Marek Kuchciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Kuchciński
Marek Kuchciński 2013.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1955
Przemyśl
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 19 lipca 2006
do 13 listopada 2007
Poprzednik Przemysław Gosiewski
Następca Przemysław Gosiewski
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości (p.o.)
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 10 kwietnia 2010
do 3 sierpnia 2010
Poprzednik Grażyna Gęsicka
Następca Mariusz Błaszczak
Wicemarszałek Sejmu VI kadencji
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 4 sierpnia 2010
do 7 listopada 2011
Wicemarszałek Sejmu VII kadencji
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Marek Kuchciński podczas 17. posiedzenia Sejmu RP VII kadencji (2012)

Marek Tadeusz Kuchciński (ur. 9 sierpnia 1955 w Przemyślu) – polski polityk, dziennikarz, działacz kulturalny, poseł na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, były przewodniczący Klubu Parlamentarnego PiS, wicemarszałek Sejmu VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ma wykształcenie średnie. Od 1974 do 1978 studiował historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1978 ukończył Policealne Studium Ogrodnicze. W młodości związany z subkulturą hipisów[1]. Od 1979 do 1991 prowadził rodzinne gospodarstwo ogrodnicze.

Od 1990 do 2000 kierował Przemyskim Towarzystwem Kulturalnym. Od 1989 do 1993 był redaktorem naczelnym miesięcznika "Spojrzenia Przemyskie". Od 1989 do 1992 pełnił funkcję wiceprezesa oddziału rzeszowskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1994 do 1998 przewodniczył radzie programowej Polskiego Radia Rzeszów. Był także korespondentem Polskiego Radia Lwów. Współpracował również m.in. z "Nowym Państwem", "Rolą Katolicką" i nowojorskim "Nowym Dziennikiem".

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

W 1980 w Przemyślu inicjował powstanie środowisk kultury niezależnej. Założył Niezależny Klub Dyskusyjny "Strych Kulturalny", a następnie był wydawcą i redaktorem pisma o tej samej nazwie. Organizował Dni Kultury Chrześcijańskiej w Przemyślu. W latach 1983–1989 współorganizował wystawy plastyczne "Człowiek-Bóg-Świat", prezentowane także za granicą.

W marcu 1981 wstąpił do NSZZ "Solidarność" RI. Od 1983 do 1989 działał także w Ogólnopolskim Komitecie Oporu Rolników. Za działalność opozycyjną był represjonowany m.in. aresztowaniem i dozorem milicyjnym.

W 1989 był w Komitecie Obywatelskim w województwie przemyskim oraz w Krajowym Komitecie Obywatelskim "Solidarność" przy Lechu Wałęsie. Od 1990 do 1999 należał do Porozumienia Centrum. Kierował zarządem wojewódzkim oraz zasiadał w zarządzie głównym tej partii. W 1999 odszedł z PC do PPChD, gdzie również zasiadał w zarządzie głównym. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Został przewodniczącym zarządu regionalnego PiS na Podkarpaciu. Wszedł również w skład komitetu politycznego partii.

W latach 1994–1999 był radnym rady miasta w Przemyślu. W latach 1999–2001 zajmował stanowisko drugiego wicewojewody podkarpackiego. W tym czasie wydzierżawił od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa prawie 90 ha ziemi w Bieszczadach[1].

W 2001 został wybrany na posła na Sejmu IV kadencji z listy wyborczej Prawa i Sprawiedliwości, zasiadał w kilku komisjach sejmowych. Był wiceprzewodniczącym Parlamentarnej Grupy Polsko-Ukraińskiej oraz członkiem Zgromadzenia Polski i Ukrainy.

W wyborach w 2005 ponownie uzyskał mandat poselski, w 2006 objął stanowisko przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS. Od 2005 do 2007 przewodniczył Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. W przedterminowych wyborach w 2007 po raz trzeci został posłem, otrzymując w okręgu krośnieńskim 35 060 głosów. 12 stycznia 2008 powołano go na wiceprezesa Prawa i Sprawiedliwości, a 24 lipca 2010 przestał pełnić tę funkcję. W 2010 został p.o. przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS w miejsce Grażyny Gęsickiej, która zginęła 10 kwietnia tego samego roku w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku. 4 sierpnia 2010 został wybrany na wicemarszałka Sejmu z ramienia PiS po śmierci Krzysztofa Putry, który również zginął w katastrofie w Smoleńsku.

W wyborach parlamentarnych w 2011 został ponownie liderem listy PiS do Sejmu w okręgu krośnieńskim i uzyskał ponownie mandat poselski (dostał 23 128 głosów)[2]. 8 listopada 2011 wybrany na wicemarszałka Sejmu VII kadencji[3].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony ukraińskim Orderem "Za Zasługi" trzeciego stopnia (2007)[4]. Otrzymał także m.in. nagrodę Polskiego Radia i Telewizji w Rzeszowie oraz Laur "Nowin" w kategorii "Polityk Roku 2003".

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bieszczadzkie łąki szefa klubu parlamentarnego PiS. dziennik.pl, 2 marca 2007. [dostęp 13 kwietnia 2011].
  2. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 8 listopada 2011].
  3. M.P. z 2011 r. Nr 100, poz. 1010
  4. Указ Президента України № 739/2007 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]