Robert Brylewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Brylewski
Ilustracja
Pseudonim Afa, Robi Goldroker
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1961
Warszawa
Instrumenty wokal, gitara, instrumenty klawiszowe
Gatunki punk, rock, reggae, dub, elektronika, nowa fala, hardcore punk
Zawód wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów
Zespoły
Deadlock, Armia, Kryzys, Brygada Kryzys, Izrael

Robert Maksymilian Brylewski, ps. Afa, Max, Robin Goldroker (ur. 25 maja 1961[1][2]) – polski muzyk rockowy i reggaeowy; wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów, lider i współzałożyciel zespołów punkrockowych Kryzys i Brygada Kryzys oraz grającego reggae Izraela. Współzałożyciel grupy Armia, w której w latach 1985-1993 był gitarzystą.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Robert Brylewski jest synem dwojga artystów Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny[3]. Wczesne dzieciństwo spędził w Koszęcinie, gdzie zespół Śląsk miał swoją stałą siedzibę[3]. W wieku kilku lat przeniósł się do Warszawy. Mieszka tam, z niewielkimi przerwami, do dziś. Uczęszczał krótko do Liceum PAX, a potem do Liceum im. Reja do klasy równoległej z klasą Kazika Staszewskiego[3][4].

Zespół Kryzys (1978-1981)[edytuj | edytuj kod]

W 1978 roku Robert Brylewski współtworzył zespół The Boors[5]. Po zmianach w składzie, w 1979 roku zespół zmienił nazwę na Kryzys[5]. Zespół zagrał kilkadziesiąt koncertów, ale wiele nagrań (głównie podczas prób) nie doczekało się oficjalnego wydania[5]. Wiosną 1981 roku francuska wytwórnia płytowa Blitzkrieg Records wydała bez zgody zespołu album Kryzys[5]. Latem 1981 roku zespół zakończył działalność, koncertując przedtem w Opolu oraz na Pop Seasion w Sopocie[5].

W 1981 roku gościnnie występował w zespole Deadlock.

Brygada Kryzys[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce potem Robert Brylewski oraz Tomasz Lipiński (wcześniej Tilt) założyli Brygadę Kryzys[6]. Pierwszy koncert zespołu miał odbyć się w gdańskiej hali Oliva, lecz z powodu konfliktu z organizatorami (pobiciem jednego z organizatorów przez Lipińskiego) oraz z powodu śmiałego programu artystycznego nie doszło do zagrania koncertu[6]. Pierwszy koncert odbył się w warszawskiej Riverze we wrześniu 1981, gdzie obok Brygady Kryzys zagrała po raz pierwszy w Warszawie Republika[6]. Koncert przeszedł do historii. Przed koncertem do muzyków trafiło ciasto nadziewane haszyszem, które zjadł Grzegorz Ciechowski oraz akustyk[3]. Nagrany koncert (z złym udźwiękowieniem ze względu na niedyspozycyjnego akustyka) ukazał się na nielegalnie wydanej płycie Brygada Kryzys (wydanej w lutym 1982)[6]. W listopadzie 1981 roku ciężko pobito Brylewskiego[6]. W grudniu Brygada Kryzys próbowała pojechać na koncert do Belgradu na Dni Młodej Polskiej Subkultury, lecz w Cieszynie nie pozwolono na przejazd przez Czechosłowację do Jugosławii[6]. Kilka dni później zespół poleciał samolotem do Belgradu[6]. Koncerty stały się wielkim sukcesem, zaś twórczością Brygady Kryzys zainteresowali się promotorzy z zagranicy[5]. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego nie doszły do skutku: nagranie płyty w Jugosławii oraz zagranie trasy koncertowej w Holandii[5]. W lutym zespół nie zgodził się na granie koncertów organizowanych przez organizacje polityczne i milicyjne pod nazwą Brygada K.[6]. W marcu 1982 roku Tonpress w celu przetestowania sprzętu zaprosił zespół na nagranie kilku utworów, w wyniku czego zespół wydał album Brygada Kryzys. Płyta zaliczana do pierwszej oficjalnego albumu punkrockowego w Polsce jest uznawana za jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rozrywkowej[5]. Brygada Kryzys zakończyła działalność jesienią 1982[5].

20 grudnia 1981 roku został zatrzymany przez Milicję Obywatelską, gdzie trafił na przesłuchanie do komendy mieszczącej się na ulicy Jezuickiej w Warszawie[3]. Trafił tam za nazwanie pijanego ZOMO'wca (który wcześniej potrącił starszą kobietę) „Kurwą z orzełkiem”[3]. Gdy Brylewskiemu pozwolono zeznawać, zaczął mówić „Panowie, ja chciałem powiedzieć, ze mój tata wysoki funkcjonariusz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych…”, co jeszcze bardziej sprowokowało milicjantów[3]. W wyniku symulowania schizofrenii i padaczki został wypuszczony z komisariatu[3].

Izrael i Armia[edytuj | edytuj kod]

Wiosną 1983 roku Brylewski założył zespół Izrael. Izrael stał się jednym z pierwszych polskich zespołów grających reggae[5]. W maju 1983 Izrael wydał album Biada, biada, biada, ale płyta ukazała się na rynku w 1985[5]. W 1986 roku ukazał się album Nabij faję, a w 1987 Duchowa rewolucja, vol. 1[5]. Po zmianach w składzie, Izrael w 1990 roku wydał materiał na nowy album w Londynie[5]. W 1994 roku Izrael zawiesił działalność[5].

Podczas grania w Izraelu, Brylewski zainteresował się Biblią[3].

Równolegle do działalności Izraela, Brylewski grał od 1985 roku w Armii. Zespół powstał z inicjatywy Tomasza Budzyńskiego (wcześniej Siekiera) oraz Roberta Brylewskiego[5]. Na bazie punk rocka oraz muzyki hardcore, Armia w nowatorski sposób wplatała inspiracje rockiem symfonicznym, heavy metalem, muzyką klasyczną i muzyką etniczną[5]. Brylewski występował w Armii do 1993 roku, nagrywając z zespołem albumy Armia, Legenda, Czas i byt oraz koncertowy Exodus[5].

W 1983 r. poznał Vivian Quarcoo, jazzową wokalistkę o w połowie ghańskich korzeniach, i zaprosił ją do występowania ze świeżo utworzonym Izraelem[7]. Po kilku miesiącach zostali parą[8]. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych wyjechał do Londynu, gdzie pracował na budowie jako stolarz. W końcu lat osiemdziesiątych zamieszkał z rodziną i przyjaciółmi w Stanclewie na Mazurach, gdzie poza działalnością artystyczna zajmował się rolnictwem.

Działalność w latach 90.[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku wraz z znanym z Deutera Pawłem „Kelnerem” Rozwadowskim rozpoczął tworzenie muzyki elektronicznej z wykorzystaniem samplingu[5]. W wyniku współpracy z Rozwadowskim powstał projekt Max i Kelner, który wydał album Tehno Terror[5]. Po zagraniu kilkunastu zagranicznych koncertów zakończono projekt, który w 2007 roku reaktywowano[5].

W 1991 roku reaktywowano (w zmienionym składzie) Brygadę Kryzys. W 1992 roku ukazał się album Cosmopolis[5]. Coraz rzadziej koncertujący zespół zakończył działalność w 1994 roku[5].

W 1993 roku Brylewski współtworzył Falarek Band[5]. Po wydaniu w 1996 roku albumu Falarek aktywność zespołu zanikła[5]. Od końca lat 90. współtworzył efemeryczne yassowe zespoły The Users (ze Świetlickim, Tymańskim, Olterem, Kurtisem i Trzaską), Dyliżans czy Poganie (grupa założona przez Brylewskiego i Tymańskiego)[5].

W 1996 roku Robert Brylewski pracował nad dźwiękiem w filmie Słodko gorzki[3].

Swoim nazwiskiem sygnował dwie płyty z muzyką elektroniczną. Debiut pod tytułem „Warsaw Beat” z 1998 roku zawierał muzykę elektroniczną[5]. „Warsaw Beat II” z 2004 to repertuar o wiele bardziej stonowany[5].

Był realizatorem muzycznym oraz właścicielem Gold Rock Studio (później Złota Skała) działającego w latach 1991-97[5]. Studio prócz nagrywania zajmowało się także wydawaniem płyt kompaktowych oraz kaset magnetofonowych. Obowiązki tej firmy przejęły inne firmy: Biodro Records, W Moich Oczach, Tone Industria oraz Pop Noise.

W połowie lat 90. związek z Vivian Quarcoo zaczął przechodzić kryzys. Próbą jego ratowania było wzięcie ślubu w 1996 r., ale w 2001 małżeństwo zakończyło się rozwodem[9]. Od końca lat 90. XX wieku tworzy także komputerowe animacje do teledysków w swoich projektach. W początkach XXI wieku mieszkał w Poznaniu[10].

Czasy najnowsze[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku wraz z Konradem Januszkiem współtworzył studyjny projekt 52um[5]. W 2008 roku ukazał się debiutancki album projektu, nazwany 52um, a w 2010 roku powstał album Superego[5].

W 2003 roku reaktywowano Brygadę Kryzys. Ze starego składu oprócz Brylewskiego grał Tomasz Lipiński[5]. W 2003 roku rozpoczęły się pracę nad nowym album (roboczy tytuł Eurocrisis), jednak z nieznanych przyczyn płyta nie ukazała się[11]. Brylewski do dzisiaj gra w zespole. W 2006 roku reaktywowano zespół Izrael, który początkowo działał pod nazwą Magnetosfera[5]. W 2008 roku ukazał się album Izraela Dża ludzie[5]. W 2008 roku reaktywowano zespół Kryzys, który w marcu 2006 roku zagrał jednorazowy koncert w warszawskim klubie CDQ. W maju 2010 roku ukazał się album Kryzys komunizmu zawierający nowe utwory Kryzysu oraz stare piosenki w nowym wykonaniu[5].

W 2010 roku startował w wyborach samorządowych do Rady m.st. Warszawy reprezentując Komitet Wyborczy Wyborców Gamonie i Krasnoludki. Zdobył 601 głosów co stanowiło blisko 50% głosów oddanych na jego listę w okręgu wyborczym[12].

W 2011 roku Robert Brylewski świętował 30-lecie kariery muzycznej w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku[13].

W 2012 roku ukazała się autobiografia muzyka zatytułowana Kryzys w Babilonie (w formie wywiadu przeprowadzonego przez Rafała Księżyka).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ma dwie córki: Sarę i Ewę. W 2012 roku został dziadkiem.

Wpływ na kulturę[edytuj | edytuj kod]

Jego wczesne dokonania muzyczne z przełomu lat 70. i 80. XX wieku (Kryzys oraz Brygada Kryzys założona z Tomkiem Lipińskim z Tiltu) stanowią klasykę polskiej muzyki niezależnej[5]. Twórczością Brylewskiego inspirowali się: Muniek Staszczyk, Kazik Staszewski, Krzysztof 'Grabaż' Grabowski[14].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

[5][15][16]

Kryzys
Brygada Kryzys
Izrael
Armia
Max i Kelner
Falarek Band
solowe
The Users
Świat Czarownic i Robert Brylewski
  • Świat Czarownic i Robert Brylewski (2002)
52UM
  • 52UM (2008)
  • Superego (2010)
  • Introversja (2013)
Ziggie Piggie
  • Old Songs (2009)
gościnnie
kompilacje i trybuty

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

[1]

Jako aktor
Jako on sam
Muzyka do filmu

Przypisy

  1. a b Robert Brylewski. filmweb.pl. [dostęp 2015-11-04].
  2. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 157. ISBN 83-7129-570-7.
  3. a b c d e f g h i j wywiadowcy.pl: Robert Brylewski. [dostęp 2014-12-09].
  4. Wywiad z Robertem Brylewskim - Kryzys w Babilonie Autobiografia. 2012-10-01. [dostęp 2014-12-09].
  5. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj Robert Brylewski - Życie i twórczość. culture.pl. [dostęp 2015-11-04].
  6. a b c d e f g h Brygada Kryzys - historia. brygada-kryzys.art.pl. [dostęp 2015-11-04].
  7. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 210
  8. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 212
  9. Brylewski i Księżyk 2012 ↓, s. 390
  10. Robert Brylewski, Rafał Księżyk: Kryzys w Babilonie. Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 9788308049075.
  11. [page=3 Brygada Kryzys]. czat.wp.pl, 2003-06-10. [dostęp 2015-11-04].
  12. Wybory samorządowe 2010. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2015-11-04].
  13. Sylwia Mróz: Legenda sceny alternatywnej świętuje 30-lecie działalności. polskieradio.pl, 2011-04-04. [dostęp 2015-11-04].
  14. Piotr Kowalczyk: Urodziny Roberta Brylewskiego. polskieradio.pl, 2012-05-24. [dostęp 2015-11-04].
  15. Robert Brylewski Dyskografia. rmb.art.pl. [dostęp 2015-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-19)].
  16. Zobacz „debiut” Brygady Kryzys w Trójce!. polskieradio.pl, 2012-11-21. [dostęp 2015-11-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Brylewski, Rafał Księżyk: Kryzys w Babilonie. Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012. ISBN 9788308049075.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]