś. Uczęszczał krótko do Liceum PAX, a potem do Liceum im. Reja do klasy równoległej z klasą Kazika Staszewskiego[3][4] i Roberta Schmidta[5].

Zespół Kryzys (1978-1981)[edytuj]

W 1978 roku Robert Brylewski współtworzył zespół The Boors[6]. Po zmianach w składzie, w 1979 roku zespół zmienił nazwę na Kryzys[6]. Zespół zagrał kilkadziesiąt koncertów, ale wiele nagrań (głównie podczas prób) nie doczekało się oficjalnego wydania[6]. Wiosną 1981 roku francuska wytwórnia płytowa Blitzkrieg Records wydała bez zgody zespołu album Kryzys[6]. Latem 1981 roku zespół zakończył działalność, koncertując przedtem w Opolu oraz na Pop Seasion w Sopocie[6].

W 1981 roku gościnnie występował w zespole Deadlock.

Brygada Kryzys[edytuj]

Wkrótce potem Robert Brylewski i Tomasz Lipiński (wcześniej Tilt) założyli Brygadę Kryzys[7]. Pierwszy koncert zespołu miał odbyć się w gdańskiej hali Olivia, lecz z powodu konfliktu z organizatorami (pobiciem jednego z organizatorów przez Lipińskiego) i tzw. śmiałego programu artystycznego nie doszło do koncertu[7]. Pierwszy koncert odbył się w warszawskiej Riverze we wrześniu 1981, gdzie obok Brygady Kryzys zagrała po raz pierwszy w Warszawie Republika[7]. Koncert przeszedł do historii. Przed koncertem do muzyków trafiło ciasto nadziewane haszyszem, które zjadł Grzegorz Ciechowski i akustyk[3]. Nagrany koncert (ze złą jakością dźwięku, ze względu na niedyspozycyjnego akustyka) ukazał się na nielegalnie wydanej płycie Brygada Kryzys (wydanej w lutym 1982)[7]. W listopadzie 1981 roku ciężko pobito Brylewskiego[7]. W grudniu Brygada Kryzys próbowała pojechać na koncert do Belgradu na Dni Młodej Polskiej Subkultury, lecz w Cieszynie nie pozwolono na przejazd przez Czechosłowację do Jugosławii[7]. Kilka dni później zespół poleciał samolotem do Belgradu[7]. Koncerty stały się wielkim sukcesem, zaś twórczością Brygady Kryzys zainteresowali się promotorzy z zagranicy[6]. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego nie doszły do skutku: nagranie płyty w Jugosławii oraz zagranie trasy koncertowej w Holandii[6]. W lutym zespół nie zgodził się na granie koncertów organizowanych przez organizacje polityczne i milicyjne pod nazwą Brygada K.[7]. W marcu 1982 roku Tonpress w celu przetestowania sprzętu zaprosił zespół na nagranie kilku utworów, w wyniku czego zespół wydał album Brygada Kryzys. Płyta zaliczana do pierwszej oficjalnego albumu punkrockowego w Polsce jest uznawana za jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rozrywkowej[6]. Brygada Kryzys zakończyła działalność jesienią 1982[6].

20 grudnia 1981 roku został zatrzymany przez Milicję Obywatelską, gdzie trafił na przesłuchanie do komendy mieszczącej się na ulicy Jezuickiej w Warszawie[3]. Trafił tam za nazwanie pijanego zomowca (który wcześniej potrącił starszą kobietę) „Kurwą z orzełkiem”[3]. Gdy Brylewskiemu pozwolono zeznawać, zaczął mówić „Panowie, ja chciałem powiedzieć, ze mój tata wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych…”, co jeszcze bardziej sprowokowało milicjantów[3]. W wyniku symulowania schizofrenii i padaczki został wypuszczony z komisariatu[3].

Izrael i Armia[edytuj]

Wiosną 1983 roku Brylewski założył zespół Izrael. Izrael stał się jednym z pierwszych polskich zespołów grających reggae[6]. W maju 1983 Izrael wydał album Biada, biada, biada, ale płyta ukazała się na rynku w 1985[6]. W 1986 roku ukazał się album Nabij faję, a w 1987 Duchowa rewolucja, vol. 1[6]. Po zmianach w składzie, Izrael w 1990 roku nagrał materiał na nowy album w Londynie[6]. W 1994 roku Izrael zawiesił działalność[6].

Podczas grania w Izraelu, Brylewski zainteresował się Biblią[3].

Równolegle do działalności Izraela, Brylewski grał od 1985 roku w Armii. Zespół powstał z inicjatywy Tomasza Budzyńskiego (wcześniej Siekiera) i Roberta Brylewskiego[6]. Na bazie punk rocka oraz muzyki hardcore, Armia w nowatorski sposób wplatała inspiracje rockiem symfonicznym, heavy metalem, muzyką klasyczną i muzyką etniczną[6]. Brylewski występował w Armii do 1993 roku, nagrywając z zespołem albumy Armia, Legenda, Czas i byt, a także koncertowy Exodus[6].

W 1983 r. poznał Vivian Quarcoo, jazzową wokalistkę o w połowie ghańskich korzeniach, i zaprosił ją do występowania ze świeżo utworzonym Izraelem[8]. Po kilku miesiącach zostali parą[9]. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych wyjechał do Londynu, gdzie pracował na budowie jako stolarz. W końcu lat osiemdziesiątych zamieszkał z rodziną i przyjaciółmi w Stanclewie na Mazurach, gdzie poza działalnością artystyczna zajmował się rolnictwem.

Działalność w latach 90.[edytuj]

W 1990 roku wraz z znanym z Deutera Pawłem „Kelnerem” Rozwadowskim rozpoczął tworzenie muzyki elektronicznej z wykorzystaniem samplingu[6]. W wyniku współpracy z Rozwadowskim powstał projekt Max i Kelner, który wydał album Tehno Terror[6]. Po zagraniu kilkunastu zagranicznych koncertów zakończono projekt, który w 2007 roku reaktywowano[6].

W 1991 roku reaktywowano (w zmienionym składzie) Brygadę Kryzys. W 1992 roku ukazał się album Cosmopolis[6]. Coraz rzadziej koncertujący zespół zakończył działalność w 1994 roku[6].

W 1993 roku Brylewski współtworzył Falarek Band[6]. Po wydaniu w 1996 roku albumu Falarek aktywność zespołu zanikła[6]. Od końca lat 90. współtworzył efemeryczne yassowe zespoły The Users (ze Świetlickim, Tymańskim, Olterem, Kurtisem i Trzaską), Dyliżans czy Poganie (grupa założona przez Brylewskiego i Tymańskiego)[6].

W 1996 roku Robert Brylewski pracował nad dźwiękiem w filmie Słodko gorzki[3].

Swoim nazwiskiem sygnował dwie płyty z muzyką elektroniczną. Debiut pod tytułem „Warsaw Beat” z 1998 roku zawierał muzykę elektroniczną[6]. „Warsaw Beat II” z 2004 to repertuar o wiele bardziej stonowany[6].

Był realizatorem muzycznym i właścicielem Gold Rock Studio (później Złota Skała) działającego w latach 1991-97[6]. Studio prócz nagrywania zajmowało się także wydawaniem płyt kompaktowych i kaset magnetofonowych. Obowiązki tej firmy przejęły inne firmy: Biodro Records, W Moich Oczach, Tone Industria i Pop Noise.

W połowie lat 90. związek z Vivian Quarcoo zaczął przechodzić kryzys. Próbą jego ratowania było wzięcie ślubu w 1996 r., ale w 2001 małżeństwo zakończyło się rozwodem[10]. Od końca lat 90. XX wieku tworzy także komputerowe animacje do teledysków w swoich projektach. W początkach XXI wieku mieszkał w Poznaniu[11].

Czasy najnowsze[edytuj]

W 2002 roku wraz z Konradem Januszkiem współtworzył studyjny projekt 52um[6]. W 2008 roku ukazał się debiutancki album projektu, nazwany 52um, a w 2010 roku powstał album Superego[6].

W 2003 roku reaktywowano Brygadę Kryzys. Ze starego składu oprócz Brylewskiego grał Tomasz Lipiński[6]. W 2003 roku rozpoczęły się pracę nad nowym album (roboczy tytuł Eurocrisis), jednak z nieznanych przyczyn płyta nie ukazała się[12]. Brylewski do dzisiaj gra w zespole. W 2006 roku reaktywowano zespół Izrael, który początkowo działał pod nazwą Magnetosfera[6]. W 2008 roku ukazał się album Izraela Dża ludzie[6]. W 2008 roku reaktywowano zespół Kryzys, który w marcu 2006 roku zagrał jednorazowy koncert w warszawskim klubie CDQ. W maju 2010 roku ukazał się album Kryzys komunizmu zawierający nowe utwory Kryzysu i stare piosenki w nowym wykonaniu[6].

W 2010 roku startował w wyborach samorządowych do Rady m.st. Warszawy reprezentując Komitet Wyborczy Wyborców Gamonie i Krasnoludki. Zdobył 601 głosów, czyli blisko 50% głosów oddanych na jego listę w okręgu wyborczym[13].

W 2011 roku Robert Brylewski świętował 30-lecie kariery muzycznej w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku[14].

W 2012 roku ukazała się autobiografia muzyka zatytułowana Kryzys w Babilonie (w formie wywiadu przeprowadzonego przez Rafała Księżyka).

Życie prywatne[edytuj]

Ma dwie córki: Sarę i Ewę. W 2012 roku został dziadkiem.

Wpływ na kulturę[edytuj]

Jego wczesne dokonania muzyczne z przełomu lat 70. i 80. XX wieku (Kryzys oraz Brygada Kryzys założona z Tomkiem Lipińskim z Tiltu) tworzą klasykę polskiej muzyki niezależnej[6]. Twórczością Brylewskiego inspirowali się m.in.: Muniek Staszczyk, Kazik Staszewski, Krzysztof 'Grabaż' Grabowski[15].

Dyskografia[edytuj]

[6][16][17]

Kryzys
Brygada Kryzys
Izrael
Armia
Max i Kelner
Falarek Band
solowe
The Users
Świat Czarownic i Robert Brylewski
  • Świat Czarownic i Robert Brylewski (2002)
52UM
  • 52UM (2008)
  • Superego (2010)
  • Introversja (2013)
Ziggie Piggie
  • Old Songs (2009)
gościnnie
kompilacje i trybuty

Filmografia[edytuj]

[1]

Jako aktor
Jako on sam
Muzyka do filmu

Przypisy

  1. a b Robert Brylewski (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2015-11-04].
  2. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 157. ISBN 83-7129-570-7.
  3. a b c d e f g h i j wywiadowcy.pl: Robert Brylewski (pol.). [dostęp 2014-12-09].
  4. Wywiad z Robertem Brylewskim – Kryzys w Babilonie Autobiografia (pol.). 2012-10-01. [dostęp 2014-12-09].
  5. Wiesław Weiss: Kult. Biała Księga czyli wszystko o wszystkich piosenkach. Warszawa: Kosmos, Kosmos, 2009, s. 10–11.
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj Robert Brylewski – Życie i twórczość (pol.). culture.pl. [dostęp 2015-11-04].
  7. a b c d e f g h Brygada Kryzys – historia (pol.). brygada-kryzys.art.pl. [dostęp 2015-11-04].
  8. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 210
  9. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 212
  10. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 390
  11. Robert Brylewski, Rafał Księżyk: Kryzys w Babilonie. Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 9788308049075.
  12. [page=3 Brygada Kryzys] (pol.). czat.wp.pl, 2003-06-10. [dostęp 2015-11-04].
  13. Wybory samorządowe 2010 (pol.). Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2015-11-04].
  14. Sylwia Mróz: Legenda sceny alternatywnej świętuje 30-lecie działalności (pol.). polskieradio.pl, 2011-04-04. [dostęp 2015-11-04].
  15. Piotr Kowalczyk: Urodziny Roberta Brylewskiego (pol.). polskieradio.pl, 2012-05-24. [dostęp 2015-11-04].
  16. Robert Brylewski Dyskografia (pol.). rmb.art.pl. [dostęp 2015-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-19)].
  17. Zobacz „debiut” Brygady Kryzys w Trójce! (pol.). polskieradio.pl, 2012-11-21. [dostęp 2015-11-04].
  18. Jarocin. Po co wolność.

Bibliografia[edytuj]

  • Robert Brylewski, Rafał Księżyk: Kryzys w Babilonie. Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 9788308049075.

Linki zewnętrzne[edytuj]