Górzyca (województwo lubuskie)
| Górzyca | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | lubuskie | ||
| Powiat | słubicki | ||
| Gmina | Górzyca | ||
| Sołectwo | Górzyca | ||
| Wysokość | 70 m n.p.m. | ||
| Liczba ludności (2007) | 1539[1] | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 95 | ||
| Kod pocztowy | 69-113 | ||
| Tablice rejestracyjne | FSL | ||
| Na mapach: | |||
Górzyca (Górzyca Odrzańska, niem. Göritz (Oder)) – wieś o charakterze miejskim w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Górzyca, nad rzekami Odra i Racza Struga.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Według danych z 2007 r. Górzyca liczyła 1539 mieszkańców[1].
Spis treści |
[edytuj] Historia
Nazwa osady Górzyca (Gorice, Goriza) przyjęła się od nazwy wzniesienia, zwanego Górą, które rozciąga się od strony południowej i wschodniej. Pierwsze wzmianki na temat miejscowości można znaleźć w przekazach historycznych z 1252 roku. Górzyca była wtedy własnością powstałego w latach 1123-1124 biskupstwa lubuskiego – w okresie 1207-1354 była jego stolicą wraz z sanktuarium maryjnym, a do XVIII w. stanowiła miejsce kultu maryjnego. W 1325 została spalona i złupiona przez Ericha von Wulkow z polecenia margrabiego Ludwika I.
W dokumencie z 1329 roku Górzyca nazwana została "oppidium" czyli miastem. W efekcie zatargów i zniszczeń, dokonanych przez Brandenburczyków i mieszczan, podupadła i przez pewien czas była wsią. Odzyskane w XVIII w. prawa miejskie utrzymała aż do roku 1945. W wyniku ogromnych zniszczeń wojennych, dziś jest wsią z siedzibą Urzędu Gminy.
W 1946 roku przez Marię Kwaśniewską została założona Szkoła Podstawowa. Rozpoczęło funkcjonowanie Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1947 zostaje uruchomiona Ochotnicza Straż Pożarna w baraku mieszczącym się w miejscu obecnego boiska szkolnego. Następnie nastąpiło połączenie OSP z jednostką zakładową PGR. W 1961 stara kuźnia zostaje wyremontowana na nową siedzibę OSP, która znajdowała się naprzeciwko obecnej szkoły, obok Urzędu Gminy. W 1963 roku została wybudowana nowa szkoła – Szkoła Podstawowa im. Władysława Broniewskiego. W dawnym budynku mieści się obecnie Urząd Gminy. W latach 70. zostaje wybudowana w czynie społecznym nowa remiza, która funkcjonuje do dziś. W latach 1970-1980 powstało Osiedle 40-lecia PRL, zamieszkane obecnie przez 800 osób. Wraz z osiedlem wybudowane zostały obiekty towarzyszące: kotłownia, oczyszczalnia ścieków i przedszkole. Budowa przedszkola nigdy nie została ukończona, wybudowano fundamenty oraz zwieziono betonowe płyty. Pierwotnie planowano wybudowanie bloków mieszkalnych na całej przestrzeni do zabudowań Owczar. Wtedy nastąpiłoby przyłączenie Owczar do Górzycy. W 1990 Społeczny Komitet Budowy Przedszkola został ostatecznie rozwiązany, a inwestycja stanęła w miejscu, natomiast oczyszczalnia ścieków obsługuje dzisiaj całą miejscowość. Również w 1990 roku została przerwana na ok. 14 lat budowa Domu Kultury. W 1972 roku na wzgórzu została wybudowana bukaciarnia – początkowo w strukturach istniejącego PGR, później podzielone jako osobne zakłady: Górzyca A i Górzyca B[2]. W otwarciu zakładu (gospodarstwa) uczestniczył premier Piotr Jaroszewicz. Zakład eksportował swoje produkty m.in. do Włoch. Część zapłaty otrzymywał w formie towarów, np. pokrycia dachowe z abestu. Na potrzeby bukaciarni w 1972 zostało wybudowane ujęcie wody. W latach późniejszych przyłączono do niego całą Górzycę oraz inne miejscowości. Początkowo w Górzycy swoją siedzibę miał również Lubuski Kombinat Rolny, jednak niedługo później jego siedzibę przeniesiono do Rzepina, gdzie rezydował aż do jego likwidacji.[2] W latach 1978-1983 została odbudowana ze zniszczeń wojennych kolegiata pw. Matki Łaski Bożej. W latach 70. i na początku lat 80. jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej prowadziła działalność gospodarczą – uprawiała ziemię, a uzyskane pieniądze przeznaczała na zakup umundurowania i sprzętu, wyposażenie świetlicy, sprzęt muzyczny i działalność kulturalno-rozrywkową. OSP organizowała wówczas zabawy taneczne, dyskoteki i wyświetlanie filmów. Organizacyjnie pod OSP w Górzycy podlegały również jednostki w Czarnowie, Żabicach, Pamięcinie, Radówku, Spudłowie, Stańsku, Ługach Górzyckich i Laskach Lubuskich. Wszystkie te jednostki uległy likwidacji około roku 1990, z wyjątkiem Czarnowa.
W 1991 roku Państwowe Gospodarstwo Rolne zostało rozwiązane. Około roku 1996 zlikwidowano Kółko Rolnicze, dawniej działające jako Ośrodek Maszynowo-Traktorowy[3][4]. W latach 1997-1998 wybudowano drogę rowerową do sąsiedniej miejscowości Owczary. W 2004 roku zamknięto i zrekultywowano Gminne Wysypisko Śmieci. Została również ukończona inwestycja adaptacji nieukończonego budynku Domu Kultury, w którym odtąd mieści się Centrum Spotkań Polsko-Niemieckich wraz niektórymi innymi instytucjami.
[edytuj] Zabytki
- kościół z XV w. zburzony w czasie II wojny światowej, odbudowany na początku lat 80.[5]
- zabudowania folwarczne z XX w.
- budynek Urzędu Gminy z XIX w.
- pozostałości po wykopaliskach archeologicznych w miejscu dawnego klasztoru
[edytuj] Demografia

Źródło:[6]
[edytuj] Sport i rekreacja
W Górzycy istnieje Kompleks Sportowo-Rehabilitacyjny wyposażony w cztery korty, boiska uniwersalne, zaplecze lekkoatletyczne, stajnie dla koni z torem jeździeckim oraz w stadion piłkarski o pojemności 1000 widzów, w tym 700 siedzących[7].
Istnieje tu także Klub Sportowy Odra Górzyca, grający obecnie w klasie okręgowej. Charakterystyczne barwy zespołu: żółto-czerwone[8][9][10].
W miejscowości znajduje się zespół zieleni „Park Wiejski” przy ul. Ogrodowej.
[edytuj] Infrastruktura
W Górzycy planowane było utworzenie Straży Gminnej[11], budowa przeprawy promowej Nowy Lubusz-Lubusz-Górzyca wraz z portem dla małej żeglugi oraz dla barek do załadunku materiałów sypkich[12][13], budowa nowej oczyszczalni ścieków. Ponadto w przyszłości nastąpi połączenie z przylegającą wsią – Owczarami, co jest związane ze staraniami o uzyskanie praw miejskich[14]. Przy granicy ze wsią Ługi Górzyckie mieści się Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt „Kolebka Słońca”, finansowane wspólnie z Gminą Słubice a prowadzone przez Fundację Pro Animale dla Zwierząt w Potrzebie.
[edytuj] Transport
[edytuj] Transport drogowy
Miejscowość znajduje się przy drodze krajowej nr 31 Słubice-Górzyca-Kostrzyn nad Odrą-Szczecin oraz przy drodze wojewódzkiej nr 139 Górzyca-Kowalów-Rzepin-Gądków Wielki[15].
Istnieje sieć bezpośrednich połączeń autobusowych głównie do największych miast w okolicy oraz kilka połączeń do miast wojewódzkich. Połączenia obsługiwane są przez przedsiębiorstwa dawnej Państwowej Komunikacji Samochodowej.
[edytuj] Transport kolejowy
W Górzycy mieści się przystanek kolejowy Górzyca, który znajduje się na linii kolejowej nr 273 „Nadodrzance” łączącej Wrocław Główny ze Szczecinem Głównym[16].
Bezpośrednie połączenia kolejowe umożliwiają dotarcie do wszystkich punktów na tej linii oraz do Rzepina. Zatrzymują się tylko pociągi osobowe REGIO.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Górzyca
- ↑ 2,0 2,1 Informacja uzyskana od b. inspektora w Urzędzie Gminy Górzyca.
- ↑ ImageShack: Host and Share your Photos and Videos - schowek01vp.jpg
- ↑ ImageShack: Host and Share your Photos and Videos - schowek02f.jpg
- ↑ Urząd Gminy w Górzycy: Gmina Górzyca – Historia (pol.). [dostęp 27-07-2010].
- ↑ Ludność Górzycy w latach 1875-1939 (niem.). [dostęp 27 lipca 2010].
- ↑ sport.kultura.gorzyca.pl: Sport i Kultura – Górzyca (pol.). [dostęp 27-07-2010].
- ↑ 90minut.pl: Skarb – Odra Górzyca (pol.). [dostęp 27-07-2010].
- ↑ odragorzyca.futbolowo.pl: KS Odra Górzyca (pol.). [dostęp 07-10-2011].
- ↑ W kostrzyńskiej lidze siatkarzy Hubertus wyruszył na łowy - 25 stycznia 2011
- ↑ Urząd Gminy w Górzycy: Gmina Górzyca – Aktualności (pol.). [dostęp 31 stycznia 2009].
- ↑ Urząd Gminy w Górzycy: Gmina Górzyca – Aktualności (pol.). [dostęp 31 stycznia 2009].
- ↑ Urząd Gminy w Górzycy: Strategia Rozwoju dla Gminy Górzyca (pol.). [dostęp 14 marca 2010].
- ↑ Urząd Gminy w Górzycy: Gmina Górzyca – Gminny Portal Internetowy (archiwum) (pol.). [dostęp 31 stycznia 2009].
- ↑ Pojezierze Lubuskie. Mapa turystyczna 1:120 000. Zakł. Kartogr. Sygnatura, Zielona Góra. 2007. ISBN 978-83-7499-100-1.
- ↑ www.kolej.one.pl: Przystanek kolejowy Górzyca (pol.). [dostęp 27-07-2010].
[edytuj] Bibliografia
- Urząd Gminy w Górzycy, „Strategia Rozwoju dla Gminy Górzyca”, Górzyca 1999. [dostęp 2011-09-24].
- Historia OSP w Górzycy. [dostęp 2011-09-24].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||