Walenty Wężyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walenty Franciszek Salezy Wężyk
Herb Walenty Franciszek Salezy Wężyk
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1705
Opatów
Data i miejsce śmierci 25 października 1766
Przemyśl
Biskup chełmski
Okres sprawowania 1753-1765
Biskup przemyski
Okres sprawowania 1765-1766
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 4 czerwca 1733
Prezbiterat 7 czerwca 1733
Nominacja biskupia 9 kwietnia 1753
Sakra biskupia 17 czerwca 1753
Odznaczenia
Order Orła Białego

Walenty Franciszek Salezy Wężyk z Osin herbu Wąż (ur. 24 lutego 1705 roku w Opatowie – zm. 25 października 1766 roku w Przemyślu) – biskup chełmski w latach (1753-1765), biskup przemyski w latach (1765-1766), prepozyt w Wieluniu, kanonik płocki, gnieźnieński i krakowski.

Był synem Wawrzyńca - wojskiego ostrzeszowskiego i Marianny Olszowskiej 1761, bratem Józefa. Odznaczony Orderem Orła Białego [1].

Studiował w Rzymie, święcenia przyjął w 1743 roku[2].

Pochowany w podziemiach katedry przemyskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 199.
  2. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 475.