Obóz zagłady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kości pomordowanych na terenie obozu zagłady Treblinka II. Zdjęcie wykonane latem 1945

Obóz zagłady (niem. Vernichtungslager) – zamknięty obóz, w którym w czasie II wojny światowej hitlerowskie Niemcy prowadziły masowe morderstwa, przeprowadzane za pomocą przemysłowych metod.

Ludobójstwo jakie odbywało się w obozach zagłady było częścią zorganizowanej polityki prowadzonej przez hitlerowców, służącej przede wszystkim fizycznej eliminacji narodu żydowskiego (znanej jako Holocaust), jak również fizycznej eliminacji Romów. W niektórych przypadkach obozy zagłady były też obozami koncentracyjnymi, w których wykorzystywano niewolniczą pracę więźniów. Obozy zagłady umiejscowione były przede wszystkim na przedwojennych terenach Polski.

Największym hitlerowskim obozem zagłady był podobóz obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau: Birkenau, innymi były obozy: Treblinka, Sobibór, Bełżec, Kulmhof, a także w mniejszym stopniu Majdanek. Do grona nazistowskich obozów zagłady bywa także zaliczany obóz w Małym Trościeńcu na Białorusi. Program Zagłady realizowano również na terenie gett i zwykłych obozów koncentracyjnych.