Indrikoterium
| Indrikoterium | |
| Indricotherium transouralicum | |
| Pavlova, 1922 | |
| Okres istnienia: późny oligocen–wczesny miocen | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nieparzystokopytne |
| Rodzina | Hyracodontidae |
| Podrodzina | Indricotheriinae |
| Rodzaj | Indricotherium |
| Gatunek | Indricotherium transouralicum |
Indrikoterium (Indricotherium transouralicum) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny Hyracodontidae. Gigantyczny bezrogi krewniak nosorożców, największy znany ssak lądowy wszech czasów. Żył w Azji 25 milionów lat temu, podczas późnego oligocenu i wyginął we wczesnym miocenie. Dorosły samiec osiągał wysokość 7 metrów, długość 10 metrów i wagę 15 ton. Był roślinożercą zjadającym liście z drzew.
Nie jest pewne, jaki jest stopień jego pokrewieństwa z dwoma innymi przedstawicielami rodziny Hyracodontidae – Baluchitherium i Paraceratherium. Rodzaj Baluchitherium, opisany w 1913 r., jest obecnie generalnie uznawany za młodszy synonim opisanego 2 lata wcześniej Paraceratherium; jednak jeden z gatunków wchodzących w skład tego rodzaju – Baluchitherium grangeri (opisany w 1923 r. przez Osborna) – jest uznawany za synonim Indricotherium transouralicum. W tym wypadku obowiązująca jest nazwa starsza – I. transouralicum.
Lucas & Sobus (1989) zasugerowali jednak, że z kolei Indricotherium (rodzaj opisany w 1915 r.) również może być młodszym synonimem Paraceratherium, a różnice anatomiczne między nimi są tylko dowodem na występowanie u tego ostatniego dymorfizmu płciowego.
Bibliografia [edytuj]
- Lucas, S. G. & Sobus, J. C. (1989) "The systematics of indricotheres." 358-378 in Prothero, D. R. & Schoch, R. M., (eds.) 1989: The Evolution of Perissodactyls. –Oxford University Press, New York, New York & Oxford, England
