Robert Brylewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Brylewski
Ilustracja
Pseudonim Afa, Robi Goldroker
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1961
Warszawa
Data i miejsce śmierci 3 czerwca 2018
Warszawa
Instrumenty wokal, gitara, instrumenty klawiszowe
Gatunki punk, rock, reggae, dub, elektronika, nowa fala, hardcore punk
Zawód wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów
Zespoły
Deadlock, Armia, Kryzys, Brygada Kryzys, Izrael

Robert Maksymilian Brylewski, ps. Afa, Max, Robin Goldroker (ur. 25 maja 1961[1][2] w Warszawie, zm. 3 czerwca 2018[3] tamże) – polski muzyk rockowy i reggaeowy; wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów, lider i współzałożyciel zespołów punkrockowych Kryzys i Brygada Kryzys oraz grającego reggae Izraela. Współzałożyciel grupy Armia, w której w latach 1985–1993 był gitarzystą.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Był synem dwojga artystów Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny[4]. Wczesne dzieciństwo spędził w Koszęcinie, gdzie zespół Śląsk ma swoją siedzibę[4]. W wieku kilku lat przeniósł się do Warszawy. Mieszkał tam, z niewielkimi przerwami, do śmierci. Uczęszczał krótko do Liceum PAX, a potem do Liceum im. Mikołaja Reja do klasy równoległej z klasą Kazika Staszewskiego[4][5] i Roberta Schmidta[6].

Zespół Kryzys (1978–1981)[edytuj | edytuj kod]

W 1978 roku Robert Brylewski współtworzył zespół The Boors[7]. Po zmianach w składzie, w 1979 roku zespół zmienił nazwę na Kryzys[7]. Zespół zagrał kilkadziesiąt koncertów, ale wiele nagrań (głównie podczas prób) nie doczekało się oficjalnego wydania[7]. Wiosną 1981 roku francuska wytwórnia płytowa Blitzkrieg Records wydała bez zgody zespołu album Kryzys[7]. Latem 1981 roku zespół zakończył działalność, koncertując przedtem w Opolu oraz na Pop Session w Sopocie[7].

W 1981 roku gościnnie występował w zespole Deadlock.

Brygada Kryzys[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce potem Robert Brylewski i Tomasz Lipiński (wcześniej Tilt) założyli Brygadę Kryzys[8]. Pierwszy koncert zespołu miał odbyć się w gdańskiej hali Olivia, lecz z powodu konfliktu z organizatorami (pobicie jednego z organizatorów przez Lipińskiego) i tzw. śmiałego programu artystycznego nie doszło do koncertu[8]. Pierwszy koncert odbył się w warszawskiej Rivierze we wrześniu 1981, gdzie obok Brygady Kryzys zagrała po raz pierwszy w Warszawie Republika[8]. Koncert przeszedł do historii. Przed koncertem do muzyków trafiło ciasto nadziewane haszyszem, które zjadł Grzegorz Ciechowski i akustyk[4]. Nagrany koncert (ze złą jakością dźwięku ze względu na niedyspozycyjnego akustyka) ukazał się na nielegalnie wydanej płycie Brygada Kryzys (wydanej w lutym 1982)[8]. W listopadzie 1981 roku Brylewskiego[8] ciężko pobito W grudniu Brygada Kryzys próbowała pojechać na koncert do Belgradu na Dni Młodej Polskiej Subkultury, lecz w Cieszynie nie pozwolono jej na przejazd przez Czechosłowację do Jugosławii[8]. Kilka dni później zespół poleciał samolotem do Belgradu[8]. Koncerty stały się wielkim sukcesem, zaś twórczością Brygady Kryzys zainteresowali się promotorzy z zagranicy[7]. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego nie została nagrana płyta w Jugosławii oraz nie doszła do skutku trasa koncertowa w Holandii[7]. W lutym zespół nie zgodził się na granie koncertów organizowanych przez organizacje polityczne i milicyjne pod nazwą Brygada K.[8]. W marcu 1982 roku Tonpress w celu przetestowania sprzętu zaprosił zespół na nagranie kilku utworów, w wyniku czego zespół wydał album Brygada Kryzys. Płyta postrzegana jako pierwszy oficjalny albumu punkrockowy w Polsce, jest uznawana za jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rozrywkowej[7]. Brygada Kryzys zakończyła działalność jesienią 1982[7].

20 grudnia 1981 roku Brylewski został zatrzymany przez Milicję Obywatelską i przewieziony na przesłuchanie do komendy mieszczącej się na ulicy Jezuickiej w Warszawie[4]. Trafił tam za nazwanie pijanego zomowca (który wcześniej potrącił starszą kobietę) „Kurwą z orzełkiem”[4]. Gdy Brylewskiemu pozwolono zeznawać, zaczął mówić „Panowie, ja chciałem powiedzieć, że mój tata to wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych…”, co jeszcze bardziej sprowokowało milicjantów[4]. W wyniku symulowania schizofrenii i padaczki został wypuszczony z komisariatu[4].

Izrael i Armia[edytuj | edytuj kod]

Wiosną 1983 roku Brylewski założył zespół Izrael, który stał się jednym z pierwszych polskich zespołów grających reggae[7]. W maju 1983 Izrael wydał album Biada, biada, biada, ale płyta ukazała się na rynku w 1985[7]. W 1986 roku ukazał się album Nabij faję, a w 1987 Duchowa rewolucja, vol. 1[7]. Po zmianach w składzie Izrael w 1990 roku nagrał materiał na nowy album w Londynie[7]. W 1994 roku zawiesił działalność[7].

Podczas grania w Izraelu Brylewski zainteresował się Biblią[4].

Równolegle do działalności Izraela Brylewski grał od 1985 roku w Armii. Zespół powstał z inicjatywy Tomasza Budzyńskiego (wcześniej Siekiera) i Roberta Brylewskiego[7]. Na bazie punk rocka oraz muzyki hardcore Armia w nowatorski sposób wplatała inspiracje rockiem symfonicznym, heavy metalem, muzyką klasyczną i muzyką etniczną[7]. Brylewski występował w Armii do 1993 roku, nagrywając z zespołem albumy Armia, Legenda, Czas i byt, a także koncertowy Exodus[7].

W 1983 r. poznał Vivian Quarcoo, jazzową wokalistkę o w połowie ghańskich korzeniach, i zaprosił ją do występowania ze świeżo utworzonym Izraelem[9]. Po kilku miesiącach zostali parą[10]. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych wyjechał do Londynu, gdzie pracował na budowie jako stolarz. W końcu lat osiemdziesiątych zamieszkał z rodziną i przyjaciółmi w Stanclewie na Mazurach, gdzie poza działalnością artystyczna zajmował się rolnictwem.

Działalność w latach 90.[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku wraz z znanym z Deutera Pawłem „Kelnerem” Rozwadowskim rozpoczął tworzenie muzyki elektronicznej z wykorzystaniem samplingu[7]. W wyniku współpracy z Rozwadowskim powstał projekt Max i Kelner, który wydał album Tehno Terror[7]. Po zagraniu kilkunastu zagranicznych koncertów zakończono projekt, który w 2007 roku reaktywowano[7].

W 1991 roku reaktywowano (w zmienionym składzie) Brygadę Kryzys. W 1992 roku ukazał się album Cosmopolis[7]. Coraz rzadziej koncertujący zespół zakończył działalność w 1994 roku[7].

W 1993 roku Brylewski współtworzył Falarek Band[7]. Po wydaniu w 1996 roku albumu Falarek aktywność zespołu zanikła[7]. Od końca lat 90. współtworzył efemeryczne yassowe zespoły The Users (ze Świetlickim, Tymańskim, Olterem, Kurtisem i Trzaską), Dyliżans czy Poganie (grupa założona przez Brylewskiego i Tymańskiego)[7].

W 1996 roku Robert Brylewski pracował nad dźwiękiem w filmie Słodko gorzki[4].

Swoim nazwiskiem sygnował dwie płyty z muzyką elektroniczną. Debiut pod tytułem „Warsaw Beat” z 1998 roku zawierał muzykę elektroniczną[7]. „Warsaw Beat II” z 2004 to repertuar o wiele bardziej stonowany[7].

Był realizatorem muzycznym i właścicielem Gold Rock Studio (później Złota Skała) działającego w latach 1991–1997[7]. Studio prócz nagrywania zajmowało się także wydawaniem płyt kompaktowych i kaset magnetofonowych. Obowiązki tej firmy przejęły inne firmy: Biodro Records, W Moich Oczach, Tone Industria i Pop Noise.

W połowie lat 90. związek z Vivian Quarcoo zaczął przechodzić kryzys. Próbą jego ratowania było wzięcie ślubu w 1996 r., ale w 2001 małżeństwo zakończyło się rozwodem[11]. Od końca lat 90. XX wieku tworzył także komputerowe animacje do teledysków w swoich projektach. W początkach XXI wieku mieszkał w Poznaniu[12].

Czasy najnowsze[edytuj | edytuj kod]

Wspierał kampanię społeczną „Muzyka Przeciwko RasizmowiStowarzyszenia „Nigdy Więcej”. Pod patronatem tej akcji ukazał się album Świat Czarownic i Robert Brylewski (2002)[13][14].

W 2002 roku wraz z Konradem Januszkiem współtworzył studyjny projekt 52um[7]. W 2008 roku ukazał się debiutancki album projektu, nazwany 52um, a w 2010 roku powstał album Superego[7].

W 2003 roku reaktywowano Brygadę Kryzys. Ze starego składu oprócz Brylewskiego grał Tomasz Lipiński[7]. W 2003 roku rozpoczęły się pracę nad nowym albumem (roboczy tytuł Eurocrisis), jednak płyta nie ukazała się[15]. W 2006 roku reaktywowano zespół Izrael, który początkowo działał pod nazwą Magnetosfera[7]. W 2008 roku ukazał się album Izraela Dża ludzie[7]. W 2008 roku reaktywowano zespół Kryzys, który w marcu 2006 roku zagrał jednorazowy koncert w warszawskim klubie CDQ. W maju 2010 roku ukazał się album Kryzys komunizmu zawierający nowe utwory Kryzysu i stare piosenki w nowym wykonaniu[7].

Przez kilkanaście lat był związany się z gdańską sceną alternatywną, w 2006 roku kupił mieszkanie we Wrzeszczu[16].

W 2010 roku startował w wyborach samorządowych do Rady m.st. Warszawy reprezentując Komitet Wyborczy Wyborców Gamonie i Krasnoludki. Zdobył 601 głosów, czyli blisko 50% głosów oddanych na jego listę w okręgu wyborczym[17].

W 2011 roku Robert Brylewski świętował 30-lecie kariery muzycznej w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku[18].

W 2012 roku ukazała się autobiografia muzyka zatytułowana Kryzys w Babilonie (w formie wywiadu przeprowadzonego przez Rafała Księżyka).

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Grób Roberta Brylewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Na początku 2018 roku na warszawskiej Pradze muzyk został dotkliwie pobity, w wyniku czego był poddany skomplikowanemu leczeniu szpitalnemu. Wrócił do domu, jednak wkrótce okazało się, że wymagał dalszego leczenia; operacji, która miała bezpośredni związek z wcześniejszym pobiciem. Ostatecznie trafił do szpitala przy ul. Szaserów w Warszawie, będąc w stanie śpiączki. Znajdował się w niej przez kilka tygodni, nie wybudzając się już. Zmarł 3 czerwca 2018 roku, w wyniku problemów z krążeniem i zatrzymania akcji serca[19]. 15 czerwca 2018 po pogrzebie o charakterze świeckim jego prochy zostały pochowane na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miał dwie córki: Sarę i Ewę. W 2012 roku został dziadkiem.

Wpływ na kulturę[edytuj | edytuj kod]

Jego wczesne dokonania muzyczne z przełomu lat 70. i 80. XX wieku (Kryzys oraz Brygada Kryzys założona z Tomkiem Lipińskim z Tiltu) tworzą klasykę polskiej muzyki niezależnej[7]. Twórczością Brylewskiego inspirowali się m.in.: Muniek Staszczyk, Kazik Staszewski, Krzysztof 'Grabaż' Grabowski[21].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

[7][22][23]

Kryzys
Brygada Kryzys
Izrael
Armia
Max i Kelner
Falarek Band
solowe
The Users
Świat Czarownic i Robert Brylewski
  • Świat Czarownic i Robert Brylewski (2002)
52UM
  • 52UM (2008)
  • Superego (2010)
  • Introversja (2013)
Ziggie Piggie
  • Old Songs (2009)
gościnnie
kompilacje i trybuty

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

[1]

Jako aktor
Jako on sam
Muzyka do filmu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Brylewski (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2015-11-04].
  2. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 157. ISBN 83-7129-570-7.
  3. Robert Brylewski nie żyje. Muzyk zmarł w wieku 57 lat. radiozet.pl. [dostęp 2018-06-04].
  4. a b c d e f g h i j wywiadowcy.pl: Robert Brylewski (pol.). [dostęp 2014-12-09].
  5. Wywiad z Robertem Brylewskim – Kryzys w Babilonie Autobiografia (pol.). 2012-10-01. [dostęp 2014-12-09].
  6. Wiesław Weiss: Kult. Biała Księga czyli wszystko o wszystkich piosenkach. Warszawa: Kosmos, Kosmos, 2009, s. 10–11.
  7. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj Robert Brylewski – Życie i twórczość (pol.). culture.pl. [dostęp 2015-11-04].
  8. a b c d e f g h Brygada Kryzys – historia (pol.). brygada-kryzys.art.pl. [dostęp 2015-11-04].
  9. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 210
  10. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 212
  11. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 390
  12. Brylewski i Księżyk 2012 ↓
  13. SPIS WYKONAWCÓW, KTÓRZY ZAMIEŚCILI LOGO „MUZYKA PRZECIWKO RASIZMOWI”, „Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”” [dostęp 2018-06-04].
  14. MUZYKA PRZECIWKO RASIZMOWI, „Jazz Gazeta” [dostęp 2018-06-04].
  15. [page=3 Brygada Kryzys] (pol.). czat.wp.pl, 2003-06-10. [dostęp 2015-11-04].
  16. Zmarł Robert Brylewski. trojmiasto.pl, 4 czerwca 2018. [dostęp 4 czerwca 2018].
  17. Wybory samorządowe 2010 (pol.). Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2015-11-04].
  18. Sylwia Mróz: Legenda sceny alternatywnej świętuje 30-lecie działalności (pol.). polskieradio.pl, 2011-04-04. [dostęp 2015-11-04].
  19. Robert Brylewski nie żyje. fakt.pl, 2018-06-03. [dostęp 2018-06-04].
  20. Pogrzeb Roberta Brylewskiego. Fani i bliscy pożegnali muzyka. muzyka.interia.pl, 2018-06-15. [dostęp 2018-06-15].
  21. Piotr Kowalczyk: Urodziny Roberta Brylewskiego (pol.). polskieradio.pl, 2012-05-24. [dostęp 2015-11-04].
  22. Robert Brylewski Dyskografia (pol.). rmb.art.pl. [dostęp 2015-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-19)].
  23. Zobacz „debiut” Brygady Kryzys w Trójce! (pol.). polskieradio.pl, 2012-11-21. [dostęp 2015-11-04].
  24. Jarocin. Po co wolność.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Brylewski, Rafał Księżyk: Kryzys w Babilonie. Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 978-83-08-04907-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]