Cabernet sauvignon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cabernet sauvignon w winnicach Gaillac
Leżakujące baryłki z winem cabernet

Cabernet sauvignon – najbardziej znany, klasyczny, czerwony szczep winny na świecie. Stanowi najważniejszy składnik większości win czerwonych z Bordeaux. Owoce zawierają dużo garbników.

Uchodzi za czerwony odpowiednik królewskiego chardonnay. Jego uprawy na świecie zajmują około 150 000 ha. Odmiana ta ma stosunkowo niskie plony – około 40 hektolitrów z hektara.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Cabernet sauvignon jest krzyżówką szczepów sauvignon blanc i cabernet franc. Od XVII wieku notowany w regionie Bordeaux. Od dawna też uprawiany jest w całej południowo-zachodniej Francji. W XIX wieku powstały pierwsze plantacje cabernet sauvignon w Nowym Świecie (Chile, Kalifornia) i na Ukrainie (Odessa, Krym). Kariera tego szczepu rozpoczęła się po II wojnie światowej, kiedy jego plantacje rozpowszechniły się we wszystkich – poza najchłodniejszymi – krajach winiarskich.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Szczep jest odporny na większość chorób i pasożytów. Nie boi się zimowych mrozów i wiosennych przymrozków. Ma niskie wymagania glebowe. Dojrzewa późno i potrzebuje dużo słońca aby zgromadzić w owocach odpowiednią ilość cukru. Wymaga pogodnej, słonecznej jesieni.

Wina bazujące na cabernet sauvignon cechują się charakterystycznym aromatem i smakiem czarnych porzeczek, któremu towarzyszą zapachy żywiczne, korzenne, niekiedy z odrobiną dymu i lukrecji. Pierwotne aromaty cabernet nie są tak wyróżniające się jak w innych szczepach, ale za to ma on skłonność do rozwijania swego bukietu w miarę starzenia się w butelce. Szczególnie nadają się do leżakowania w beczkach dębowych.

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

  • petit cabernet, petit vidure, sauvignon rouge (Francja)
  • uva francese (Włochy)
  • burdeos tinto (Hiszpania)